Suzanne Schulting doet wat nog geen Nederlander lukte: een gouden medaille winnen bij het shorttracken

Suzanne Schulting heeft verrassend goud veroverd op de 1.000 meter shorttrack. De 20-jarige Friezin wist in het hol van de leeuw twee Koreaanse vrouwen van zich af te houden en verwees de Canadese Kim Boutin naar het zilver en Arianna Fontana uit Italië naar het brons.

Suzanne Schulting na haar overwinning. Beeld Klaas Jan van der Weij

Vol ongeloof reed Suzanne Schulting naar haar coach, Jeroen Otter. Hangend over de boarding van de olympische shorttrackbaan van Gangneung pakte hij haar gezicht in zijn handen: 'Suus, je bent olympisch...' Zijn pupil maakte de zin schreeuwend af: 'Fokking kampioen.'

'Stuiterbal' is de bijnaam van Schulting in de nationale shorttrackploeg. De 20-jarige winnares van de 1.000 meter is erg aanwezig en haar emoties schieten alle kanten op. In één gesprek kan ze huilen van verdriet en huilen van vreugde. Ze praat nog sneller dan ze schaatst, haar taal is doorspekt met kreten uit de krochten van het internet.

Ze is een vrouw die graag de aandacht zoekt en nodig heeft. Ze is dol op camera's en de camera's op haar. Ze liet zich in de aanloop naar de Winterspelen in nauwelijks verhullende kleding fotograferen in het tijdschrift Helden. In Thialf stroopte ze bij het olympisch kwalificatietoernooi (Schulting heeft ook voor de langebaan aanleg) voor het oog van de televisiekijkend Nederland het bovendeel van haar pak uit. Ze reed een rondje in haar sportbh. Een vleugje exhibitionisme is haar niet vreemd.

Schulting blijft vol ongeloof rondjes rijden na haar gouden rit. Beeld Klaas Jan van der Weij

Niets missen

Tijdens haar eerste week in het olympisch dorp was ze niet rustig te krijgen, merkte Otter. 'De eerste week was het een en al impulsen en daarop reageren. Ze wilde niets missen. Dit zijn de Olympische Spelen, daar moest ze van genieten. Dat is heel vermoeiend.'

Na een week kwam de terugslag. Schulting kroop in haar schulp. Als dat gebeurt, zei Otter, is het mis. 'Ineens trok ze zich terug als een kluizenaar. Was het: arme zielige ik, krijg ik nog van iemand aandacht? Na een paar dagen was dat ook niet leuk meer en werd ze de normale Suus.'

Concentratiespanne van een sprinkhaan

Ze heeft soms tijd nodig, weet de bondscoach die al acht Winterspelen heeft meegemaakt. De extremen moeten rond een toernooi even slijten voordat ze kan presteren. In die gemoedstoestand is ze ook goed trainbaar, al moet Otter altijd zijn momenten kiezen om zijn ideeën over te dragen. 'Ze heeft de concentratiespanne van een sprinkhaan.' Hij heeft ermee om leren gaan, want ook Schultings ploeggenoot en voorbeeld, Sjinkie Knegt, was een ongeleid projectiel toen hij haar leeftijd had.

Schulting spreekt zich meer uit dan de doorgaans zwijgzame Knegt. Toen ze drie jaar geleden, 17 jaar nog maar, bij Otters nationale selectie kwam, roerde ze zich onmiddellijk. 'Ze kwam het team binnen en trok meteen alle aandacht naar zich toe. Ze staat er, ze geeft haar mening. Ze had niet iets van: jeetje, ik ben nog jong, kan ik hier wel iets zeggen? Nee, mevrouw vertelde wel wat ze ervan vond.'

De coach moest er af en toe hard tegenin. Niet dat hij geen grote mond kan verdragen. Maar wat ze te melden had, strookte vaak niet met zijn gedachten. Schulting moest eerst technisch goed leren schaatsen. Bang was ze nooit, winnen wilde ze altijd, maar ze beheerste de schaatsbeweging niet genoeg. Ze viel te vaak, was ook een stuiterbal op het ijs. In drie jaar tijd wist Otter dat eruit te werken.

Nederland heeft in vier wintersporten goud veroverd. Viermaal was een vrouw de eerste winnaar

1964 Innsbruck Kunstschaatsen, Sjoukje Dijkstra
1968 Grenoble Langebaanschaatsen, Carry Geijssen, 1.000 meter
2010 Vancouver Snowboarden, Nicolien Sauerbreij, parallelreuzenslalom
2018 Pyeongchang Shorttrack, Suzanne Schulting, 1.000 meter

Brul

De zege in in Gangneung van de in Groningen geboren Friezin (zeg nooit Groningse, dat is ze niet) kwam als een verrassing. Niet alleen voor het publiek, ook voor de coach. Winnares van een troostfinale wellicht of een plekje net naast de medailles in de finale, dat was zijn inschatting. Het werd goud op de slotafstand, na een vroegtijdige uitschakeling op de 500 meter en de tiende plek op de 1.500 meter.

Hoewel Schulting donderdag op weg naar het goud drie tactisch sterke races reed (kwartfinale, halve finale en finale), gedurfde inhaalacties maakte en haar medaille niet voor een groot deel te danken had aan valpartijen van tegenstanders (zoals het brons op de 3.000 meter aflossing voor landenploegen), had ze ook wat geluk. Dat hoort nu eenmaal bij het shorttrack, herhaalde Otter. Het is kansberekening op ijzers. 'Rijd je deze wedstrijd drie keer, dan haalt ze één keer dit resultaat, één keer het podium en één keer staat ze ernaast. Zo is onze sport.'

Schulting was beduusd van het bijzondere resultaat. Eén brul gaf ze toen ze in de mixed zone op de verzamelde pers kwam toegelopen, daarna zocht ze naar woorden. Ze viel zelfs een paar keer helemaal stil, omdat ze zichzelf op een van de televisieschermen zag langskomen in samenvattingen van de racedag. Dan volgden de twee woorden die constant door haar hoofd maalden. 'Onwerkelijk en bizar.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden