NieuwsEK shorttrack

Suzanne Schulting kijkt haar rivalen bijkans van het shorttrackijs

Suzanne Schulting heeft bij de EK shorttrack haar Europese titel geprolongeerd. De 22-jarige Groningse won in Hongarije drie afstanden. 

Suzanne Schulting blij na haar winst op de 1.000 meter.Beeld AP

‘Waarom doe je dat nou’, roept Hannie Schulting zondagmiddag paniekerig vanaf de tribune van de Fönixhal in het Hongaarse Debrecen. Beneden in de diepte, tijdens de finale van de 1.000 meter, botst haar dochter Suzanne even tegen trainingsmaatje Lara van Ruijven op. De schrik is van korte duur. Beide vrouwen geven geen krimp. Dochter Suzanne, de regerend olympisch kampioen op die afstand, neemt even later de kop en wint gedecideerd de race, voor Van Ruijven. 

Het was de derde afstandszege van Schulting op de EK shorttrack. Zaterdag had de 22-jarige Friezin ook al de 500 en 1.500 meter op haar naam geschreven. Daarmee stond ze zover bovenaan in het vierkampklassement dat ze nog voor het slotonderdeel een ereronde mocht maken als winnares van het allroundtoernooi. Ze was verrast dat ze de titel van de organisatie al op het ijs mocht vieren. ‘Dat was heel vet.’

De overige podiumplaatsen moesten nog worden verdeeld in de superfinale over 3 kilometer. Op die afstand zijn geen individuele medailles te verdienen, enkel punten voor het eindklassement. Van Ruijven stond derde in het tussenklassement en had zicht op zilver. Schulting probeerde haar te helpen, maar slaagde er niet in. Van Ruijven eindigde als vijfde in de superfinale en als vierde in het eindklassement. Zevenvoudig Europees kampioene Arianna Fontana werd tweede, Martina Valcepina, ook uit Italië, derde.

Schulting liet zich in de slotronde van de superfinale onnodig verleiden tot een eindsprintje dat niet volgens de regels van het spel verliep. De straf die ze kreeg, maakte niets uit, de zege was al zeker. ‘Maar dan zie je wat er gebeurt als de focus minder is’, zei ze na afloop.

Focus, een woord dat vet onderstreept in het handboek van iedere topsporter staat, is uitgegroeid tot haar grootste wapen, stelde ze. Het is een combinatie van concentratie en rust. Ook bondscoach Jeroen Otter ziet dat. Schulting is meer in balans dan vroeger. Ze heeft het ventiel gevonden waarmee ze zichzelf kan oppompen als het nodig is en de spanning eraf kan halen als het haar teveel dreigt te worden.

De superfinale was de enige race van het weekeinde die Schulting niet won. Verder kwam ze elke keer, van voorrondes tot finales als eerste over de eindstreep. Dat komt niet alleen door haar kracht en behendigheid, maar ook door haar invloed op de andere vrouwen op het ijs. Ze boezemt haar opponenten angst in en geniet ervan. Ze is een ‘bitch’, stelde bondscoach Otter al voor een toernooi.

Hij bedoelt het positief. ‘Normaal zou een vrouw niet het predicaat bitch willen hebben, maar in het shorttrack is het wel mooi als mensen dat zeggen. Als je naar de kampioenen van de laatste jaren kijkt, zijn het bijna allemaal bitches geweest.’

Geheel in stijl overklaste Schulting na het individuele toernooi haar tegenstanders ook in de relayfinale. Als slotrijdster van het kwartet met Rianne de Vries, Yara van Kerkhof en Van Ruijven, snelde ze naar het goud. Het was haar vijfde medaille van het weekend in die kleur. Italië kreeg het zilver, Rusland het brons.

Lara van Rujiven, Natalia Maliszewska, Martina Valcepina en Suzanne Schulting op de 500 meter.Beeld EPA

22 is ze pas, maar ze won in de afgelopen twee jaar olympisch goud, werd wereldkampioen en veroverde nu haar tweede Europese allroundtitel. ‘Twee jaar geleden was ik een nobody en nu pak ik alle prijzen. Dat is eigenlijk wel sick’, vatte ze haar stormachtige ontwikkeling samen.

Ze kan er plotseling door overvallen worden, door het besef hoe bijzonder het is wat ze gepresteerd heeft. Dat gebeurde in december bij de wereldbeker in Sjanghai, een minuutje voor de gemengde relay van start zou gaan. ‘Ik ben de beste van de wereld’, dacht ze. ‘Wie had dat twee of drie jaar geleden gedacht? Ik kreeg er tranen van in mijn ogen. Dat is iets waar je van droomt en dat is dan werkelijkheid.’

In Debrecen waren de tranen ook niet ver weg. Toen ze bij Omrop Fryslan vertelde dat ze blij was dat haar ouders erbij waren op de EK, kon ze ze niet langer wegslikken. De spanning, waar ze zo van geniet, die haar energie geeft en haar laat presteren, kwam eruit. Snikkend viel ze Wilf O’Reilly, disciplinemanager shorttrack van de KNSB, in de armen.

Op de vraag hoe ze nog kan verbeteren bleef ze een tijdje het antwoord schuldig. ‘Op focus in ieder geval niet. Dat kan ik niet meer zeggen’, luidt het uiteindelijk. ‘Maar ik kan nog wel beter worden in het technische gedeelte en in mijn kracht. Maar dat zal niet meer met zulke grote stappen gaan als voorheen.’

Op de WK, die in maart in Seoul op het programma staan, staat Schulting aan de volgende opdracht: haar wereldtitel prolongeren in het shorttrackland bij uitstek. Ze heeft er ervaring mee om de publiekslievelingen te verslaan. Haar olympische titel op de 1.000 meter won ze tenslotte ook in Zuid-Korea. Ze doet het met alle plezier nog een keer. ‘Koreanen zijn voor elke shorttracker, zeker als je begint, een soort goden in het shorttrack. Het is maar wat mooi om die reputatie aan te tasten.’

Vierde plaats voor Itzhak de Laat 

Itzhak de Laat leek bij op het EK shorttrack bij de mannen lang op weg naar een bronzen allroundmedaille. De 25-jarige Fries had op zaterdag verrast met een tweede plek op de 1.500 meter. Dat was zijn eerste internationale individuele podiumplaats. Hij bezette, ook dankzij twee vierde plaatsen op de 500 en 1.000 meter, de derde plek in het klassement.

In de superfinale had hij één opdracht: de Rus Semjon Jelistratov achter zich houden, dan zou de medaille binnen zijn.

Het lukte hem niet. In de laatste ronde verslikte hij zich in een inhaalmanoeuvre en moest toezien hoe Jelistratov de wedstrijd won. De Rus pakte het brons, De Laat eindigde als vierde.

‘Ik zei zaterdag dat ik niet zoveel bezig was met het eindklassement, maar ja, op de laatste dag speelde het toch door mijn hoofd. Ik kon nog derde worden en dan is het jammer dat ik me in de laatste ronde liet stilzetten. Dat steekt heel erg.’

Veel tijd om te treuren had De Laat niet, want binnen een uur stond de relay op het programma. Daar revancheerde hij zich nog een beetje met een fraaie laatste inhaalactie, nadat de Nederlanders even kansloos leken voor een medaille. ‘Dat was redden wat er te redden viel.’ Na diskwalificatie van Hongarije bleek zijn sterke finish zelfs goed voor zilver, achter Rusland en voor Italië.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden