Reportage shorttracktraining

Suzanne Schulting, shorttrackfenomeen sinds haar goud in Korea

Suzanne Schulting (21) is de frontvrouw van het shorttrack. Ook dit weekeinde bij de NK in Heerenveen zullen alle blikken op de Sportvrouw van 2018 zijn gericht.

Suzanne Schulting na de 500 meter tijdens het NK Afstanden in Thialf. Beeld ANP

‘Vind je het mooi om te zien?’ Een opa tilt zijn kleindochter op de kussens op het middenterrein van Thialf. Voor de neus van de kleuter scheren shorttrackers op hoge snelheid voorbij. De schaatsers hangen schuin in de krappe bochtjes. Hoewel haar schouders maar enkele decimeters boven het ijs hangen heeft olympisch kampioene ­Suzanne Schulting haar handen ontspannen op de rug. ’ Over een paar jaar kun jij dat ook’, belooft de grootvader.

Het is woensdagmiddag druk in ­Thialf, waar dit weekeinde de NK shorttrack plaatsvinden. De kerstvakantie heeft honderden kinderen naar de ijsbaan gelokt, met ouders en grootouders in hun kielzog. Midden in die mierenhoop trainen Schulting en haar ploeggenoten op hun stukje ijs. Ongeveer 150 recreanten zijn gestopt met schaatsen. Vol bewondering en hangend tegen de shorttrackboarding kijken ze naar de acrobatiek op vaste schaatsen.

‘Nummer 24, dat is Schulting’, wijst een man naar de helm van de voorbij flitsende shorttrackster. Sinds ze op 22 februari 2018 als eerste Nederlander een gouden olympische shorttrackmedaille veroverde, op de 1.000 meter, is de 21-jarige een wereldberoemd in Nederland. Haar verkiezing tot sportvrouw van het jaar versterkte die status. Gelukkig laten de inwoners van haar woonplaats Heerenveen zich niet zo snel van de wijs brengen door een olympisch kampioen.

‘Ik word wel gefeliciteerd in de ­supermarkt, maar dan heb ik ook vaak mijn sportkleren aan. Als ik gewone kleding aan doe en een muts over mijn hoofd trek, dan ben ik vrij onherkenbaar’, vertelt ze voor de training.

Ongeluk vorkheftruck

Sommige toeschouwers proberen in de groep met Nederlanders, een handvol Belgen en één Israëliër ook Sjinkie Knegt te herkennen, maar dat lukt niet. ‘Hij is geblesseerd na een ongeluk met zijn heftruck’, weet een ander. De 29-jarige Fries raakte half december in zijn schuur gewond toen hij bekneld raakte tussen een deurkozijn en zijn vorkheftruck.

Knegt, een fanatieke klusser aan auto’s, was vergeten de handrem aan te trekken. Het gevolg: zwaar spierletsel. Schulting mist hem. ‘Hij is een hele harde trainer en gaat er altijd volle bak voor. En hij is een beetje mijn maatje. Hij zit naast me in de kleedkamer voor geouwehoer. We kunnen altijd met elkaar sparren. Maar ik moet door en ik kan heel goed mijn eigen plan trekken.’

Zonder Knegt is Schulting de ­vaandeldrager van het Nederlandse shorttrack, als ze dat al niet was na haar olympische titel. Zelf vindt ze van niet. ‘Als je shorttrack zegt, dan zeg je nog steeds Sjinkie.’

Nadat ze een aantal rondes heeft warmgedraaid, trekt Schulting haar jack uit en begint de training echt. De groep doet een relayoefening. Drie vrouwen starten. Zij duwen erna een nieuw drietal vrouwen, met Schulting erbij, op gang. Zij lossen twee ronden later af op drie mannen. Daarna volgen nog twee mannelijke trio’s, waarvan het laatste door de vrouwen wordt afgelost. Zo gaat het rond en rond.

Het is in de shorttrackselectie gebruikelijk dat de vrouwen en mannen met elkaar trainen, veel meer dan in het langebaanschaatsen. Zeker de sterke Schulting kan behoorlijk mee met de mannen. ‘Ik heb daar heel veel aan. Het is niet zo dat ik elke training achter de mannen aanga, maar ik doe het wel vaak.’

Mixed relay

Het mee rijden met haar mannelijke ploeggenoten helpt Schulting in voorbereiding op belangrijke wedstrijden, omdat ze dan gedwongen wordt om op extra hoge snelheid te rijden. Ze kan zich meten met de mannen. ‘Niet als ik op kop rijd, maar als ik in de groep zit rijd ik vaak wel dezelfde tijd als de minste mannen in de ploeg.’

Sinds dit seizoen rijden de mannen en vrouwen gezamenlijk wedstrijden in de mixed relay. In die races nemen teams van twee mannen en twee vrouwen het tegen elkaar op. De Nederlanders haalden twee keer zilver in de wereldbeker op dit nieuwe onderdeel. Schulting duwde tijdens die races Daan Breeuwsma, de zwaarste van het stel, op gang. Logisch, vindt ze. ‘Ik ben het sterkste, zeker in duwen, ook omdat ik van de vrouwen de meeste kilo’s mee draag.’

Op de shorttrackbaan heeft ze het eerste deel van de winter haar olympisch vorm geëtaleerd. Schulting pakte drie zeges op de 1.000 meter en een op de 1.500 in de wereldbeker. Die lijn wil ze doortrekken bij de EK, die van 11 tot en met 13 januari in Dordrecht wordt betwist. ‘Het is zaak om rustig te blijven en niet te gek in het hoofd te worden. Ik heb het gevoel dat dat dit seizoen goed gaat.’

Op het trainingsbaantje in Thialf staat zaterdag en zondag de NK op het programma, een veredeld clubkampioenschap. Alle kanshebbers trainen dagelijks met elkaar. ‘Dat maakt het heel lastig. We kennen elkaar door en door.’ Het belang is voor Schulting niet al te groot. ‘Natuurlijk wil ik winnen, maar het is vooral een goede voorbereiding op het EK.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.