Tess Wester; de veredelde schietschijf

Ze is 22 en al een geschoolde keepster. De beste doelvrouw van het WK is technisch bijzonder goed. En kritisch. 'Ik zie keepers hier, daar gaan ballen in, die zouden er bij mij niet in gaan.'

Beeld HSF/Henk Seppen

Ze is met haar expressieve voorkomen - gebalde vuist, gelaat op de stand triomf - opeens het gezicht van het onverwachte Nederlandse handbalsucces op het WK in Denemarken. Na de zege woensdag op Frankrijk speelt het Nederlands team vanavond om 18 uur de halve finale tegen Polen. Doelvrouw Tess Wester, al driemaal gekozen tot de beste speelster van de avond, lacht de fraaie tanden bloot. Dat ze die nog heeft, zeggen we. 'Ik heb daar nog nooit een bal op gehad.'

Een gebitsbeschermer draagt ze daarom niet. 'Nee, joh. Als je veldspeelster bent, krijg je ellebogen of kopstoten. Maar wij keepers niet. Daar hebben wij niet mee te maken.'

Veredelde schietschijf

Toch vloog Wester deze zomer van een WK-kwalificatiewedstrijd in Tsjechië terug, met een hand voor de mond. 'Ze maakten me aldoor aan het lachen. Ik miste mijn rechtervoortand. Geen gezicht natuurlijk. Gebroken op een lolly. Voor de derde keer trouwens. Gewoon een keer gevallen en gebroken. En nu wel heel goed gemaakt door mijn tandarts.'

Wester (22) is voor de nieuwe kijker van deze supersnelle en bikkelharde sport een soort van veredelde schietschijf in een doel van 3 bij 2 meter. Zo ziet zij dat zelf helemaal niet. 'Wij staan daar niet om afgeschoten te worden.' Voor trefvlak zorgen, waar de schutter van de tegenstander de bal tegenaan gooit, dat is haar vak dat ze uitoefent voor een Duitse Bundesligaclub, SG BBM Bietigheim.

De schoten, soms met een snelheid van boven de 90 kilometer per uur, met doorbraak en sprong gelanceerd van enkele meters afstand, pareert ze met lijf, armen en benen. Kansloos is ze dan niet, wat velen ook denken. Wester is onder de lat van het Nederlands team, halve finalist bij het WK, sensationeel op dreef. '40 procent is het streefgetal voor keepers in handbal. Dat is serieus hoog', zegt haar trainster Debbie Klijn.

Magistraal

Wester hield in zeven wedstrijden (5 uur en 17 minuten onder de lat) 97 van de 212 schoten tegen: 46 procent. Daarmee is zij de beste doelvrouw van het WK. Tegen Polen maakte ze vorige week met een magistrale worp over 40 meter een doelpunt dat vele handen op elkaar bracht.

Maar haar vak is tegenhouden, zegt de nieuwe heldin voordat ze live in de uitzending van Q Music moet uitleggen hoe dat toch is, daar onder die lat te staan. 'Dat ik niet elke bal kan tegenhouden, heb ik echt moeten leren accepteren. Er bestaat in handbal geen 'nul houden'. Jokelyn Tienstra, mijn vorige trainster, heeft me dat geleerd. Van mezelf ben ik perfectionistisch. Dus ik wil alles dat op me afkomt stoppen. Wat theoretisch mogelijk zou moeten zijn. Maar zo werkt het niet. Jokelyn heeft me geleerd te relativeren. Tess zei ze: er komt altijd weer een volgende bal. Leer van die bal die er net is in gegaan.'

Dat ze onder de lat is gaan staan, is een verhaal op zich. 'Ik was in de jeugd nog veldspeelster, maar te egoistisch. Ik gooide te vaak op doel. Toen ben ik in doel gezet. Hebben we minder last van je, zeiden ze. Van het een kwam het ander.'

Verhuizen

Tess Wester ging met haar vijftiende het ouderlijk huis in Heerhugowaard uit. Ze verhuisde voor vijf dagen per week naar Nationaal Sportcentrum Papendal, waar de Handbal Academie is gevestigd. Handbalsters betrokken de kamertjes die in 1993 waren verlaten, toen de turnsters het internaat sloten. De harding van de handbalster Wester nam aanvang.

Op haar 18de verhuisde ze naar Duitsland, naar Oldenburg.' Ze lacht erom, maar het is een grote stap in een jong leven. 'Ik ben nu voor het vijfde jaar in Duitsland. Ik moet soms zoeken naar mijn Nederlandse woorden. Met Debbie (Klijn, red.) die ook in Duitsland woont, doen we aanwijzingen in het Duits.'

Adrenaline

Klijn ziet een geschoolde keepster die technisch alles goed doet. Reageren, goed staan en voeten aan de grond. Wester, kritisch over anderen: 'Ik heb in Oldenburg mijn techniek omgegooid. Ik zie keepers op dit WK, daar gaan ballen in, die zouden er bij mij niet in gaan. Omdat ik een andere techniek heb.'

Techniek is mooi, hardheid en lef zijn vereisten. 'Zo'n harde bal als ik tegen Frankrijk stopte, die voel ik niet eens. Je stopt hem en je bent alleen maar blij. Het is allemaal adrenaline.'

Of ze nooit angst heeft om vol op het hoofd getroffen te worden bijvoorbeeld? 'Nee. Ik weet: vol op het voorhoofd, zo'n bal valt mee. Ik zag een Noorse keepster die tegen Montenegro de bal via de paal tegen de zijkant van het hoofd kreeg. Die zie je niet aankomen. Die doen wel zeer. Maar op het hoofd - die angst heb je aanvankelijk, maar als het drie keer gebeurt, denk je: ach een bloedneus, dat valt ook wel mee.'


Nieuw! Ontvang elke dag de Volkskrant Avond Nieuwsbrief in uw mailbox, met het nieuws van vandaag, tv-tips voor vanavond, en alvast zes artikelen uit de krant van morgen. Schrijf u hier in.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden