NieuwsWK Shorttrack

Suzanne Schulting lost emotionele belofte in en houdt Van Ruijvens wereldtitel in de ploeg

Vijf titels won Suzanne Schulting het afgelopen weekend op de WK shorttrack. De wereldtitel op de 500 meter was de belangrijkste. Die nam ze over van haar overleden vriendin Lara van Ruijven.

Suzanne Schulting wint de 500 meter en neemt de titel over van Lara van Ruijven, die afgelopen jaar plotseling overleed. Beeld Klaas Jan van der Weij
Suzanne Schulting wint de 500 meter en neemt de titel over van Lara van Ruijven, die afgelopen jaar plotseling overleed.Beeld Klaas Jan van der Weij

Als Suzanne Schulting op 10 juli vorig jaar afscheid heeft genomen van de doodzieke Lara van Ruijven in het ziekenhuis van Perpignan, stapt ze in de auto terug naar Font Romeu, waar ze met de shorttrackploeg op trainingskamp is. Ze doet haar oordopjes in en luistert ontdaan naar muziek terwijl ze steeds dieper de Pyreneeën in rijdt. Uit het raam turend neemt ze zich voor om Van Ruijven, die die avond overlijdt, op te volgen als wereldkampioen op de 500 meter. ‘Om die titel in de ploeg te houden.’

Acht maanden later houdt ze woord. Bij het WK in Dordrecht laat ze op zaterdag de concurrentie kansloos. Schulting neemt in de finale vanaf het startschot de kop en dendert in een stijl die aan Van Ruijven doet denken ijzerenheinig door om voor de Italiaanse Arianna Fontana en Selma Poutsma de titel te grijpen. Het is al haar tweede van die dag, na de 1.500 meter.

Eenmaal over de finish slaat ze de handen voor het gezicht en komen de tranen. Het is de herinnering aan de overleden Van Ruijven die haar ontroert, ligt voor de hand. Bijna niemand heeft weet haar voornemen van 10 juli. Ze heeft het alleen de trainingsstaf, haar ouders en haar vriend toevertrouwd.

Eerste bocht

Maandenlang vijlde ze aan haar start. Als haar ploeggenoten in Thialf aan het einde van de training naar de kleedkamer trokken, bleef zij vaak nog een kwartiertje langer op het ijs. De overgang van de eerste stappen door de krappe bocht, naar de krachtige maar kalmere slagen op het rechte eind liep nog niet zoals ze wilde. ‘Ik deed heel veel in die eerste bocht, maar er gebeurde geen pannenkoek.’ Gaandeweg kreeg ze het onder controle.

Van Ruijven was in 2019 in Sofia de eerste Nederlandse shorttrackster die wereldkampioen werd. Schulting had even daarvoor haar kans op de 1.500 meter gemist. De dag erna zou ze wel de 1.000 meter en het allroundklassement winnen. Vorig jaar werd het WK, waar Van Ruijven enorm naar uitkeek, om corona afgelast. Zo bleef ze wereldkampioen tot haar plotse dood.

De 23-jarige Schulting wilde geen ruchtbaarheid geven aan het plan. Het was te persoonlijk. Het was niet zozeer een eerbetoon, maar veel meer een houvast voor Schulting zelf. Een manier om haar verdriet over het veel te vroege overlijden van Van Ruijven te verwerken. ‘Je kunt wel in een hoekje gaan zitten huilen, maar wat bereik je daarmee? Wat dan helpt is een bepaald doel te stellen. Ik haalde er veel kracht uit.’

Nieuw record

Het viel deze winter eerder al op dat Schulting veel betere sprints reed dan voorheen. Bij de EK in Polen verbeterde ze in de voorronde van de 500 meter al haar persoonlijk record van 42,666 naar 42,606. Al draait het bij shorttrack niet om tijden, zoals op de langebaan, toch was het veelzeggend. De 500 meter wordt vaak voluit gereden, zo ook in Dordrecht. In de kwartfinale verbeterde ze zichzelf opnieuw met een tijd van 42.420, een nieuw Nederlands record, dat ze overnam van Van Ruijven.

Er is met de titel een last van haar schouders gevallen, maar een paar uur na de wedstrijd is ze nog steeds emotioneel. Bondscoach Otter ook. Als hij spreekt over de 500-metertitel en de betekenis die dat heeft voor hem en voor zijn pupil, breekt achter zijn mondkapje zijn stem. ‘Op een moment als dit laat je wel een traan.’ Hij slikt en schakelt over op meer technische analyses. Dan is hij meer op zijn gemak.

Zondag blijkt Schulting ook zonder onderliggende extra motivatie een veelvraat. Ze wint als regerend olympisch kampioen de 1.000 meter in een nieuw nationaal record van 1.26,854. Ze blijft daarmee slechts twee tienden boven het wereldrecord. Dat ziet ze meteen, want ze heeft die tijd op haar schoenen laten stikken: 1.26,661. Daaronder te duiken is een doel voor later.

Nonchalant zegevierend

Op de 1.000 meter trekt ze definitief het eindklassement naar zich toe. Ze zegeviert daarna bijna nonchalant ook nog in de superfinale, de slotrace over 3 kilometer waarop geen medaille te verdienen is. Tot slot leidt ze haar ploeggenoten naar de eerste Nederlandse aflossingswereldtitel bij de vrouwen: haar vijfde wereldtitel dit weekeinde.

Schulting is op alle onderdelen op de WK de beste. De enige vrouw die haar daarin voorging was de Canadese Sylvie Daigle in 1983. Schulting geeft toe dat ze in haar zegereeks profiteerde van de afwezigheid van een aantal landen, met name Zuid-Korea, die om corona de reis naar Nederland niet maakten. Maar het maakt haar blijdschap er niet minder om.

Als zondagavond na de huldigingen Van Ruijven in de ijshal wordt herdacht, houdt Schulting het droog. Was zaterdag beladen, zondag is vooral vreugdevol. ‘Het emotionele heb ik gisteren gehad’, zegt ze. ‘Vandaag overheerst trots en de ontlading van het hele weekend.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden