Reportage Criterium Boxmeer

Steven Kruijswijk ontkomt in Boxmeer niet aan het spotlicht

Steven Kruijswijk deelt handtekeningen uit voor de wedstrijd. Beeld Marcel van den Bergh / de Volkskrant

Voor hemzelf hoeft het niet zo, maar in Boxmeer moet en zal de nummer 3 van de Tour gehuldigd worden. Gelukkig wint Kruijswijk niet ook nog het criterium.

Rondebaas Pierre Hermans lacht zijn geheimzinnigste glimlach. Het is een publiek geheim dat de winnaar bij een wielercriterium van tevoren al vast staat, maar hij wil niet zeggen of dat in Boxmeer ook zo is, daags na de Tour. ‘Laat ik het zo zeggen: vorig jaar won Bram Tankink die dat jaar stopte. Zijn ouders stonden langs de kant. Ze waren apetrots toen hij als eerste over de streep kwam. Iedereen blij, snap je?’

Dit jaar zou Steven Kruijswijk de gedroomde winnaar van Boxmeer zijn, al zat rondebaas Hermans (‘Schrijf je mijn functie wel zonder spatie?’) met dubbele gevoelens voor de tv toen Kruijswijk in de voorlaatste etappe opschoof naar de derde plek. ‘Als wielerliefhebber vond ik het prachtig. Maar ik dacht ook aan de clausule die de manager van Steven in het contract had laten opnemen bij een podiumplaats. Ik zei tegen onze sponsoren: hij komt heus wel, maar gaan jullie ook wat extra centjes betalen?’

Dat gebeurde. En zo komt het dat Kruijswijk maandagavond in Boxmeer om iets over half acht van sporthal ’t Hoogkoor naar het startpodium rijdt. Zekerheidshalve wordt hij in die 200 meter begeleid door een bodyguard, want ‘je hebt het wel over de nummer drie in de Tour hè?’, zegt Hermans trots. ‘Dan ben je eigenlijk de derde beste renner in de wereld. Zo iemand mag je best een beetje in de watten leggen.’

Prestige

De komst van Kruijswijk betekent vooral prestige voor de organisatie. Kruijswijk zelf wordt er uiteraard ook niet minder van, al wil Hermans niet zeggen hoeveel hij heeft betaald om de renner naar Brabant te krijgen. ‘Maar laten we eerlijk zijn: alles draait om geld. Ik heb niet gevraagd of hij voor niets komt.’

Kruijswijk heeft er nooit een geheim van gemaakt dat hij niet gemaakt is voor de spotlights. In 2014 hief hij zijn eigen fanclub op. Gevraagd naar de reden zei hij: ‘Mooi om een fanclub te hebben. Maar ik zit niet te wachten op een avond petje-op-petje-af te spelen.’

Cees van Keulen, destijds pr-adviseur van de fanclub, zoekt in Boxmeer de schaduw op, in afwachting van de komst van Kruijswijk. Hij begrijpt zijn plaatsgenoot wel, zegt hij. ‘Die jongen woont op 31 hoog in Monaco en wil zich puur op zijn sport focussen. Hij zag het gewoon niet zitten, zo’n fanclub.’

Misschien komt het na zijn carrière, denkt Van Keulen. ‘Joop Zoetemelk moest er ook niets hebben, al die aandacht. Maar nadat hij gestopt was, zag je hem steeds vaker overal opduiken. Op een gegeven moment ga je inzien dat je mensen blij hebt gemaakt met je prestaties. Maar zit je er middenin, dan heb je daar geen oog voor.’

Open wagen

Op de Burgemeester Verkuijlstraat in Boxmeer stijgt applaus op wanneer Kruijswijk langs komt rijden. Hij knikt beleefd naar de mensen langs de kant. Op het startpodium wordt hem gevraagd naar zijn plannen voor de ­Vuelta. Hij antwoordt gevat: ‘Eerst Boxmeer maar eens proberen te winnen.’ Daarna wacht de tweede klus van de avond: een rondrit met een open wagen door het dorp.

Hermans weet wat voor vlees hij in de kuip heeft. Hij noemt Kruijswijk een rustige, bescheiden jongen. ‘Maar beslist geen popiejopiefiguur. Hij geeft netjes antwoord op de vragen, maar wekt niet de indruk dat hij maar wil blijven praten over zijn heldendaden. Hij lijkt me niet iemand die je later drie weken in De avondetappe zult zien. Iemand als Laurens ten Dam, die altijd een goeie anekdote paraat heeft, of Thomas Dekker met zijn ondeugende glimlach, die passen veel beter in dat wereldje. Steven is een doodgoeie vent, maar niet publiciteitsgeil, als ik dat woord mag gebruiken.’

Toch moet Kruijswijk eraan geloven, iets voor achten, als hij in een Audi cabrio wordt geduwd, waarna hij in een open wagen over het parcours wordt gereden en mensen hem kunnen toejuichen. Gelukkig voor hem zijn Dylan Groenewegen en Mike Teunissen ook ingestapt. Zo kunnen ze met zijn drieën tenminste nog een beetje lachen om de hele situatie.

En publiciteitsschuw of niet, rondebaas Hermans raadt Kruijswijk aan toch vooral te genieten van zijn succes. ‘Vorig jaar verdrong iedereen hier zich om Tom Dumoulin. Nu vraagt niemand of hij nog naar Boxmeer komt. Alles is zo vluchtig geworden. Voor je het weet ben je weer vergeten.’

Om tien uur, als het inmiddels donker is geworden in Boxmeer, zet Kruijswijk aan voor de sprint. Hij verliest van zijn ploeggenoot Mike Teunissen. Want die is als man uit de streek toch nét iets aantrekkelijker als winnaar dan de nummer drie van de Tour.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden