Tekst programmablad pept Omniworld op

Bij de voorbespreking in de kleedkamer had Cees van Rootselaar zijn spelers nog even fijntjes gewezen op de aanmatigende woorden in het programmablad van Ricoh Astronauts....

Die overwinning was niet alleen verrassend gezien het niveauverschil in de reguliere competitie. Astronauts, dat de ploeg uit Almere dit seizoen al in drie van de vier onderlinge duels versloeg, kan bovendien bogen op een surplus aan play-off ervaring, en die ontbeert Omniworld, debutant bij de laatste vier, nog.

Toch kwam de nipte zege niet helemaal onverwacht. De wijze waarop Den Helder in de kwartfinales in twee duels al opzij was gezet, gaf reden voor optimisme over het vervolg, zelfs met een gerenommeerde ploeg als tegenstander, vond Van Rootselaar. 'Eindelijk spelen we als team. Het is mooi om te zien dat dat er ineens toch uitkomt.'

Al te veel tijd was Van Rootselaar (37) niet gegund om een eigen stempel op de ploeg te drukken. Pas halverwege het seizoen schoof hij als assistent door naar de functie van hoofdcoach, toen voorganger Jan Willem Jansen een baan als topsportcoördinator bij de bond accepteerde. 'De ploeg draaide toen helemaal niet lekker, maar een aantal jongens is steeds beter gaan spelen.'

Tot vorig jaar stond oud-international Van Rootselaar nog als speler tussen de groep. De omschakeling is daarom groot, maar hij laat zich regelmatig van adviezen voorzien door zijn collega bij de volleyballers. Omniworld-coach Martin Teffer, eveneens als oud-international in het coachvak gerold, sloot vorige week het volleybalseizoen af met een overwinning in de bekerfinale en de tweede plaats in de competitie.

Van Rootselaar: 'Het zijn twee sporten met twee totaal verschillende culturen. De volleyballers vormen ook buiten het veld een team. Die Amerikanen bij mij zijn veel meer op zichzelf, die zijn na een training direct vertrokken. Wij trainen na elkaar in dezelfde hal, dus kom ik vaak even kijken.

'Martin is verschrikkelijk gedreven, ik kan veel van hem leren. Over de manier waarop hij over sport nadenkt, over teamsamenstellingen waar ik op moet letten, welke karakters en mentaliteiten je naast elkaar in een ploeg zet. Maar ook hoe ik straks de onderhandelingen in moet gaan voor een nieuw contract.'

De beste onderhandeling is een mooi eindresultaat, beseft ook Van Rootselaar, die graag nog wat langer bij Omniworld zou willen blijven. Het bereiken van de finale is zijn ultieme doel. Daarvoor moet in een reeks van maximaal vijf duels drie keer van Astronauts worden gewonnen.

De eerste stap werd zaterdag in Amsterdam gezet. Omniworld wist in de zeer matig gevulde Sporthallen Zuid een achterstand van dertien punten om te zetten in een krappe overwinning.

Tot ver in het derde kwart, dat met een voor de Amsterdammers voordelig saldo van 65-61 werd afgesloten, had niemand daar serieus rekening mee gehouden. Het grootste gevaar kwam in de eerste helft van Astronauts, dat aangespoord werd door een bij vlagen excellerende Joe Spinks. De dragende kracht van de Amsterdammers, van wie wordt beweerd dat hij na dit seizoen zijn voormalige coach Ton Boot naar het Groningse Donar zal volgen, maakte elf punten, acht rebounds en gaf maar liefst zeven assists.

Met ogenschijnlijk gemak misleidde hij zijn directe tegenstanders met schijnpasses en prachtige steals. Die inzet leidde in het derde kwart zelfs tot een maximale voorsprong van 57-44. Van Rootselaar: 'Tot die tijd hadden wij te weinig agressie getoond. Pas daarna zijn we er echt voor gaan knokken.'

Hoewel Omniworld zich met een zeer goede verdediging in minder dan tien minuten knap terugvocht naar een 74-76 voorsprong was de ploeg zelfs in de slotseconden nog allerminst zeker van de winst. Met nog slechts 4,7 seconde op de klok en een stand van 76-77 in het voordeel van Omniworld besloot de scheidsrechter tot een sprongbal onder de basket van Astronauts.

Amsterdammer Chris McGuthrie, aanvallend absoluut niet in de wedstrijd, onderschepte de bal, maar miste de driepunter, normaliter zijn specialiteit. Gisteren scoorde hij op dat onderdeel slechts twee uit tien.

Even was er sprake van euforie bij Omniworld, dat sinds december slechts één thuiswedstrijd (tegen Eiffel Towers) verloor en zich daarom ineens zeer kansrijk waant voor een plaats in de finale, maar kort daarna was Van Rootselaar weer realistisch: 'Om in de finale te komen moesten we in elk geval één keer hier winnen, daarom mogen de spelers best even blij zijn. Maar laten we niet te vroeg juichen. Het is pas de eerste wedstrijd.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden