interview

Steven Berghuis: ‘Ik heb de juiste mensen op de juiste momenten ontmoet’

Zijn moeder stuurde hem maandag een foto van de jonge Steven Berghuis, met geschilderde wangetjes voor een interland. Woensdag beslist Frank de Boer of de Feyenoorder bij de 26 voor het EK behoort.

Steven Berghuis heeft Feyenoord op 1-0 gezet tegen Sparta, 19 mei 2021.
 Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant
Steven Berghuis heeft Feyenoord op 1-0 gezet tegen Sparta, 19 mei 2021.Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Steven Berghuis (29) hoeft niet in de rats te zitten. Hij gaat gewoon mee naar het EK, zijn eerste eindtoernooi. Dat is wel zeker na behoorlijke interlands onder Frank de Boer. Hij geniet sowieso van de eerste dagen van het trainingskamp, met een wat kleinere groep. ‘Zaadjes planten, zoals de trainer dat noemt.’

De linksbenige rechtsbuiten van Feyenoord krijgt onder De Boer meer speeltijd dan onder diens voorganger Ronald Koeman, al past het ‘traditionele’ systeem 4-3-3 ogenschijnlijk beter bij hem dan de tweede speelwijze die De Boer inslijpt, 5-3-2.

‘In 4-3-3 ziet hij voor mij een mooie rol aan de rechterkant. Ik speelde in alle drie WK-kwalificatiewedstrijden. Ik voelde vertrouwen en daarmee was ik blij.’ Hij opende de score tegen Letland en Gibraltar, zijn eerste doelpunten als international, in zijn 23ste en 24ste interland.

‘Scoren was een doel dat ik al lang koesterde, het is lekker dat ik dat heb doorbroken. Maar dan wil je altijd weer meer.’ Hij laat zich daarbij niet afleiden. ‘Het gevecht voer je met jezelf, niet met anderen.’

Berghuis was na Tadic tweede van de eredivisie, qua doelpunten en assists: 18 en 12. Hij klimt in de hiërarchie, ook bij Oranje. ‘Maar je moet het altijd blijven laten zien. Altijd ready zijn. En er komt nieuw talent. Cody Gakpo bijvoorbeeld. Je moet continu aanstaan om in de selectie te blijven.’

Geëmotioneerde trainer

Zondag ontving hij een kus op de slaap van trainer Dick Advocaat van Feyenoord, toen hij de geëmotioneerde trainer bij diens afscheid vroeg een ereronde te lopen na de zege op FC Utrecht. Advocaat verkoos de catacomben. Berghuis nam geen dagje vrij en sloot meteen aan in het trainingskamp in Zeist.

‘Het is lekker om meteen door te gaan. Thuis heb je toch ook geen rust met die kleine. Ik vind het wel prettig zo. Het seizoen bij Feyenoord heeft geen extra energie gekost in vergelijking met andere seizoenen. Ik heb tussen de 40 en 50 wedstrijden gespeeld, dat was in andere jaren ook zo. We waren snel uitgeschakeld in Europa. Ik voel me nog goed.’

Steven Berghuis had een prima seizoen, als man van de mooie trap, scorend vermogen, inzicht en creativiteit. Een laatbloeier ook. Hij hield afgelopen weekeinde een Q en A voor supporters met Ryan Gravenberch, die ruim tien jaar jonger is. ‘Hij kan nog in de A1. Toen ik in de A1 speelde, was ik lang niet zover. Ik heb lang bij de amateurs gespeeld en had meer tijd nodig, fysiek en mentaal, om mijn kwaliteiten naar voren te laten komen.

‘Ik heb de juiste mensen op de juiste momenten ontmoet, vanaf pakweg mijn 23ste. Toen zijn mijn kwaliteiten tot bloei gekomen en kon ik het verschil maken. Het belangrijkste dat ik heb geleerd is doelen stellen voor mezelf en daarin mijn eigen weg kiezen. Jezelf niet laten afleiden door wat er om je heen gebeurt. En passie is alles. Passie voor je sport.’

Twee keer geel

Daarin slaat hij soms door met rare momenten van kortsluiting. Een rode kaart tegen Vitesse, na een trap tegen Wittek. Twee keer geel tegen Heerenveen, in de beker. Maar ook een onbesuisde overtreding op Hatzidiakos, waardoor de speler van AZ geblesseerd raakte. Berghuis zegt dat de bondscoach hem niet heeft aangesproken op dat gedrag.

‘Het liefst vermijd ik die momenten. Maar als je zelf voetballer bent geweest, de sport op een bepaalde manier beleeft en ambitieus bent, kan het gebeuren, al is het niet goed te praten. Vitesse was beter. Je voelt je niet in control. Je wilt herstellen, maar het lukt niet. Dan zet je die sliding te laat in, terwijl ik moet meelopen.

‘Ik ben daar niet heel erg van geschrokken, in tegenstelling tot veel anderen. Dat is voetbal. Maar natuurlijk neem ik het mezelf kwalijk. Ik ben twee wedstrijden geschorst geweest, die we allebei verloren. Dat is niet goed. Maar verder vind ik het meevallen. Zo zie ik het zelf.’

Het EK; dat is wat hij nu wil. ‘Het is een doelstelling en een droom. Ik kreeg een foto van mijn moeder doorgestuurd, dat ik als kind werd geschminkt met vlaggetjes op mijn wangen voordat we tv gingen kijken. Bij mijn debuut werd mijn droom realiteit.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden