Live

Teruglezen- Peter Sagan wereldkampioen wielrennen

De Slowaakse wielrenner Peter Sagan pakt de wereldtitel op de weg na een vurige sprint op de laatste klim. Kort achter hem sprintte de Australiër Michael Matthews naar de tweede plaats voor de Litouwer Ramunas Navardauskas. Tom Dumoulin was de beste Nederlander op plaats elf. Met Sagan als winnaar kon Dumoulin leven: 'Een dik en dik verdiende winnaar.'

Peter Sagan Beeld anp

De beloning bleef uit maar bondscoach Johan Lammerts kon zondag tevreden terugkijken op het optreden van de Nederlandse wielerprofs in de WK-wegrace Een jaar voor de Spelen een prettige wetenschap na eerdere onderlinge strubbelingen. ‘Het plan liep gewoon goed, we reden als een echte groep, hebben echt goed samengewerkt'’, vond Niki Terpstra. ‘Maar helaas bleef de beloning uit.' Ook Tom Dumoulin roemde de teamgeest. ‘Als collectief hebben we een geweldige koers gereden. Iedereen heeft zijn werk gedaan. Op het laatst zaten Niki Terpstra en ik er nog bij. Het was jammer dat ik op het laatste moment nog voorbij werd gesprint.' Met Peter Sagan als winnaar kon Dumoulin leven: ‘Een dik en dik verdiende winnaar.'

Zijn aanval kort voor de finish werd gecounterd door de Duitser John Degenkolb. Kort daarna reed de latere winnaar Peter Sagan weg. 'Ik probeerde het, maar er werd meteen gereageerd en de volgende aanval was meteen de goede. Soms moet je mazzel hebben dat er achter je even gewacht wordt maar dat gebeurde niet'

De kopman was tevreden over het optreden van de Nederlandse ploeg. ‘Het plan liep gewoon goed, we reden als een echter groep, hebben echt goed samengewerkt. Maar helaas bleef de beloning uit. Het was een mooi WK, op een parcours dat veel renners aankunnen. Van Sagan tot Valverde. Dan krijg je een spannende finale. Ik heb niet gehaald waar ik voor ging. Dus ‘happy' ben ik niet. Ik heb de finale kunnen rijden, maar niet kunnen scoren.'

Tom Dumoulin was zondag niet tevreden met de elfde plaats in het WK op de weg. 'Ik had echt goede benen', zei hij voor de camera van de NOS. Dumoulin noemde Peter Sagan een 'dik en dik verdiende winnaar.' 'Maar ik was ook even los van het peloton. Vlak voor de eindstreep poften echter nog veel renners over me heen. Ik ben persoonlijk echt teleurgesteld.'

Dumoulin was wel te spreken over het optreden van de Nederlandse ploeg. 'Als collectief hebben we een geweldige koers gereden. We hebben de koers hard gemaakt en dat was ook ons plan. Iedereen heeft zijn werk gedaan. Op het laatst zaten Niki Terpstra en ik er nog bij. Het was jammer dat ik op het laatste moment nog voorbij werd gesprint.'

Tom Dumoulin. Beeld epa

Peter Sagan gebruikte zondag het veroveren van de wereldtitel om een boodschap uit te dragen, geïnspireerd door de vluchtelingencrisis in Europa. 'Het gaat niet goed met de wereld, ik heb angst voor de toekomst. Ik hoop dat de mensen veranderen en dat de sport daarbij kan inspireren', zei de Slowaak die het kunnen uitdragen van die boodschap als een extra motivatie had gezien.

Over de race was hij kort en bondig. 'Het was wachten, wachten, wachten. Op de laatste kasseienklim heb ik mijn aanval geplaatst. Daarna was het vol gas naar de finish. Als ik was teruggepakt zou ik in de sprint geen kans meer hebben.'

Ook wilde hij reageren op de suggestie dat een wedstrijd over meer dan 250 kilometer te lang was voor hem . 'Ik heb laten zien dat dat in ieder geval niet klopt. Dit is natuurlijk de mooiste zege uit mijn loopbaan.'

Peter Sagan na zijn overwinning. Beeld belga

Sagan, smaakmaker in bijna iedere wedstrijd waar hij rijdt, publiekslieveling in én buiten de koers, en de laatste jaren toch ook: de eeuwige tweede.

Zonder noemenswaardige ploeg begon hij wel als een van de favorieten aan de 260 kilometer in het Amerikaanse plaatsje Richmond, Virginia, met daarin zestien keer een soort Vlaamse heuvel: Libby Hill, een drietrapsraket met kasseienstroken.

Op het derde deel van Libby Hill gaf Sagan alles wat hij in zich had, en dat bleek na de bloedstollende laatste kilometer net genoeg. Van Avermaet en Boasson Hagen krergen het gat niet gedicht.

Een prachtig gezicht was het: Sagan, zichtbaar in het rood, leek ieder moment stil te vallen, maar uit zijn tenen kwam er nog nét genoeg energie om vooruit te blijven. En het was hem gegund. Exemplarisch was de grote glimlach op het gezicht van Tom Boonen bij het zien van de juichende Slowaak.

Nederland
De sterkste ploeg in koers was zonder twijfel de Nederlandse equipe met een hoofdrol voor Jos van Emden, die bijna de hele dag kopwerk deed. 'Ik ga ervan uit dat ik straks van iedereen wel even een schouderklopje krijg', zei Van Emden die al vroegtijdig uitstapte.

Maar ook Mollema en Gesink reden vaak op kop en zochten meer dan eens de aanval. In de finale waren het Dumoulin en Terpstra die nog met de besten Libby Hill op reden. Kopman Niki Terpstra deed enkele kilometers voor de finish een poging weg te rijden en werd uiteindelijk dertiende. Dumoulin werd de beste Nederlander op plaats elf.

Zo veel tweede plaatsen, maar hij kan ook winnen: Peter Sagan wordt wereldkampioen.

Niki Terpstra krijgt Degenkolb niet uit het wiel, maar rijdt wel sterk op kop.

De favorieten melden zich: Degenkolb, Van Avermaet en Kristoff tonen benen op de eerste helling van Libby Hill.

Daar komt Libby Hill, drie korte steile stukken. Wie dat overleeft doet mee om de overwinning. Blijft Degenkolb erbij?

Farrar doet voor thuispubliek een dappere poging op 10 kilometer van de meet. Sioutsou gaat mee. Blijven ze weg? Of komt het toch aan op de laatste beklimming van Libby Hill?

De voorste groep is weer samen. Kunnen de Nederlanders mee met de juiste ontsnapping?

Nog 12 kilometer te fietsen, niemand kan zich nog een fout permitteren. De groep wordt gecontroleerd door een flinke brigade Italianen.

Er groepje van vijf lijkt zich voorin te vormen: aanzet kwam van voormalig wereldkampioen Rui Costa.

Nog één ronde te fietsen: Dumoulin, Terpstra en Mollema zitten in de eerste groep.

Het is Tom Dumoulin die er nog een keer een slinger aan geeft. Maar hij komt niet weg. Nog 15 kilometer.

Na het eerste steile stuk van Libby Hill ligt het hele peloton uit elkaar. De groep met Mollema, Boonen en Kwiatkowski krijgt gezelschap van de sterkste mannen in koers.

Terpstra en Dumoulin zitten in de achtervolgende club.

Het lijkt te gaan regenen op Libby Hill. Dat betekent: gladde kasseien en chaos in het peloton. Precies, daar houden Terpstra en Boom wel van.

De voorsprong van de leiders loopt terug naar zo'n 24 seconden, de Duitsers halen alles uit de kast, maar krijgen geen hulp van het Australië van Gerrans.

De Nederlanders melden zich voorin het peloton. Geleid door Langeveld met daarachter Terpstra, Boom en Dumoulin.

Het zijn de Duitsers die het werk moeten doen voor Degenkolb en ook de Australiërs gaan mee op kop draaien.

Na geweldig werk van Van Emden en Gesink is het nu Bauke Mollema die zich toont. Tot nu toe de sterkste ploeg in koers, maar, levert het ook iets op?

Het kopgroepje van begint aan de laatste twee rondes. In de groep, die langzaam op gang komt, zitten: Stannard, Mollema, Boonen, Kwiatkowski, Moreno, Amador, Viviani.

Op kop van het peloton zijn het de Duiters van Degenkolb die proberen het gat te dichten.

Nog 28 kilometer, de voorsprong loopt op tot 27 seconden.

Klassiekerrenner Ian Stannard kiest de aanval. Het is Bauke Mollema die uit de groep wegspringt en naar het wiel van Stannard probeert te komen. Daarachter toont Tom Boonen vorm door ook aan te sluiten.

Het peloton is weer samen. Nog drie keer moeten ze de kasseien van Libby Hill op: krijgen de favorieten de sprinters eraf?

Nog 35 kilometer te gaan.

Robert Gesink, die zich zo sterk revancheerde in de afgelopen Tour de France, is zijn vorm nog lang niet kwijt. Hij rijdt dit WK veel op kop, springt weg, rijdt gaten dicht.

Nog 40 kilometer te gaan.

En Joachiem Rodriguez laat even zien waar hij het beste in is: sprintend een helling op.

Daarachter breekt het peloton. In de voorste groep zitten voor Nederland Robert Gesink en Langeveld te zien.

Phinney (Verenigde Staten), Boivin (Canada) en Siutsou (Wit-Rusland) houden stand voorin. In de grote achtervolgende groep rijden de Spanjaarden Valverde, Sanchez en Rodriguez imponerend op kop.

'Ik ga ervan uit dat ik straks van iedereen wel even een schouderklopje krijg', zei Jos van Emden, die tot zo'n 100 kilomter voor de finish bijna alleen het kopwerk verrichtte.

Hij stapte af omdat zijn werk erop zat. 'Dit was het plan. Zitten we op schema. We wilden niet dat er met nog 100 kilometer te rijden een groep op 8 of 10 minuten zou zitten, dus daarom hield ik het gat klein. Anders krijg je bijvoorbeeld de Duitsers die gaan controleren tot de sprint.'

'Niki heeft een zware koers nodig, en dat is het volgens mij geweest', aldus Van Emden voor de camera's van de NOS.

Bij het aanpakken van de bidonnen in de pistop gaat een deel van het peloton tegen de vlakte. Onder andere de Noorse favoriet Kristoff ging tegen het asfalt. De schade lijkt mee te vallen.

Heel even leek Vanmarcke als vooruitgeschoven pion voor de Belgische ploeg weg te rijden uit het peloton. Maar de grote groep, waar niet iedereen het meer even makkelijk lijkt te hebben, komt weer samen.

Voorin houden Phinney (Verenigde Staten), Boivin (Canada) en Siutsou (Wit-Rusland) stand met nog 63 kilometer te rijden. De Litouwer Bagdonas zit in de chasse patate.

Indrukwekkende jump van Sep Vanmarcke, een van de sterke jongens in de Belgische ploeg, die met Greg Van Avermaet en Tom Boonen nog twee punchers in de ploeg hebben.

Vanmarcke krijgt gezelschap van onder andere Ian Stannard.

De koplopers moeten nog vier ronden.

Het WK-parcours. In totaal rijden de renners het rondje van 16,2 kilometer zestien keer Beeld anp

Voorin rijden vier renners weg uit het peloton. De voorsprong bedraagt inmiddels meer dan 40 seconden. In die groep: Taylor Phinney, Guillaume Boivin, Jarlinson Pantano en Kanstantsin Siutsou.

De Nederlandse coureurs (met in de hoofdrol de inmiddels afgestapte Jos van Emden) hebben de hele dag de koers gecontroleerd. Inmiddels zijn er al meerdere aanvallen geweest en lijkt de status quo gebroken.

Robert Gesink liet net al zien over zeer goede benen te beschikken door weg te springen op Libby Hill, het heuveltje van de dag. Hij kreeg niemand mee en liet zich weer terugzakken.

Nog 75 kilomter te gaan. Kan er nog een groepje ontsnappen?

Niki Terpstra is de kopman van de Nederlandse ploeg. En hij heeft maar één doel: hij wil wereldkampioen worden. Zodra hij zijn rugnummer heeft opgespeld, is het oorlog. 'Als ik vrienden wil maken, ga ik wel naar de kroeg.'

Terpstra deelt geen gezamenlijk verleden met zijn teamgenoten, aangezien Rabobank het nooit in hem zag zitten. Deze zomer moest er zelfs een etentje met schaduw-kopman Lars Boom aan te pas komen om alle plooien recht te trekken. Nu is alles weer koek en ei. 'Iedereen is gemotiveerd, er wordt hard getraind. Ik heb het ook weleens meegemaakt op een WK dat bij trainingen de ene helft links ging en de andere helft rechts. Nu doen we alles samen.'

Al dertig jaar lang heeft Nederland geen wereldkampioen meer voortgebracht. En altijd is er maar één man die daarvan de schuld krijgt: de bondscoach. Hij heeft een hondebaan.

Komt de kritiek niet van wielerfans, dan wel van de renners. Neem vorig jaar. Toen liet Johan Lammerts Niki Terpstra thuis, omdat het parcours volgens hem meer geschikt was voor klimmers. Prompt twitterde Terpstra een foto van zijn kalender, waarop hij door de datum van het WK een groot kruis had gezet.

Dit jaar reageerde Koen de Kort zich op hetzelfde medium af, toen bleek dat hij geen uitnodiging had ontvangen. bondscoach Lammerts: 'De één vindt dit, de ander vindt dat. Maar ik ben degene die gekwalificeerd is om keuzen te maken.'

Een interview met de bondscoach.

Bondscoach Johan Lammerts Beeld anp

Vantevoren had Anna van der Breggen een paar van haar nagels alvast goud gekleurd. Want: 'Als je er niet in gelooft, dan gebeurt het in elk geval niet.' Helaas voor Van der Breggen: haar droom kwam zaterdagmiddag in Richmond niet uit. Geen goud, maar zilver bij de mondiale wegwedstrijd. In de sprint werd de Zwolse verslagen door de Britse Lizzie Armitstead.

a afloop had Van der Breggen duidelijk moeite haar emoties te bepalen. Blij? Natuurlijk, tweede beste van de wereld na een geweldig seizoen is fantastich. Maar toch... 'Ik kon die regenboogtrui bijna ruiken', zei ze na afloop. 'Als je hem dan niet wint, is dat moeilijk. Dat zal voor elke sporter gelden.'

De zilveren medaille volgde na een spannende apotheose van de wedstrijd, waarin uiteindelijk negen rensters om de zege streden. Lees hier het hele wedstrijdverslag.

Anna van der Breggen (r) komt net tekort Beeld anp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden