Surinaamse hockeycoach laat zijn ploeg spelen met het hart

Als puber was Siegfried Aikman in de Amsterdamse Bijlmer lid van een knokploeg. Hij moest wel, het was de wet van de straat....

Hockeyen met je hart, daar gaat het de Surinamer om. Techniek, tactiek, het klinkt allemaal leuk en aardig, het draait volgens Aikman om het hart. ‘Als het hart er niet bij is, wordt het nooit wat’, doceerde hij zondag aan de Bredaseweg in Tilburg.

Zijn witte overhemd was drijfnat van de champagne. Zijn ploeg had zich zojuist door de 1-0-overwinning op Den Bosch voor het eerst in de historie geplaatst voor de play-offs. ‘Ons seizoen was al geslaagd, dit is een toetje.’

Toch ging Aikman op de slotdag van de reguliere competitie door een klein hellevuur. ‘Er stond spanning op de ploeg, dat was zichtbaar in het veld. We wilden wel maar waren te nerveus.’ Daarnaast verzuimde zijn Argentijnse centrumspits Lucas Vila twee keer de overwinning, en daarmee het vierde en laatste play-offticket, veilig te stellen door twee keer een strafbal te missen.

‘En toch viel er geen wanklank te horen in het veld’, keek de coach terug. ‘Omdat de ploeg een hechte eenheid is. Onze kracht is het collectief. Wat we aan kwaliteit tekort komen, compenseren we door onze teamspirit, door het vertrouwen in elkaar.’

De Brabantse derby was op voorhand een beladen duel. De twee clubs onderhouden warme banden en het wemelt van de lijntjes over en weer. Zo is doelman Mark Jenniskens van Den Bosch een Tilburger van origine en trainer van de A-jeugd van Tilburg.

Joost Hofman van Den Bosch was vorig seizoen nog aanvoerder van Tilburg en van de drie Argentijnse broers Vila spelen er twee (Lucas en Matias) bij Tilburg en een (Rodrigo) bij Den Bosch.

Toch was er zondag geen sprake van een vriendendienst en dwong de Bossche ploeg de thuisclub tot een forse krachtsinspanning.

Het verlossende doelpunt kwam van de stick van linksback Jan Maarten Tacke. De 21-jarige student technische bedrijfskunde slalomde in de vijfde minuut na de rust door de verdediging van Den Bosch en tikte de bal langs reserve-doelman Bart Willemsen, die de geblesseerde Jenniskens onberispelijk verving.

Het was de eerste treffer van Tacke in de hoofdklasse. ‘Tacke was met Dick Mohlmann de man van de match’, oordeelde Aikman. ‘Dickie was nog een tikkeltje beter. Hij was de longen van de ploeg. Vreemd dat die jongen nog niet bij Jong Oranje hoort.’

Met het behalen van de play-offs heeft Aikman een cultuuromslag in Tilburg teweeggebracht. ‘Ik miste bravoure in Tilburg. Mijn spelers hadden bij de start van de competitie als doelstelling handhaving in de hoofdklasse. Ik niet, ik ga altijd voor het hoogste.’

Voor Aikman begint alles met ambitie. ‘Ik trof een spelersgroep aan met, zeg maar, een minderwaardigheidscomplex. Ze durfden niet omhoog te kijken. Ze waren al tevreden als ze niet degradeerden. Dat heb ik er gaandeweg de competitie uit gekregen.’

Na de voortreffelijke eerste competitiehelft kondigde Aikman bewust luidkeels aan dat Tilburg mikte op een plaats in de play-offs. ‘Dat veroorzaakte onrust in de selectie’, keek hij terug. ‘Met wisselende resultaten. We speelden wel aardig maar lieten kansen liggen of verspeelden de winst in de slotfase.’

Na de winterstop won Tilburg tot zondag slechts drie keer, waaronder van de zwakke broeders Laren en Voordaan. ‘In die fase bleek dat onze selectie eigenlijk te smal is.’

De spelersgroep telt weinig uitschieters. Alleen strafcornerspecialist Hermkens (26 doelpunten), spits Lucas Vila en doelman Koeton steken er boven uit. Er komen een paar jongeren aan, zoals Tacke en Mohlmann, maar die missen ervaring. In de ogen van Aikman staat en valt alles echter met teamspirit, zijn handelsmerk als coach.

‘We zijn dit seizoen zes, zeven keer afgeschreven maar telkens kwamen we er weer boven op. Ik heb de jongens voorgehouden dat we kampioen kunnen worden. Waarom niet? Ik heb gedroomd dat wij kampioen worden, dat heb ik mijn jongens verteld.’

Dromen, weet Aikman uit ervaring, zijn bedrog. In de Bijlmer was hij er als puber van overtuigd dat hij nooit ouder dan dertig zou worden. ‘Omdat ik vroeger niemand kende die ouder werd dan dertig.’ Die tijden liggen lang achter hem. Komende week wordt hij 49.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.