Sprankeling is even verdwenen bij Feyenoord

Feyenoord, die de laatste tijd aangenaam dominant door het leven ging, liet zich tegen Dinamo Kiev leiden door angst: 0-0 was een logische uitslag....

Van onze verslaggever Willem Vissers

Een zege had Feyenoord, dat wél zijn ongeslagen reeks in de Europa Cup op vijftien bracht, een aardig eind in de richting van kwalificatie voor de tweede ronde van de Champions League gebracht. In plaats daarvan reist de ploeg van trainer Van Marwijk over drie weken met vijf punten naar het imposante Olympisch Stadion van Dinamo. De recordkampioen van Oekraïne is met vier punten vooralsnog de belangrijkste rivaal voor de tweede plaats achter Juventus. Newcastle United (drie nederlagen) is nagenoeg uitgeschakeld.

Een aantal smaakmakers van de laatste weken, de nieuwelingen Pardo, Buffel en in iets mindere mate Song, bleven onder het niveau dat ze tot veelbesproken nieuwelingen in de eredivisie maakte. Zelfs het wapen dat Feyenoord zo vaak uit benarde situaties redde, de vrije trap van Pierre van Hooijdonk, weigerde dienst. Zes keer mocht Van Hooijdonk aanleggen, lang niet altijd vanuit de ideale positie overigens. Hij trof slechts de muur, het zijnet, de handen van doelman Reva of, eenmaal, het luchtledige.

Pas na rust week de angst voor de tegenstoot van het zeer defensief ingestelde Dinamo enigszins, om in de slotfase onverhoeds terug te keren. Feyenoord mocht zich gelukkig prijzen dat scheidsrechter Ovrebo geen strafschop gaf toen De Haan invaller Rincon aan het shirt trok. Rincon, een Braziliaan in Oekraïnse dienst, ging graag naar de grond, maar je zult de scheidsrechters de kost moeten geven die voor een overtreding fluiten.

Dat de flair in de tweede helft enigszins terugkeerde, viel niet los te zien van de entree van Van Persie en Kalou. De Ivoriaan, die zijn positie als centrale aanvaller kwijtraakte aan Buffel, viel gedreven in en toonde soms zijn fabuleuze individuele klasse.

Misschien is het aan te bevelen een tegenstander als Dinamo Kiev vooraf helemaal niet meer te bekijken. Want wat waren de berichten die de assistent-trainers Metgod en Been meenamen over de ploeg van oud-international Michailitsjenko? Een verdedigende ploeg, levensgevaarlijk op de tegenaanval.

Dat mag dan wel zo zijn, maar de aanvallers die Kiev op het veld bracht zijn lang niet van het niveau van Sjevtsjenko en Rebrov, het duo dat vijf jaar geleden in Eindhoven internationaal doorbrak tegen PSV (1-3). De dit jaar overleden trainer Lobanovski was hun leermeester. Maar de informatie over Kiev als countermachine was blijkbaar in de hoofden van de voetballers geprent.

Misschien was de bangige instelling mede ingegeven door de aanwezigheid van De Haan in het centrum van de defensie. De Haan is vaste reserve van Feyenoord. Hij was nodig om de geblesseerde Van Wonderen te vervangen. Het is al eerder opgemerkt: defensief is Feyenoord kwetsbaar en beschikt Van Marwijk over weinig opties.

Vrijwel niets resteerde van het frisse spel dat Feyenoord een wedstrijd of zes had laten zien, in feite tot en met het eerste half uur van het verrassend verloren duel tegen RBC. Waar was de ploeg die de tegenstander de wil oplegt?

Na een aardig beginnetje werd de angst voor een fatale tegenstoot al na twaalf minuten gevoed toen een dwalende kopbal van Pejev pardoes op de lat viel. Het gevaar moest te lang uitsluitend komen van vrije trappen van Van Hooijdonk, die voor rust al drie keer mocht aanleggen.

Alleen de rechterflank, met Emerton en Song, was aanvankelijk af en toe dreigend. Pas na rust zette Feyenoord de defensie van Kiev onder druk en nam daarbij de risico's voor lief.

Pejev en Melasjenko kregen inderdaad aardige schotkansen, maar ook Feyenoord rook aan een doelpunt dankzij uitblinker Bosvelt. De opleving was vooral te danken aan de entree van Van Persie en Kalou.

Van Persie, die op 24 augustus tegen Roda voor het laatst meedeed en nadien tijdelijk uit de selectie werd verwijderd omdat Van Marwijk niet te spreken was over zijn instelling, durft in elk geval iets aparts te doen. Hetzelfde geldt voor Kalou, invaller voor de onopvallende Buffel. Bij zijn eerste balcontact leverde hij een solo af langs vijf man, die bijna een doelpunt opleverde.

'Achteraf moet je concluderen dat we hadden kunnen winnen, maar we hadden ook kunnen verliezen. Er zat niet meer in', zei Van Marwijk, die zondag weer een aardige thuiswedstrijd heeft met zijn elftal: de klassieker tegen Ajax. En zo snel als de sprankeling is verdwenen, kan die ook weer terugkeren.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden