Struinen door sloten, klimmen op strobalen

De 'obstaclerun' wint de laatste jaren aan populariteit. Ideaal voor wie hardlopen te saai vindt, maar toch buiten wil sporten.

Beeld Marcel van den Bergh / de Volkskrant

In en rondom de protestantse kerk van het Sallandse plaatsje Heino, gemeente Raalte, is het ongewoon druk deze zondag: het gebouw heeft een nieuwe bestemming gekregen als halteplaats voor Pokémon.

De uitbater van snackbar Bij Willem speelt daar behendig op in. Hij stelt kabels beschikbaar voor Pokémonjagers wier smartphonebatterij moet worden opgeladen. In de gegronde hoop dat die intussen iets bij hem zullen drinken.

Maar voor de meeste inwoners van Heino is het vertier deze dag beduidend aardser. Zij glijden van zeepbanen af, struinen door sloten, klimmen op strobalen, hangen aan touwen, tijgeren onder prikkeldraad door en kruipen over autobanden. Op deze tweede editie van de Farmstaclerun - zo heet het evenement - zijn vele honderden mensen afgekomen. Overwegend uit Overijssel, zegt Marcel Reuvekamp, een van de zeven organisatoren. 'Betrekkelijk weinig deelnemers komen uit Limburg en Zeeland.'

Art Bruggink (43) en Peter Bloemink (36) zijn klaar voor de 27 hindernissen die zij op het rode parcours van 13,5 kilometer op hun pad zullen aantreffen. Dat valt op te maken uit hun outfit, waarvan niets fladdert, en uit de imposante omvang van hun spieren. Wat hen hier brengt? Ach, zo'n veldloop met hindernissen is weer eens iets anders dan een race op een vlak parcours van 10 kilometer. En ze hebben alle reden om aan te nemen dat het na hun krachtsinspanning nog lang gezellig zal blijven in Heino. Her en der op het feestterrein, beschikbaar gesteld door de protestantse kerk, staan ruwhouten partytafels. Uit een barbecue meandert blauwe rook. Bierverkopers lijken zich in te stellen op een mooie omzet.

Agrarische variant van de obslaclerun

De Farmstaclerun is een agrarische variant van de mud- of obslaclerun - zoals de veldloop over een modderig terrein met hindernissen doorgaans wordt genoemd. De namen van hindernissen getuigen daarvan: hooizolder, boer'n sloot, boer'n schuur, lekke'n band, werktuigklauteren, werkploats, koei'n kieken, enzovoort. Deelnemers aan de kinderrun, die met name zijn getekend door hindernis 23 (nat pak hoal'n) en hindernis 24 (Met oe bekke deur de drekke), worden voor hun inspanningen beloond met een glas melk. De veldlopers - allen ogenschijnlijk goede bekenden van de opgewekte stalmeester - worden ingedeeld in groepen waarvan de namen verwijzen naar het boerenbedrijf: bokkende geiten, wilde rossen en scherpe hooivorken. Salland zit in elke vezel van de Farmstaclerun.

Beeld Marcel van den Bergh / de Volkskrant

In enkele jaren tijd is de mud- of obstaclerun ingeburgerd geraakt onder duursporters. Over de herkomst van het verschijnsel lopen de opvattingen uiteen. Jeroen Rotteveen, deelnemer aan de Farmstaclerun, vermoedt dat het voorziet in een behoefte van mensen voor wie hardlopen te saai is en de survival run - die iets weg heeft van een training van commando's - iets te uitdragend.

Sporthistoricus Jurryt van de Vooren ziet de obstaclerun als een late variant van wat eind jaren zestig, op z'n Noors, trimmen werd genoemd: alle vormen van lichaamsbeweging, bij voorkeur 'in de vrije natuur'. 'Trim u fit', was destijds de leus die de corpulente consument tot inkeer moest brengen. Met dat oogmerk werden trimbanen en - langs de snelweg bij Driebergen - zelfs een trimstation ingericht. 'Met origineel hout', zegt Van de Vooren. 'Van omgewaaide bomen en zo. Maar dat bleek niet ongevaarlijk. Na een paar jaar verloor het trimmen zijn goede naam onder invloed van verhalen over mensen die zich aan roestige spijkers in klimtoestellen hadden verwond.'

Urban fitness

In de jaren zeventig week het trimmen voor het joggen, met Jane Fonda en Olivia Newton-John (hoofdrolspeelster in de cultfilm Xanadu) als voornaamste wegbereiders. Joggen was strakker gereglementeerd dan trimmen en werd vaker binnenshuis of in sportscholen bedreven. 'Nu komt de sporter weer buiten', zegt Van de Vooren. 'De stad als stadion: dat is de tendens. Dat zag je bij het EK Atletiek in Amsterdam, en je ziet het dagelijks in het Vondelpark.'

Dan heb je het, in het jargon van de sporttrendwatcher, over urban fitness, crossfit of obstacleruns. Deze trend gaat toenemend met evenementen gepaard. En die evenementen worden doorgaans niet door de sportbonden georganiseerd, maar - aldus Van de Vooren - door 'gespecialiseerde zzp'ers'. Ofwel: mensen die de commerciële mogelijkheden van zo'n nieuwe loot aan de stam van duursporten optimaal benutten. Hun clientèle bestaat onder anderen uit veldrenners voor wie deze bezigheid 'in hoge mate identiteitsbepalend' is.

Beeld Marcel van den Bergh / de Volkskrant

Aan de Farmstaclerun in Heino is die commercialisering vooralsnog voorbij gegaan. Voor veel deelnemers schuilt daarin juist de grote attractie van dit evenement. 'Als ik 70 euro deelnemersgeld moet gaan betalen, en mijn auto drie kilometer verderop moet parkeren, is de lol er voor mij snel van af', zegt een van hen. Organisator Marcel Reuvekamp is zich daarvan bewust. Wat hem betreft, blijft Farmstaclerun een vriendelijk Sallands evenement, en bedragen de kosten voor deelname ook volgend jaar slechts 30 euro. Bij de editie van 2016 won bij de mannen René Poppe uit Wijthem het parcours van 13,5 kilometer in een tijd van 1 uur, 6 minuten en 28 seconden. Bij de vrouwen won, zoals verwacht, Sabine Spreen uit Rolde in een tijd van 1:15:23.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden