wedstrijdverslag Nederland - Japan (2 - 1)

Strafschop redt WK-droom: Nederland naar kwartfinales na zege (2-1) op beter Japan

Lieke Martens viert het 2-1 doelpunt. Beeld AFP

Twee stijlen, twee prachtige doelpunten, talloze mislukkingen, spanning en een omstreden ontknoping. Japan was een beter, vaardiger elftal, maar Nederland ontsnapte naar de kwartfinales van het WK, dankzij een veelbesproken penalty, twee minuten voor tijd benut door Lieke Martens.

Nederland speelt zaterdag in Valenciennes de kwartfinale van het WK voetbal tegen Italië. Dat is de beste prestatie aller tijden voor de vrouwenploeg. De zege kwam gelukkig tot stand, door een strafschop kort voor tijd, toen Vivianne Miedema de bal keihard op de arm van aanvoerder Kumagai schoot.

Techniek leek te winnen van apathie. Klein van groot. Als ze dan zo graag leeuwinnen genoemd willen worden, lagen ze op apegapen. Suf getikt door technische superioriteit van de Aziatische vrouwen, wier spel vrolijk maakte en scheen ten opzichte van het doffe Oranje. Maar toen kwam die strafschop. Van zo dichtbij geschoten, tegen een arm die niet meer weg kan. Het blijft onvoorspelbaar wat de gevolgen zijn.

Nederland was dinsdag iets te veel Shanice van de Sanden. Het was bijna niet te tellen zo vaak als de rechtsbuiten de bal verspeelde, rare passes gaf of andere acties had die onbegrijpelijk waren. Zij is de extraverte voetballer van het elftal. Snel als ze is, binnen en buiten de lijnen. Koningin van social media, maar haar WK mislukt aardig op deze manier.

Met haar en Lieke Martens in topvorm is Nederland zowaar kandidaat voor eremetaal. Halverwege de tweede helft ruilde bondscoach Sarina Wiegman Van de Sanden in voor Lineth Beerensteyn, maar toen was Japan al bijna niet meer te houden. Sugita op de lat, Moniki die haar schot gestopt zag door Van Veenendaal. Japan speelde met Oranje, dankzij de overdosis technisch vermogen. En toen soleerde Beerensteyn één keer knap, legde ze de bal terug op de uithalende Miedema. Arm. Strafschop. Fluitconcert.

Technisch beter

Nederland – Japan was soms mooi, al lukte het de Nederlandse spelers dan opnieuw niet om allemaal tegelijk goed te zijn, of desnoods met zijn achten of negenen. Al met al blijft het aanbod mager. Het duel voltrok zich op een heerlijk koele avond in het bijna volle stadion Roazhon, Rennes in het Bretons. Japan met zijn getik, met zijn rust in het spel, met zijn lange en rijke traditie in het vrouwenvoetbal. Japan was technisch beter en dat was op zich geen verrassing.

Oranje begon goed, met het redelijk snelle vastzetten, in de beginfase althans, met pogingen om diepte te zoeken, al is ook hier het breed en terugspelen te veel tot de specialiteiten van het huis gaan behoren. Jackie Groenen verzette veel werk op het middenveld en streed haar strijd met de andere nummer 14, de kwikzilverachtige Yui Hasegawa, de uitblinker die voor de aftrap slechts 99 minuten speelde dit toernooi.

Daniëlle van de Donk had af en toe mooie ingevingen, Merel van Dongen was linksachter met flair en Sherida Spitse hervond haar rust en eiste de bal telkens op, al is ook zij onovertroffen als het om ballen breed of terug gaat. Aanvalsleider Vivianne Miedema stond meer dan eens vergeefs met de armen te zwaaien, in de hoop dat de bal snel kwam. Maar nee. Weer breed. Weer terug. En in opbouwend opzicht kwam met name de defensie tekort. Het was weer paniekerig soms, onbezonnen en het liep geregeld maar net goed af.

Op de linkerflank speelde Lieke Martens beter dan Van de Sanden op rechts. Ze gaf fraaie voorzetten, al in de vijfde minuut bijvoorbeeld, waarna de te vaak onzichtbare spits Miedema via een verdediger de paal raakte. Martens’ doelpunt na 17 minuten was prachtig. Ze verlengde een hoekschop van Spitse met de hak, waarna de bal via Sugasawa en de paal in het doel rolde. Een doelpunt dat alleen mogelijk is voor iemand met veel technisch vermogen en zelfvertrouwen.

Groeibriljant 

Maar ja, de Japanse treffer, kort voor rust, was zo mogelijk nog mooier, na weer zo’n uitgesponnen aanval, waarin de bal snel, vaak in één keer, van voet tot voet ging, en waarbij Iwabuchi uiteindelijk het geniale steekpassje gaf op Hasegawa, de groeibriljant van het Japanse voetbal. Ze schoot de bal met al haar overtuiging achter Sari van Veenendaal.

Japan, wereldkampioen van 2011 en tweede in 2015, vond steeds meer het ritme van het aanstekelijke tikitaka en had de wedstrijd na rust kunnen beslissen, toen Oranje eigenlijk tot bijna niets meer kwam en een beetje afwachtte op wat komen ging. Het was wachten op de dolkstoot van Japan, totdat scheidsrechter Borjas een strafschop gaf, Nederland euforisch was en het publiek op de oranje kleur na massaal floot van afkeuring. En Japan afscheid nam, met de hoogste vorm van sportiviteit. Klasse.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden