Tai chi, ventilatoren in schaatshal en al een jaar rijden in olympisch pak

Het olympisch schaatstoernooi van vier jaar geleden leverde de Amerikanen een trauma over de kleding op. En een goede les. Nieuwe kleding, tai chi en ventilatoren moeten hen nu aan de overwinning helpen.

Joey Mantia, een van de Amerikaanse kanshebbers op een medaille, tijdens een training in de Gangneung Oval. Beeld epa

'Sotsji en het schaatspak. Dat is altijd de eerste vraag.' De Amerikaanse coach Matt Kooreman lacht. Vier jaar na de Spelen in Rusland is het debacle met de Amerikaanse pakken nog altijd niet vergeten. Zeker niet door de media in de VS, die buiten de olympische schaatswedstrijden zelden de deur van een langebaanhal opentrekken. 'Ik snap het wel. Dat is wat de mensen zich herinneren.'

De Nederlandse equipe surfde van gouden medaille naar gouden medaille. Ondertussen verdronken de Amerikanen: nul medailles. En dat terwijl in de aanloop naar de Spelen van 2014 niets de schaatsers van Team USA leek te kunnen stoppen.

De Verenigde Staten hadden een hand met stevige troeven: Shani Davis, Heather Richardson en Brittany Bowe. Veteraan Davis had op weg naar zijn derde Spelen drie van de vier wereldbekerwedstrijden over 1.000 meter gewonnen. Dezelfde score had Richardson, die in haar kielzog Bowe naar een wereldbekerzege op de 1.000 en 1.500 meter zag snellen.

Alle pre-olympische aspiraties ten spijt draaide Sotsji uit op één grote teleurstelling. Davis, Richardson en Bowe kwamen op de 1.000 meter niet in de buurt van de medailles. Het schaatspak dat kledingfabrikant Under Armour samen met vliegtuigbouwer Lockheed Martin had ontworpen, kreeg al gauw de schuld. Een ventilatiegat op het rugpand zou werken als een remparachute, zo ging het gerucht.

Of er daadwerkelijk een ontwerpfout in het pak zat? Waarschijnlijk niet. Wel was het een fout geweest om het tenue pas een maand voor de Spelen aan de schaatsers te geven. Wat als geheim wapen bedoeld was, werd een obstakel.

Shani Davis op de Spelen in Sotsji 2014 in het pak van Under Armour. Beeld afp

Tai chi

Na het drama van Sotsji werd Matt Kooreman van assistent tot hoofdcoach gepromoveerd. Hij moest het zelfvertrouwen van de Amerikanen herstellen. Dat was misschien eenvoudiger geweest als de schaatsbond een andere kledingleverancier had gezocht, maar dat was niet het geval. 'Ik denk dat de atleten daar wel even moeite mee hebben gehad.'

De kledingfabrikant ging wel direct anders te werk. Geen verrassingen meer, maar een vierjarenplan waarin keurig stond aangegeven wanneer nieuwe pakken getest en geïntroduceerd zouden worden. Dat plan is gevolgd. De Amerikanen rijden al sinds het einde van vorige winter in hun olympische tenue.

De bondscoach voerde nog meer veranderingen door. Hij liet zijn schaatsers kennis maken met tai chi, een Chinese vechtsport waarin ontspanning centraal staat. 'We zijn niet heel hardcore, maar het helpt ons om tot rust te komen.' Instructeur Mark Cheng komt dagelijks in het olympisch dorp langs om de schaatsers met hun ontspanningsoefeningen te helpen.

Brittany Bowe op de olympische trials voor Team USA in Milwaukee. Beeld afp

In de laatste weken voor deze Winterspelen wilde Kooreman voorkomen dat zijn pupillen met het onbekende geconfronteerd zouden worden. In Milwaukee liet hij de ijsmeesters de omstandigheden van de Gangneung Oval zoveel mogelijk imiteren. Tot de door ventilatoren veroorzaakte luchtstroom in de hal aan toe. 'We merkten hier vorig jaar een lichte bries op en die hebben we in Milwaukee gereproduceerd.'

Dat was een andere les van 2014. Toen was het hooggelegen Italiaanse schaatsdorpje Collalbo uitgekozen om aan de olympische vorm te schaven, net als voor de succesvolle Winterspelen van Turijn. Het werkte niet. 'Ik denk niet dat het iets met de hoogte te maken had, maar we hadden schaatsers die nog nooit op buitenijs hadden gereden. Ze hadden een achtergrond uit het inlineskaten en kwamen uit warme oorden als Florida of North Carolina. Het was een schok.'

De verloren races van Sotsji krijgen de Amerikanen niet meer terug. Davis, Richardson en Bowe zijn er wel weer bij, maar zeker Davis (35) en Bowe (op de weg terug na een hersenschudding) hebben niet de status van vier jaar geleden. Het is de vraag of de gedetailleerde route van Kooreman tot olympisch eremetaal zal leiden.

Joey Mantia, die vier jaar geleden een bijrol vervulde, is nu een van de kansrijkste Amerikanen. Hij won vorig jaar bij de WK afstanden de massastart, het onderdeel dat voor het eerst wordt verreden. 'Alles is anders. Sotsji was een volslagen ramp, maar we hebben nu de voorwaarden voor prestaties geschapen. Het is aan ons. We gaan geschiedenis schrijven. Hopelijk.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden