Nieuws Fabio Jakobsen

Sprinter Fabio Jakobsen krijgt nog wel een kans in Vuelta

Sam Bennett wint de derde etappe van de Vuelta. Fabio Jakobsen (onder de rechterarm van Bennett) baalt. Beeld AFP

Bij afwezigheid van Dylan Groenewegen is Fabio Jakobsen de man die voor Nederlands sprintsucces moet zorgen in de Ronde van Spanje. Maandag  raakte hij ingesloten en kon hij niet meedoen om de zege in Alicante.  ‘Als sprinter verlies je meer dan je wint. C’est la vie’, sprak hij wijs.

Als Fabio Jakobsen thuis op de bank in Heukelum naar sprints in grote ronden keek, dacht hij geregeld bij zichzelf: ‘Dat moet ik ook kunnen.’ De 22-jarige sprinter maakt zijn debuut in de Vuelta, en maandag kwam zijn eerste kans in de massaspurt. Die kennismaking werd er niet eentje om lang te onthouden. Jakobsen kwam niet aan bod en eindigde als zevende.

Nog voordat de Ier Sam Bennett in Alicante zijn wiel als eerste over de streep drukte, boog de Nederlandse kampioen deemoedig het hoofd. Tweede is voor hem hetzelfde als een tiende plaats of de 188ste. Het telt niet. Hij is maar voor één ding naar Spanje afgereisd en dat is een etappezege in een grote ronde. ‘Pas dan tel je echt mee in het sprinterswereldje’, meent hij.

Talent van het jaar

Zijn carrière loopt in een gestage, opwaartse lijn. In 2017 werd hij uitgeroepen tot talent van het jaar, een jaar later verruilde hij SEG Racing Academy voor The Wolfpack van Deceuninck - Quick-Step en in zijn debuutjaar 2018 won hij in maart direct al Nokere Koerse en een maand later de Scheldeprijs, ook wel de onofficiële WK sprint genoemd.

Druk kent Jakobsen niet. Hoe hoger de verwachtingen, hoe fijner hij zich voelt. Vrees voor reputaties heeft hij evenmin. In een interview met Wielerrevue liet hij over drievoudig wereldkampioen Peter Sagan optekenen: ‘Nee, hij is geen gentleman. Eerder een naar mannetje.’ Hij refereerde daarmee aan een sprint in de Ronde van Californië, toen hij door de Slowaak ‘tegen de stoeprand werd gezet’.

In 2019 zette Jakobsen zijn zegereeks voort. Hij zegevierde in de Ronde van de Algarve, opnieuw in de Scheldeprijs en in juni veroverde hij de mooiste prijs uit zijn nog prille loopbaan: het Nederlands kampioenschap, in Ede. In het rood-wit-blauw wil hij nu de volgende stap zetten in zijn sprintersloopbaan.

Bij afwezigheid van Dylan Groenewegen is Jakobsen de man die voor Nederlands sprintsucces moet zorgen in de Vuelta. Maar dat een rit winnen in een grote ronde niet zo makkelijk is als het soms lijkt voor tv, ondervond hij gisteren aan den lijve. Bijna had Jakobsen zichzelf veertig kilometer voor het einde al buitenspel gezet, toen hij moest lossen op de Puerto de Tibi, de laatste klim van de dag. Dankzij zijn ploeggenoten lukte het hem vlot weer aan te haken bij het peloton, maar kostbare energie was al verspeeld.

In de Vuelta heeft Jakobsen te maken met Sam Bennett (Bora-Hansgrohe), Luka Mezgec (Mitchelton-Scott) en Fernando Gaviria (UAE Emirates) als belangrijkste concurrenten. Laatstgenoemde kon het tempo niet bijbenen op de laatste klim. Hij viel dus af voor de sprint op de boulevard van Alicante.

 Laatste tien seconden

‘Het gaat om de laatste tien seconden’, had Jakobsen vooraf gezegd. Qua absolute topsnelheid mag hij dan al bij de elitekorps van de sprinters behoren, sprinten is ook het hoofd koel houden, het juiste wiel kiezen, anticiperen, positioneren.

In de brede straten van Alicante had het peloton de laatste kilometers de wind in de rug. Bovendien ging ook nog eens licht omlaag, waardoor de renners als het ware naar beneden werden geblazen, óók degenen die in een reguliere sprint al lang niet meer mee zouden doen. Voor Jakobsen en zijn Argentijnse gids Maximiliano Richeze was het lastig om de juiste positie te vinden.

Lang verhaal kort: Jakobsen raakte ingesloten, kon niet meedoen om de zege en zag een paar meter voor zich Bennett de handen in de lucht steken. Geen schande: de Ierse kampioen steekt in grote vorm. Onlangs won hij nog drie etappes op rij in de Binckbank Tour, de jaarlijkse etappekoers door Nederland en België.

Voor de camera’s van Eurosport leek Jakobsen zowaar een beetje beduusd van het sprintgeweld in Spanje. ‘Het lukte door die wind mee niet eens meer om nog te versnellen in de finale. Ik zat iets te ver in de laatste bocht. Daarna lukte het me niet meer om er bij te komen.’ Om te besluiten met een wijsheid: ‘Hier leer ik alleen maar van.’

In Spanje staan nog zes vlakke etappes op het programma, al is vlak een relatief begrip in de Vuelta. Hoe dan ook laat Jakobsen de moed niet zakken. ‘Als sprinter verlies je meer dan je wint. C’est la vie’, sprak hij wijs. Oftewel: morgen weer een nieuwe kans.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden