Column

Statistieken? Cavendish wil niet eens in verband worden gebracht met het record van Merckx

null Beeld x
Beeld x
Eddy Merckx in 1969. Beeld Hollandse Hoogte / Presse Sports
Eddy Merckx in 1969.Beeld Hollandse Hoogte / Presse Sports

Op het ene scherm de livestream waarop het schitterende landschap van de Ardèche voorbij vliedt, de karavaan trekt naar Nîmes, op het andere het akelig lege vel van de tekstverwerker. Waar zal ik het vandaag eens over hebben? In deze Tour gebeurt naar mijn smaak te veel. Verroest, de eerste paar zinnen staan er al, ik ben begonnen!

Zeker is dat het niet voor vandaag zal zijn dat Mark Cavendish het onwaarschijnlijke record van de 34 door Kannibaal Merckx gewonnen touretappes zal evenaren. Een royale kopgroep van mannen met royaal spierpotentieel heeft een royale voorgift gekregen. De dagprijs zal op deze loten vallen. Het record zal geduld moeten hebben.

Toen ik nog coureur was interesseerden statistieken me geen zak. De statistiek, dat was een parallelle werkelijkheid, een werkelijkheid zonder zweet. Tegelijkertijd had ik enorm veel respect voor de samenstellers van wielerstatistieken. Ik dacht dan vooral aan het langzaam slopende nachtwerk dat moest zitten in het uitpluizen van honderden zo niet duizenden uitslagenlijsten. En daar dan ook nog eens een helder en geurloos overzicht van geven.

Het kan haast niet anders dan dat anno 2021 speciale, op AI gestoelde software ontwikkeld is om de wielerstatistiek naar ijle hoogten te tillen. Ik word om de oren geslagen met onwerkelijk aandoende werkelijkheden die evengoed niet te ontkennen zijn.

Welke ritwinnaars hadden een buitenechtelijke relatie? Welke won ondanks een eksteroog? Hoeveel renners verspeelden de Tourzege door een lever die in staking ging? Zover is het nog net niet.

Als het op ranzige en/of surrealistische maar allesbepalende ­details aankomt is de wielerliefhebber aangewezen op het anekdotische. Wie het geduld heeft te grasduinen in de hooiberg van de wielerliteratuur vindt hier en daar een diamant.

Ik zie uit naar de dag waarop de meest onbeduidende details, keurig in statistieken gedrapeerd, de duiding verschaffen welke ik in mijn consumptieve lamlendigheid voor de tv mis. Het moeten dezelfde details zijn aan welke het de smachtende liefhebber onbeert. Elk detail verhoogt het genot. Elk detail vergroot de mogelijkheid tot identificatie.

Het mag worden gezegd, de oprechte iefhebber is geen opportunist. Hij/zij identificeert zich net zo makkelijk met de verliezer als met de winnaar. Hij/zij herkent het eigen levenspad in de koers. Meestal geen rozen. Anders dan in het voetbal is de wielerliefhebber niet tribaal geconditioneerd.

Terug naar Cavendish. Wie had verwacht dat de opgeraapte zoon het record van Merckx zou kunnen bedreigen. Ik niet, hijzelf niet, niemand niet. Mark Cavendish de sprinter wil niet eens met het record van Merckx in verband worden gebracht. Ik snap dat.

Waarschijnlijk gaat Cavendish deze Tour Eddy Merckx cijfermatig verpletteren. De verplettering zal hem schaamte brengen, want Merckx is verheven boven elke statistiek.

Merckx is het trauma. Niks aan te doen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden