Terpstra plant vlag op modderschuit

Gelukkig is er altijd nog Niki Terpstra die zondag de moeite nam een vlag op de modderschuit te zijn. Het Nederlands kampioenschap schoot in alle opzichten tekort. Maar met de winnaar kon iedereen, met uitzondering van de tegenstanders, tevreden zijn.

Terpstra schreeuwt het uit als hij tot zijn eigen verbazing opnieuw Nederlands kampioen is geworden.Beeld Klaas Jan van der Weij

Bij de start ging het nog over de wielrenners die geen zin hadden in een biljartvlak parcours waarop ze zich bij voorbaat kansloos waanden. Met de Tour de France in aantocht namen ze geen risico's in een peloton waarin de discipline te wensen over laat.

Het reglement van de KNWU opent de mogelijkheid van sancties die afwezigen uitsluit van WK's en Olympische Spelen. Maar in een bijzin wordt al meteen gerept van 'dispensatie', de bekende ontsnappingsclausule die alle regelgeving uitholt. Bauke Mollema, Tom Dumoulin en Robert Gesink hoeven zich, als puntje bij paaltje komt, echt geen zorgen te maken.

Gebrek aan hiërarchie

Het uitgeholde peloton, ruim 130 man, leek zich geen raad te weten met het gebrek aan hiërarchie. Giant-Alpecin durfde niet voluit op een eindsprint te gokken met zijn gehandicapte ploeg. Hetzelfde gold voor Lotto, al blonk die ploeg in haar eerdere hoedanigheden vaker uit in onduidelijkheid. Het kleine Roompot wist zich kwantitatief het sterkst, maar vreesde kwalitatief tekort te schieten.

Die collectieve halfhartigheid gaf alle ruimte aan een vroege ontsnapping. Omdat niemand de verantwoordelijkheid voor de achtervolging op zich nam, groeide de voorsprong tot absurde hoogte. Even dreigde zelfs het gevaar dat het peloton bij het ingaan van de laatste ronde gedubbeld zou worden.

Een tempoversnelling voorkwam de schande van een grootscheepse diskwalificatie, maar echt zoden aan de dijk zette het ook niet. Pas op dertig kilometer voor het einde werd de achtervolging serieus, met als opvallende aanstichters Dylan van Baarle en Sebastian Langeveld, uittredend kampioen.

Grimmige samenwerkingsverbanden

Hun belang moest ergens gezocht worden in de kelders van het peloton, waarin duistere samenwerkingsverbanden worden gesmeed. De twee ploeggenoten deden zichzelf de das om en de beloning daarvoor moet allicht gezocht worden in de hoek van zaakwaarneming. Een aantal individuen had de krachten gebundeld onder de paraplu van hetzelfde management.

Nadat de samensmelting op zeven kilometer voor het einde was volbracht, profiteerde hun tijdelijke ploeggenoot Niki Terpstra van de inspanningen. De finale had een chaotisch verloop. Lotto hoopte Moreno Hofland, de snelste man in koers, aan de nationale titel te helpen. Maar in het natte bochtenwerk kon van regie geen sprake zijn. Terpstra en Ramon Sinkeldam kwamen daarin bovendrijven, voelden zich gedwongen er een lange sprint van te maken en de eerste won tot zijn eigen verbazing.

Lucinda Brand pakt haar tweede kampioenstrui

Lucinda Brand is zaterdag Nederlands kampioene bij de vrouwen geworden. Ze reed in de finale weg uit een kopgroep van negen en hield stand. Negentien seconden later won Amy Pieters de sprint voor de tweede plaats, Annemiek van Vleuten werd derde.

Voor Brand was het haar tweede titel. Ook in 2013 won ze goud op het wegkampioenschap, destijds in Kerkrade. Ze heeft in haar loopbaan nog niet zo heel veel gewonnen, maar lijkt op het nationaal kampioenschap altijd boven zichzelf uit te stijgen.

De Pietje Bell van het wielrennen

'Ik besefte het pas in de laatste tien meter', zei Niki Terpstra met dat scheve lachje van 'm. In niets wat hij zegt, lijkt de Pietje Bell van het wielrennen serieus te zijn. Over het vermeende ploegverband legde hij ook al zo'n deken van mist.

Individuen doen er verstandig aan, zei hij, de krachten te bundelen. 'Maar dat betekent niet dat we elkaar laten winnen.' Hij wees naar Danny van Poppel, de nummer drie, ook lid van de club. 'Ik had hem bijna in de hekken gereden, dat doe ik echt niet met een ploeggenoot.'

De actie van Langeveld en Van Baarle kwam voort uit frustratie, zoals ze zelf ook zeiden. Terpstra: 'Ik had het zelf ook willen doen uit respect voor het NK. Maar mijn maatje Reinier reed voorin mee.'

Trots

Voor Niki Terpstra werd het zijn derde nationale titel in zes jaar. Hij rijdt de koers graag en is trots op het rood-wit-blauw. In zijn eentje een collectief te sterk af zijn, het moet een favoriete bezigheid zijn. Het nationale tricot zal wel ontbreken in de Tour de France. Zijn ploeg Quick-Step heeft hem daarvoor gepasseerd. Het was niet zijn mooiste kampioenschap, maar de absentie van gerespecteerde collega's deed niets af aan de eer. 'Uiteindelijk waren hier wel de beste eendaagse renners. En die heb ik verslagen.'

Voelt Niki Terpstra voor een verplichte deelname aan het Nederlands kampioenschap? 'Ik houd niet van verplichtingen.' Weer dat scheve lachje, maar deze opmerking was vermoedelijk welgemeend.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden