Strafschoppen blijven obsessie voor Engeland vormen

Er kwam geen hulp van boven; zelfs geen klein handje van de voorzienigheid wilde het Engelse elftal gisteren helpen. Argentinië ging na een wedstrijd, die Engeland verdiende te winnen, door naar de achtste finale, zaterdag in Marseille tegen Nederland....

JOHN VOLKERS

Van onze verslaggever

John Volkers

SAINT-ETIENNE

Voor de derde keer in acht jaar verloor het Engelse team een wedstrijd in een groot toernooi na strafschoppen. Bij het WK van '90 en het Europees kampioenschap van twee jaar geleden ging het mis tegen de in zulke situaties altijd extra koelbloedige Duitsers.

De verdoemden uit die jaren, Waddle en Southgate, kregen in de bank der beklaagden gisteren gezelschap van David Batty, een 29-jarige, hoogst beperkte middenvelder van Newcastle United. Hij kreeg de zware opdracht de zoals vaak cruciale vijfde penalty te trappen.

Batty was in de eerste verlenging Anderton komen vervangen en raakte bijna geen bal behoorlijk. Het was het typische geval van een speler van wie iedereen vooraf weet dat hij gaat missen. Hiddink maakte de fout twee jaar geleden met de toen hopeloze Seedorf. Hoddle had ook beter moeten weten. Bij de stand 2-2 (in doelpunten) en 4-3 in Argentijns voordeel (Crespo en Ince hadden gemist) lag de druk geheel op Batty die de nastoot had.

De Argentijnen konden na de misser het feest vieren dat ze vooraf verwacht hadden, maar dat tijdens de wedstrijd wel heel veraf leek. De ploeg van Passarella legde het af tegen de Engelsen die het karwei in de tweede helft, bij de stand 2-2, niet konden afmaken omdat de tienerster Beckham zichzelf vergat.

De middenvelder werd weggestuurd, in de wat dat betreft minder fraaie traditie van de botsing der groten. In '66 overkwam dat de Argentijn Rattin en vond Engeland de weg naar de wereldtitel. De vraag is of de Argentijnen nu ook zo ver gaan komen. Nederland mag zaterdag een fysiek gesloopte tegenstander tegenover zich weten, want het tempo lag gisteren onwaarschijnlijk hoog.

De beste wedstrijd van het WK, en zeker het allerfraaiste kwartier, werd gisteravond in het Geoffroy-Guichard gespeeld. Het leek een eresaluut aan het mooiste dat ooit op de Franse velden was te zien, Michel Platini bij Saint-Etienne.

Het was van beide aartsrivalen voetbal op zijn snelst, voetbal op zijn felst, kortom voetbal op zijn allerfraaist.

In de Forez werd in die openingsfase ook een nieuwe wereldster geboren. Michael Owen presenteerde zich in al zijn pracht aan het mondiale publiek. Drie jaar geleden was hij nog alltime topscorer van de Engelse schoolvoetbalcompetitie.

In Liverpool maakte hij daarna snel naam, maar gisteren overtuigde Owen de hele wereld van zijn capaciteiten. Die zijn gebaseerd op zijn formidabele snelheid met de bal. Als het Engelse joch aanzette, leken de Argentijnse verdedigers Vivas, Ayala en Chamot lijm aan de schoenen te hebben.

Owen (18) maakte ook de eerste misser van de Engelsen ongedaan die de wedstrijd meteen uit het lood leek te kantelen. Doelman Seaman maakte een onnodige sliding op Simeone die fraai naar de grond ging. Scheidsrechter Nielsen wees in de derde minuut direct naar de stip.

Batistuta maakte uit de strafschop zijn vijfde doelpunt van het toernooi. Hij dankte à la Bebeto voor de geboorte van zijn zoon. Het demonstratieve kindje wiegen deed de eigen verdediging indutten. Owen ontsnapte op links, zocht Ayala op die hem niet meer kon ontwijken. Nielsen legde opnieuw de bal klaar voor een penalty. Shearer schoot de bal heel wat beter in dan zijn Argentijnse collega: 1-1.

Het eerste kwartier werd beëindigd met een doelpunt uit een jongensboek. Owen kreeg de bal in de middencirkel en zette het op een rennen. Chamot van Lazio moest eraan geloven, daarna kreeg Ayala van Napoli geen kans. In een fraai staaltje van doordacht egoïsme liet hij de bal niet aan de meegesprinte Scholes die mogelijk buitenspel zou staan.

Owen sneed de bal met superieur gevoel diagonaal en hoog in de touwen: 2-1. Het was een staaltje voetbal dat bijna kon tippen aan de ren van Maradona uit 1986 langs vier Engelse verdedigers. De Argentijn had minder pure snelheid dan Owen, die op het vlak van acceleratie valt te vergelijken met Cruijff.

Op slag van rust bleek de Engelse dominantie met kansen voor Scholes, Ince en Owen niets te hebben opgeleverd. Zanetti verplaatste zich bij een vrije trap slim achter de muur langs. Iedereen keek naar Ortega en Batistuta. De speler van Inter kwam door de fraaie variant vrij en schoot met links hoog in: 2-2.

Direct na de hervatting verloor de klassieker veel van zijn glans toen Beckham zich liet verleiden tot een natrappende beweging contra Simeone. Het was nauwelijks te zien, er zijn erger zonden denkbaar, maar de Deen Nielsen was alweer onverbiddellijk.

Met tien tegen elf bleven de Engelsen de wedstrijd bepalen, maar de arbitrage blies hen niet in de rug. Campbell kopte raak uit een hoekschop, maar Nielsen had Shearer doelman Roa zien raken. In de eerste verlenging sloeg Chamot de bal weg boven het hoofd van Shearer, maar Nielsen had een vuiltje in zijn oog. Waarna de beslissing viel in de zenuwslopende strafschoppenserie.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden