interviewDorian van Rijsselberghe

Surfer Dorian van Rijsselberghe gaat eindelijk thuis vergroeien met de bank

Van Rijsselberghe is na het WK per direct gestopt met surfen. ‘Dat weggaan van huis en weer iedereen achter laten. Dat wordt me gewoon te veel.’

Dorian van Rijsselberghe viert zijn gouden medaille tijdens de Olympische Spelen van Rio de Janeiro in 2016.Beeld Getty Images

De avonturier met zijn eeuwige surfplank is een heuse familieman geworden, met oog voor zijn twee dochtertjes en het belang van zijn echtgenote, een zakenvrouw in cosmetica. Dat viel op te maken uit de drastische stap die tweevoudig olympisch windsurfkampioen Dorian van Rijsselberghe nam, na het missen van zijn ticket voor de Olympische Spelen van Tokio.

‘Het is helemaal klaar. Ik ga geen wedstrijden meer varen’, sprak de vicewereldkampioen de dag na de afronding van het allerlaatste WK in de verouderde RS:X-klasse, gewonnen door vriend Kiran Badloe. Het was niet alleen de plank die hij voortaan zou mijden. ‘Nee, ook geen competitie meer met de nieuwe foilplank. Echt. De olympische campagnes zijn over en voorbij. Ik heb genoeg gehad.’

Liever luisteren dan lezen? Hier kun je dit verhaal van de Volkskrant beluisteren. Het is ingesproken en opgenomen door Blendle Audio.

De uitleg over de stap van de 31-jarige import-Californiër kwam er direct na: ‘Dat weggaan van huis en weer iedereen achter laten. Dat wordt me gewoon te veel.’

In oktober vroeg hij, bij een interview op Texel, of de Volkskrant-fotograaf niet even zijn vrouw Sasha kon bellen om te zeggen dat haar man vier weken later al weer naar Nieuw-Zeeland zou afreizen. De lange periodes van afwezigheid in zijn gezin begonnen hun mentale tol te eisen. Hij vreesde, in zijn bekende grappende zinnetjes, de reactie van thuis.

‘Het thuisfront houdt je bezig. De kleintjes knagen steeds meer aan me. Het was, nu achteraf beschouwend, de blokkade in mijn hoofd die bij deze WK in Melbourne overwonnen moest worden. Dat was het grote obstakel’, aldus Van Rijsselberghe.

Hij liet bij tegenvallende wedstrijdontwikkelingen – Badloe leidde de dans van dag één – zich voortdurend ontvallen dat er in het hoofd iets niet goed zat. ‘Ik was niet bezig met die resultaten hoor, als ik ging slapen. Maar ik keek naar het plafond, om voor mezelf duidelijk te krijgen wat er in mijn hoofd rondging. Waarom loopt het niet, dat tolde door het koppie.’

Toen de regatta achter de rug was en hij had kunnen afsluiten met een geweldige slotrace, was er de ontlading. ‘Die was heel groot. Ik was vooral happy, heel happy. Dat die grote ballast van mijn schouders was gevallen. Niet de ballast van de verwachtingen van de buitenwereld. Dat ik het toch weer zou doen. Het was de ballast die ik er zelf op had gelegd. Het was niet makkelijk te verwoorden, maar diep van binnen zat bij mij niet de drive, de ultieme drive, om de wereldtitel te pakken en dat ticket voor Tokio te grijpen.

Droomscenario

‘Ik kon daar gewoon niet naar varen. Pas toen ik volledig verloren stond, op de voorlaatste dag, liet ik alles los en kon ik daarna weer heerlijk de sterren van de hemel surfen. Ik was relaxt. Ik wilde die laatste race winnen, zo afsluiten. En Kiran maakte het nog spannend. Dat ik nog zo dicht bij de wereldtitel kwam, dat was zijn schuld. Hij had gewoon voorin moeten blijven varen. Ik heb na de bovenboei niet meer over de schouders gekeken. Ik wilde die race winnen. Die afsluiting, mooier kon niet voor mij. Droomscenario.’

Van Rijsselberghe, altijd koersend tussen ernst en luim, werd door de raadselachtige gesprekken die hij met de NOS-verslaggever voerde op het strand van Sorrento geconfronteerd met de indrukken die zijn interviews op thuisblijvers maakten. ‘Las ik op een gegeven moment in de geschreven pers dat ik mij zorgde maakte over mijn toekomst omdat misschien de kans bestond dat ik naar de Olympische Spelen zou gaan. Ja, je zit er dichtbij vriend dacht ik, en je hebt het bijna goed. Maar het probleem was niet dat ik niet zou gaan, maar dat ik wel zou gaan.’

Het was het verschil tussen kunnen, Van Rijsselberghe zou het nog steeds kunnen, en willen. De echte wil was er niet meer, gaf ook zijn coach Aaron McIntosh toe. Waar Kiran Badloe, nu tweevoudig wereldkampioen, een hele zomer op het zuidelijk halfrond verbleef en zijn vriendin voor een korte vakantie liet overkomen, bleef Van Rijsselberghe pendelen over de Grote Oceaan. Hij en zijn vrouw Sasha hadden begin 2019 hun tweede dochter mogen krijgen. Het topsportkorset, dat hij na een sabbatical in 2016 toch weer was gaan dragen, ging knellen bij de inwoner van Laguna Beach.

Net voor het beslissende WK, zonder een toontje van klagen overigens: ‘Ik ben nu een hele maand weg. Ik ben op 31 januari van huis gegaan en kom de 2de maart weer thuis. Ik heb deze WK-aanloop in stukjes geknipt. November weg en weer naar huis, december net zo. Na die bijzondere feestdagen ging pappa maar snel weer naar Nieuw-Zeeland. Voor weer zo’n trainingskamp in januari.’

Zo was er de grote opluchting dat hij deze zomer niet in zijn geheel aan de zeilplank hoeft te besteden. Dat hij slechts af en toe in het vliegtuig hoeft om zijn maatje Badloe bij te staan. Maar de gedachte dat hij maanden als sparringpartner de Almeerder gaan bijstaan, is een verkeerde. ‘Er zal een moment zijn dat ik een week in Japan vertoef. Om hem te helpen en te zorgen dat ie scherp blijft. Maar het gaat er nu vooral om wat goed is voor mij. Nu mag ik eindelijk tijd nemen voor mezelf.’

Hij schetst zijn nieuwe leven. ‘Het wordt tijd dat we thuis wat gaan vergroeien met de bank. Languit en de kinderen die mij als trampoline gebruiken. Dat lijkt me wel wat.’

Erelijst Dorian van Rijsselberghe

Olympisch goud: 2012 en 2016

Wereldkampioen: 2011 en 2018

WK-zilver: 2013, 2016, 2019, 2020

WK-brons: 2009, 2015

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden