nieuws wk baanwielrennen

Teamsprinters in toptijd naar nieuwe wereldtitel

Bondscoach Hugo Haak liep woensdagavond beurtelings de Nederlandse baansprinters af, op het schuine talud van de wielerbaan in de BGZ Arena in Pruszków, Polen. Hij keek ze voor de start diep in de ogen, Roy van den Berg, Harrie Lavreysen, Jeffrey Hoogland. Daarna volgde het slotritueel: twee ferme petsen met de vlakke hand op de brede schouders.

Roy van den Berg, Harrie Lavreysen en Jeffrey Hoogland (v.l.n.r.) woensdag. Beeld REUTERS

Het beoogde effect was er: slechts 41,9 seconden na het vertrekpiepje reden de Nederlanders rond met in triomf gebalde vuisten of hielden de Nederlandse vlag in de hoogte. De renners prolongeerden met veel overtuiging hun vorig jaar in Apeldoorn behaalde wereldtitel op de teamsprint door in de finale de Fransen te verslaan. De tijd was goed voor een wereldrecord op laaglandniveau, slechts eentiende boven het record dat op hoogte in Mexico was gereden. De gemiddelde snelheid lag ruim boven de 64 kilometer.

Aan zelfvertrouwen was vooraf geen gebrek geweest. Gewoon geen fouten maken, dan komt het wel goed. Dat het op de teamsprint nauw luistert, hoef je de regerend wereldkampioenen niet te vertellen. Een enkel missertje en er gaan tienden van seconden verloren. Dat is fataal op deze discipline, waarbij twee teams van elk drie renners tegenover elkaar rijdend over drie ronden van 250 meter azen op de snelste tijd.

Sinds de winst in Apeldoorn regen ze in wisselende samenstelling de zeges op wereldbekerwedstrijden aaneen en waren ze ook nog eens de besten op de EK in Glasgow. Ze werden er zowaar Sportploeg van het Jaar mee; de brede jongens verruilden voor de gelegenheid hun strak gespannen lycra eenmalig voor wat krap ogende smokings.

Dus kreeg je in vooruitblikken vanzelfsprekende teksten als ‘ja, het is wel de bedoeling dat we wereldkampioen worden’ (Van den Berg), ‘we weten dat we het kunnen’ (Lavreysen), ‘ik vertrouw erop dat het goud wordt’ (Jeffrey Hoogland), ‘het lijkt me vreemd als we de finale niet kunnen halen, en eigenlijk moet je dan gewoon winnen’ (Matthijs Büchli).

Knopen doorhakken

Bij de kwalificatie hadden de Nederlanders meteen een dreun uitgedeeld. Ze waren 0,7 seconde sneller dan nummer twee Frankrijk. Hoogland was nieuwsgierig naar de eindtijd, 42,5, en oordeelde meteen dat zijn laatste ronde nog wel wat harder kon. In de daaropvolgende confrontatie tegen de Britten, nu met Büchli als afmaker, ging er weer eentiende van de tijd af. In de finale bleek de grens andermaal verlegd, nu met een reuzensprong. Lavreysen: ‘Dit was bizar. Een schepje erbovenop in de finale. Alles klopte.’

Het was natuurlijk niet alleen stoere praat vooraf geweest. Coach Haak, aangetreden in oktober als opvolger van de Duitser Bill Huck, beschouwt de teamsprint als het belangrijkste onderdeel. De training levert zeker voor de tweede en derde man ook rendement op voor de individuele sprint. Bovendien betekent een goede klassering ook kwalificatiepunten voor het korte man-tegen-mangevecht op de Olympische Spelen. Tijdens een trainingskamp in Portugal is er verder geschaafd aan de techniek en de snelheid en op de timing van de wissels: waar moet je precies aangaan, hoe behoud je het best je tempo.

Haak moest voor deze WK de puzzel leggen en knopen doorhakken. Hij had de keuze uit meerdere troeven. Lavreysen, Hoogland en Büchli zijn inmiddels de vaste waarden als tweede en derde man, maar de keus voor Roy van den Berg als start in plaats van Nils van ’t Hoenderdaal was niet voorzien. De 30-jarige Kampenaar, in 2012 voor het laatst actief op een WK, bleek tijdens selectieritten telkens sneller. Hij schrijft het toe aan krachttraining, een lager lichaamsgewicht, een hoger duurvermogen en vooral extra motivatie om toch nog mee te doen op het hoogste niveau.

Die zelfverzekerdheid vooraf was ‘ook wel een beetje eng’ geweest, verklaarde Lavreysen na afloop. ’s Ochtends had hij met Jeffrey Hoogland het gevoel gehad dat ze zelf niet gespannen genoeg waren. Ze hebben toen maar alle films van de WK in Apeldoorn teruggekeken. ‘Dat was genoeg om ons weer op te peppen.’

Zo bleek in Prusków woensdag alles de goede kant op te vallen. De puzzel paste en op het podium zaten de regenboogtruien ook als gegoten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden