Analyse De voetbalmarkt

Spelers als Bale, Özil en Sánchez zijn overbodig - Gevangenen van de financiële waanzin bij de grote voetbalclubs

Bale heeft bij Real nog een contract tot 2022. Hij toucheert jaarlijks zo’n 25 miljoen euro. Beeld AP

Het is nog niet eens halverwege juni en de voetbaltransfercarrousel draait op volle toeren. Vooral dankzij Real Madrid, dat al voor bijna 300 miljoen euro aan verse sterren insloeg na een teleurstellend seizoen.

Nieuwe galáctico’s als Eden Hazard, Luka Jovic en Ferland Mendy degraderen hun voorgangers automatisch tot hoofdpijndossiers. Zij moeten weg, maar er is vaak nog een gepeperd, langlopend contract. Kapitaalsvernietiging en gezichtsverlies liggen op de loer en zo ontstaat vaak een patstelling.

Neem de bijna 30-jarige Gareth Bale, die in 2013 de eerste voetballer werd voor wie meer dan honderd miljoen euro werd betaald. Hij won viermaal de Champions League met Real, in de finale van 2018 eiste hij nog de hoofdrol op met een waanzinnige omhaal, maar nu is hij overbodig. Coach, voorzitter en fans willen van de rappe Welshman af.

Maar ja, de blessuregevoelige Bale heeft nog een contract tot 2022 en toucheert jaarlijks zo’n 25 miljoen euro. Hij woont in de jetsetwijk Pozuela de Alarcon, zijn drie kinderen hebben Spaanse namen en zijn de hele dag buiten, net als Bale zelf, een fervent golfer.

Tegelijkertijd knaagt het negatieve sentiment. Bale vertelde in de documentaire State of Play vaak te verlangen naar zijn jeugdjaren in Whitchurch. ‘Als je jong bent denk je nergens aan, je speelt met je vriendjes voor de lol. Als je op een eliteniveau komt is er altijd die verwachting, die druk. Er zijn altijd mensen negatief over je aan het praten, daardoor verlies je dat fijne jeugdgevoel.’

Het klinkt menigeen aanstellerig in de oren, gezien ’s mans prijzen en miljoenen. ‘Maar als je jarenlang bent bewierookt dan is het best een hard gelag als je voelt dat een club zich tegen je keert’, weet Henk ten Cate, voormalig (assistent-)coach bij onder meer Barcelona, Ajax en Chelsea. ‘Bale heeft Real heel wat prijzen bezorgd, ik speelde nog met Al Jazira tegen Real in de halve finale van de wereldbeker. Een kwartier voor tijd stonden we 1-0 voor, Bale draaide het als invaller om.’

Roem is vergankelijk, weet Ten Cate die werkte met spelers als Ronaldinho, Eto’o, Davids, Sneijder, Terry en Drogba. ‘Er zijn maar heel weinig spelers die altijd top presteren. Bale heeft te weinig laten zien in die zes jaar en zal het een echelon lager moeten zoeken. Zowel met zijn nieuwe club als met zijn nieuwe salaris.’

De keurige en de niet-keurige methode

Dat klinkt eenvoudig, maar is het niet. Bale staat 79ste op de lijst van 100 rijkste sporters ter wereld van Forbes, slechts tien voetballers gaan hem daarop voor. Zo’n klassering telt onder voetballers, een ton minder in de week verdienen geldt onder hen als onverteerbaar. Ten Cate snapt dat. ‘Als jouw bedrijf een ton minder omzet maakt per week ben je toch ook niet blij? Er eten er vaak veel meer mee uit de ruif, het management van de speler houdt de inkomsten het liefst ook op dat niveau.’

Zoals Bale zijn er veel meer. In de Forbes top 100 prijken de Duitser Mesut Özil van Arsenal en de Chileen Alexis Sánchez van Manchester United, beiden goed voor ongeveer 26,5 miljoen euro per jaar. Ook zij zijn bijna persona non grata bij hun club. En wie ‘verlost’ Gonzalo Higuain en Paolo Dybala bij Juventus, Ousmane Dembélé en Philippe Coutinho bij Barcelona, Mauro Icardi bij Internazionale, Romelu Lukaku bij Manchester United en James Rodriguez bij Real Madrid?

Ten Cate: ‘Als ze niet meer in aanmerking komen voor de basis dan moeten ze weg. Ze drukken te zwaar op de begroting, zelfs bij dat soort rijke clubs. Alleen als het een speler betreft die zelfopgeleid is, wil een club nog wel een uitzondering maken.’

Voor clubs zijn er twee methodes om van hun dure jongens af te komen: de keurige en de niet-keurige. Ten Cate maakte het allebei mee. ‘De niet-keurige manier is dat een speler naar veld zes wordt gestuurd om in zijn eentje te trainen. Daar wordt-ie niet fitter en gewilder van. De meeste spelers kiezen dan eieren voor hun geld. Nadeel voor clubs is dat de spelers minder waard worden, omdat duidelijk is dat ze ongewenst zijn. De keurige manier is met de speler en zijn manager in alle stilte om de tafel gaan zitten en dat iedereen water bij de wijn doet.’

Vaak wordt ervoor gekozen een speler geld mee te geven ter compensatie voor het lagere salaris bij een nieuwe club. Clubs blijven vrij machtig in dat spel. Het lukt ze vaak om de publieke opinie mee te krijgen. ‘Via de media, en ook de sociale media, kan er een enorme druk worden uitgeoefend op een speler. Die wil juist geliefd blijven. Dat is het keiharde spel.’

Bale, Özil en Sánchez kunnen motivatie putten uit hun lot; het mooiste sprookje is immers dat van de held die paria werd en daarna toch weer held. Ten Cate: ‘Wesley Sneijder won de Champions League met Internazionale nadat Real hem gedumpt had. Dat is de mooiste revanche.’

Bale in actie voor Real Madrid. Beeld REUTERS
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden