INTERVIEW

Teamspeler Maduro is nog altijd ambitieus, nu in Groningen

Bij zijn debuut was hij al een routinier. Een jongen met een mooie toekomst. De belofte is nooit ingelost. Na een tocht door Zuid-Europa, landde hij deze zomer bij FC Groningen, dat vandaag tegen Slovan Liberec uitkomt in de Europa League.

Maduro als aanvoerder van FC Groningen. Beeld anp

Het is een graad of 13 tijdens de laatste training van FC Groningen voor het cruciale Europa League-treffen met Slovan Liberec, maar Hedwiges Maduro wrijft geregeld in zijn handen. Zijn lange trainingsbroek is 'bittere noodzaak', vertelt de geboren en getogen Almeerder na afloop in de tochtige spelerstunnel.

Bijna acht jaar voetballen in het uiterste zuiden van Europa, bij achtereenvolgens Valencia, Sevilla en PAOK Saloniki, heeft zijn weerslag op het gestel van de middenvelder. 'Ik zie nu al op tegen de winter.'

De kans is aanwezig dat hij vanavond het laatste deel van de wedstrijd, waarin FC Groningen voor de laatste kans op overwintering in Europa vecht, in de dug-out zit te bibberen. Maduro, die pas eind augustus overkwam, presteert volgens zijn coach Erwin van de Looi 'wisselend', omdat de middenvelder naar adem hapt als wedstrijden elkaar snel opvolgen. En Slovan, waartegen ­Groningen vorige week op de valreep het enige punt van deze EL-campagne pakte, is een fysiek sterke en energieke ploeg.

De schuldige aan dit gebrek aan inhoud is PAOK, waar hij op het laatst nauwelijks meer aan spelen toekwam. Maduro: 'Alles kan daar morgen anders zijn. Je ziet het nu zelfs bij een grote speler als Berbatov. Die werd binnengehaald als een held, maar nu zeggen ze dat-ie er niks van kan. Allemaal politiek. Ach, het hoort bij die cultuur.'

Maduro zegt het op berustende toon. Hem krijg je niet snel gek. Nooit gekregen trouwens. Al bij zijn doorbraak in 2004 viel hij op door zijn volwassen karakter. In huize-Maduro hoefde nooit aan Wiges gevraagd te worden of hij de afwas wilde doen. Dan was hij er al aan begonnen. Hij was aanvoerder van menig succesvol jeugdteam van Oranje en droeg de bijnaam Chief.

Maduro in actie namens FC Groningen tegen PEC Zwolle. Beeld epa

Generatie

Bij Groningen moet hij ook weer sturen. 'Het is jong,' oordeelt hij over de eredivisie anno 2015. 'Deze generatie is anders. Iedereen is alleen maar bezig met zijn telefoon. Ik ga er zelf in mee, hoor. Normaal contact is bijna uitgestorven. Alles moet maar via de app. Ik vind: als je op de club bent dan ben je met het team bezig. Je kunt ook thuis weer op die telefoon.'

Afgelopen zomer op vakantie gaf hij zijn vijf jaar jongere ploeggenoot Danny Hoesen mee zich wat meer af te sluiten. 'Je ontkomt via social media niet aan wat er allemaal over je gezegd wordt. Je moet gewoon denken: morgen gaat het weer ergens anders over. Danny is bijna te zelfkritisch. Hij moest wat afstand nemen. Niet te lang treuren. Hij heeft dat goed opgepikt. Ik ben trots op hem.'

Weinigen hadden voorspeld dat Maduro op zijn 30ste al bij een Nederlandse subtopper zou neerstrijken. Vlot na zijn debuut bij Ajax stoomde hij door naar Oranje. Op zijn 21ste was hij al op een WK (2006) aanwezig. Maduro heeft, zoals verwacht mocht worden, geen gekke dingen gedaan, maar werd toch niet de topper die velen, tot Johan Cruijff aan toe, in hem zagen. Een enkelblessure in 2010 zette hem op een achterstand die hij niet meer helemaal goed wist te maken. 'Ik was toen zelfs af en toe aanvoerder van Valencia en zou in de basis starten bij Oranje. Ik lag er een halfjaar uit en toen ik terugkwam was er een heel andere situatie.'

Hij is bovendien geen echte specialist, meer een teamspeler. Dat maakt afhankelijk. 'Een trainer moet het in mij zien zitten.'

Geen man overboord voor Maduro. 'Welnee. Ik ben nog jong, kom weer veel aan spelen toe. FC Groningen is ambitieus, we willen een grote rol spelen in Noord-Nederland en die uitbreiden naar de rest van het land. Dat kan ook.'

Beeld epa

Verkeerde keus

Maduro was met Ron Vlaar aanvoerder van Jong Oranje dat in 2007 Europees kampioen werd. Op Vlaar na groeide geen selectielid uit tot vaste basisspeler bij het grote Oranje. 'Veel jongens hebben de verkeerde keus gemaakt. Ik denk dat we ook wat overschat werden. We werkten daar heel goed samen, echt als een team. Een hecht team overwint altijd, dat bleek wel. In Israël drie jaar geleden reisde Jong Oranje af met Strootman, Blind, Wijnaldum en Depay in de gelederen en werden ze geen kampioen. Maar die ploeg had veel meer kwaliteit.'

De vroegoude dertiger is nog kinderloos. 'Dat heeft te maken met principes. Het moet voor mij perfect voelen. Ik heb zoveel voetballers gezien die al jong trouwden, snel kinderen kregen en op hun 25e dachten: is dit het? Die gingen dan verder kijken. Zo wil ik het niet. Dit is een bewuste keuze. Als profvoetballer liggen ze in Spanje aan je voeten. Daar ben je een God. Maar je krijgt er een antenne voor of belangstelling nep is of echt.'

Sinds kort bloeit er wel iets veelbelovends. 'Ze woont in Amsterdam, maar is geboren in Groningen. De cirkel is mooi rond, zo.'

De nieuwe vlam vindt trouwens dat Hedwiges niet zo moet zeuren over die kou.

Beeld anp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden