Sprookje zonder happy end voor trots van Wales

Het sprookje was sterk gaan leven de afgelopen dagen: hoe bijzonder zou het niet zijn als het nietige Cardiff City zaterdag de Engelse voetbalbeker zou winnen?...

Cardiff City, de trots van Wales, eindigde dit seizoen als twaalfde in de Engelse Championship en was op bijna miraculeuze wijze doorgedrongen tot de finale van zaterdag, tegen Portsmouth, de nummer 8 van de Premier League. Bijna 40 duizend Welshmen volgden hun favorieten naar het volgepakte Wembley, waar vooraf de volksliederen van zowel Engeland als Wales werden gespeeld en de doodzieke ex-bondscoach Bobby Robson eregast was en de medailles uitreikte.

Het werkelijke feest voor The Bluebirds bleef uiteindelijk achterwege; Portsmouth won met 1-0 dankzij een treffer van Nwankwo Kanu, in de 37ste minuut. ‘We waren er dichtbij’, zei de uitblinkende Nederlandse verdediger Glenn Loovens van Cardiff later terecht.

Zijn ploeg speelde met moed, overtuiging en hartstocht en was nooit minder dan het veel grotere Portsmouth, dat 69 jaar op deze grote triomf heeft moeten wachten. In 1939 beleefde de club – ook met het winnen van de FA Cup – zijn laatste dag van glorie.

Portsmouth-manager Harry Redknapp sprak na afloop van ‘een grote dag voor een club met ambities’ en onderstreepte nog eens de waarde van Kanu voor zijn club die een UEFA Cupplaats verdiende.

De 31-jarige Nigeriaan is een fenomeen. Hij behaalde in zijn carrière vele grote prijzen, troefde met Ajax in 1995 AC Milan af in de Champions Leaguefinale en won met Nigeria de olympische finale in 1996 en bevestigde in dat toernooi zijn faam met twee treffers in de halve finale tegen favoriet Brazilië. Het leverde hem de titel Afrikaans voetballer van het jaar op.

Kanu verhuisde van Ajax naar Inter Milaan, waar de medische staf een ernstige, aangeboren hartafwijking vaststelde. Hij onderging in Amerika een zware operatie en keerde na een lange revalidatie terug op het voetbalveld bij achtereenvolgens Arsenal, West Bromwich Albion en uiteindelijk Southampton. Steeds weer verbaasde hij met zijn fabuleuze techniek, zijn gedrevenheid, en het gemak waarmee hij wedstrijden kan beslissen.

In de halve finale – tegen West Bromwich Albion – maakte Kanu al de enige treffer van Portsmouth, zaterdag werd hij opnieuw matchwinner. Een fout van doelman Enckelman hielp hem deze keer. De Fin liet de bal los en gaf Kanu de kans om te scoren. Maar met een weergaloze actie na rust – toen Kanu na een fraaie slalom op de paal schoot – liet hij nog eens zien hoe goed hij nog altijd is.

Sterk was ook het optreden van ex-Feyenoorder Loovens bij Cardiff, zowel verdedigend als aanvallend. Vlak voor rust scoorde hij zelfs, maar scheidsrechter Dean keurde die treffer terecht af omdat de Nederlander de bal met zijn elleboog meenam.

De tweede Nederlander bij Cardiff, Jimmy Floyd Hasselbaink (36), bleef onzichtbaar en werd halverwege de tweede helft vervangen. De gretige schutter van weleer verloor twee keer eerder een bekerfinale, met Atletico Madrid in Spanje en met Chelsea in Engeland. Juist daarom had dit zijn dag moeten worden, de bekroning van een rijke carrière.

Uiteindelijk treurde Hasselbaink mee met zijn fans en de ontgoochelde ploeg, die in de slotfase doelman James nog in grote problemen bracht en nog heel dicht bij de gelijkmaker was. De winst van Portsmouth was ten slotte een opluchting voor alle Engelsen die, overigens net als de Welshmen zelf, Cardiff City als een niet-Engelse indringer in het toernooi beschouwen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden