Spurs speelde op z'n Spurs bij afscheid van White Heart Lane

Met een 2-1 zege op Manchester United heeft Tottenham Hotspur zondagmiddag na 118 jaar afscheid genomen van White Hart Lane. Spurs is in dit vaarwelseizoen ongeslagen gebleven op The Lane. Alleen Liverpool en Leicester City verloren er niet.

Beeld afp

Voor het eerst in 1963 is het als tweede geëindigd. Manchester United, onderwijl, kan de top vier nu vergeten zodat een zege op Ajax in Stockholm de enige manier is om zich voor het Champions League-miljoenenbal te plaatsen.

Net als vorig jaar speelde United voor begrafenisondernemer. Toen was het de laatste ploeg die op het te slopen Upton Park tegen West Ham United mocht spelen. Het werd een enerverende pot waarbij de thuisploeg met 3-2 won. Ook dit keer was er sprake van een mooie wedstrijd. Spurs speelde op z'n Spurs: elegant en aanvallend. Winnen alleen is niet genoeg; het wil mooi winnen (met als tragisch gevolg dat het minder trofeeën heeft gewonnen dan rivaliserende clubs).

Reeds na zes minuten bracht Victor Wanyama de Spurs met een kopbal op voorsprong. Mourinho's ploeg, met Daley Blind in de basis, loerde op de counter, maar was niet scherp genoeg. Kort na rust verdubbelde de plaatselijke held Harry Kane de voorsprong, zoals wel vaker dankzij een assist van Christian Eriksen. Kane maakte de voorzet op prachtige wijze af, pure intuïtie. De feestende Spurs begonnen te freewheelen, waarna Wayne Rooney de spanning terug wist te brengen.

Na afloop volgde er een spontane veldinvasie, en nadat het veld eenmaal leeg was de ceremonie The Story of White Hart Lane. Onder begeleidend commentaar van de bekende acteur en Spurs-fan Kenneth Branagh betraden bekende oud-spelers op alfabetische volgorde het veld, van Clive Allen tot Chris Waddle. Een andere 'celebrity-fan', de tenor Wynne Evans, zong het 'Glory, Glory Hallelujah'. De ruim 30.000 fans keken toe, alsmede, vanaf het dak, de beroemde gouden haan.

75.038 toeschouwers

Het was het einde van een geschiedenis die aan het einde van de eeuw begon toen de club een terrein kocht op de plek waar zich een tuin en kinderopvang van een bierbrouwerij bevonden. Hier bouwde het een klein stadion waar 5000 toeschouwers Spurs op een zaterdag in 1899 zagen winnen van Notts County, 's lands oudste club. White Hart Lane groeide uit tot een groot stadion waar in 1938 liefst 75.038 toeschouwers aanwezig waren voor bekerwedstrijd tegen Sunderland, een record.

Zulke aantallen bleven tot in de jaren zestig, maar door het introduceren van zitplaatsen is het uiteindelijk tot de helft gereduceerd. De grootste overwinning van Spurs in dit stadion was de 13-2 tegen Crewe Alexandra in de FA Cup begin jaren zestig, een gouden tijdperk. Dieptepunt de 0-6 tegen aartsrivaal Arsenal in 1935. Het laatste kampioenschap dateerde van 1961, en de stille hoop was dat het met een nieuwe titel gedag kon zeggen tegen de thuishaven, maar Chelsea bleek te sterk.

Harry Kane vuurt een schot op doel.Beeld afp

Paul Gascoigne

In Europees verband heeft Feyenoord hier vier keer gespeeld; Ajax, PSV en FC Twente elk een keer. Een van de meest gedenkwaardige Anglo-Nederlandse wedstrijden vond plaats op 19 oktober 1983, toen Feyenoord op bezoek kwam in de tweede ronde van de UEFA Cup. Het was een (ongelijke) strijd met aan de ene kant sterren als Glenn Hoddle en Steve Archibald, en aan de andere de routinier Johan Cruijff, die scoorde, en een jonge Ruud Gullit. De score werd uiteindelijk 4-2.

Er zijn de afgelopen weken veel herinneringen geuit door oud-spelers. David Howells vertelde tegenover The Sunday Telegraph dat spelers na de training vaak terugkeerden naar de Lane om te kaarten. Op een dag, had een terreinknecht last van duiven die overal poepten. Hierop besloot Paul Gascoigne de dieren te verjagen. Hij klom op een tribune, maar wist niet dat deze werd gerenoveerd. Prompt zakte de ster door het verrotte hout en redde zichzelf door een balk vast te grijpen.

Doorzichtige spelerstunnel

'Gazza' was een van de spelers die door fans werden bezongen tijdens de wedstrijd tegen United, en ook de namen van Ossie Ardiles en Steve Archibald klonken. De fans zijn bijzonder gehecht aan Tottenham en waren blij dat pogingen om naar het Olympisch Stadion in Stratford te verhuizen niet zijn doorgegaan. Nu komt er een nieuw stadion naar het oude, met een doorzichtige spelerstunnel, zodat rijke fans tijdens het eten van garnalen kunnen neerkijken op de gladiatoren.

Aan de noordzijde eet het nieuwe stadion het oude langzaam op. Op de plek waar in de toekomst strafschoppen zullen worden genomen staat Spurs-fan Len Clapich, een vrolijke vijftiger die al sinds zijn zesde naar White Hart Lane gaat en door de jaren op verschillende plekken in het stadion heeft gezeten. Hij is ietwat sceptisch. 'Het plan was een stadion met 54.000 plekken, maar voorzitter Levy wilde per se een groter stadion hebben dan Arsenal, vandaar dat het 61.000 wordt.'

Tweede huis

De scepsis is niet misplaatst, zo leert een blik bij de buren. Arsenal moet nog steeds wennen aan het sfeerloze Emirates-stadion, dat killer is dan Highbury. Ook bij West Ham leven gemengde gevoelens over de schaalvergroting. Waar Upton Park een stadion was waar tegenstanders met knikkende knieën het veld betraden, walsen ze in de London Stadium - voorheen Olympic Stadium - over de timide Hammers heen. Spurs heeft een dramatische reeks nederlagen op het grote Wembley.

'The Lane is,' zo zegt Clapich, een juwelier uit Enfield, 'een klein en intiem stadion. Ik zal de geuren missen, een combinatie van gras, patat, zweet en sigarettenrook.' De wedstrijden waar hij de beste herinneringen koestert, zijn Europees. 'Dat zijn avondwedstrijden, en dan kan het spoken hier. De super spannende finale tegen Anderlecht in de jaren tachtig is mijn favoriet, maar ook genoot ik van de recentere zege op Inter Milan.' Dan, na een stilte. 'The Lane, weet je, was mijn tweede huis.'

Dat laatste gold ook voor Gascoigne, die niet bij het afscheid was maar wel een bericht stuurde. 'Soms wilde ik dat ik het stadion haatte, want dan zou ik het niet zoveel missen.'

Hij is niet de enige met dat gevoel.

Spurs-verdediger Toby Alderweireld na afloop van de wedstrijd.Beeld afp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden