Speaker gaat aan de haal met beachvolleybaltitel

Niet gepland, toch gebeurd. Bram Ronnes won voor het eerst van zijn broer Gijs, Nederlands beste beachvolleyballer. Samen met Emiel Boersma pakte hij de nationale titel op het strand in Scheveningen....

Eigenlijk was hij dit weekeinde de speaker, moest hij het publiek meeslepen met zijn enthousiasme. Totdat zijn vriend Emiel Boersma hem een paar weken geleden vroeg samen het NK te spelen. Hij moest toestemming vragen aan z’n baas, de organisator van het NK. Nu staat Bram Ronnes (26) op zondagmiddag met twinkelende ogen en een biertje in de hand te genieten van zijn eerste nationale titel.

Het kan raar lopen. Altijd jonger en minder getalenteerd dan broer Gijs (28), die in 2003 en 2004 Nederlands kampioen werd en het op wereldniveau niet onverdienstelijk doet. Enkele keren stonden ze tegenover elkaar, nog nooit won de jongste Ronnes. Dit weekeinde troffen ze elkaar zowel in de voorronde – die door de latere winnaars met 2-0 verloren ging – als in de halve finale.

‘Ik had onbewust het idee dat Gijs toch weer zou winnen’, aldus Bram, die als zevende was geplaatst. ‘Dat gebeurde dus ook in de voorronde.’ Zijn teamgenoot Boersma: ‘Ik heb na de verloren wedstrijd gezegd: heb geen ontzag voor je grote broer.’ En zo speelde het duo in de halve finale met alle overtuiging het als eerste geplaatste koppel Gijs Ronnes en Jochem de Gruijter uit het toernooi.

‘Vandaag had ik het idee, nu of nooit. Ze zaten niet lekker in hun vel, dus als ik ooit van Gijs zou kunnen winnen, was het vandaag. Het is wel een vreemd gevoel’, lacht de kampioen. Uiteindelijk won het duo in de finale na drie sets van Richard de Kogel en Richard Rademaker. Eveneens een pikante ontmoeting, aangezien De Kogel ruim een maand geleden nog een team vormde met Boersma. Verschil van inzicht over de route naar de Spelen in 2008 leidde tot een breuk.

Een kersvers gelegenheidsduo dus, Ronnes en Boersma. Drie jaar geleden speelden ze al eens een jaar samen, maar afgelopen weken was er sprake van een hernieuwde kennismaking. Althans, op het strand, want buiten de sport zijn ze al jarenlang bevriend. Volgens Bram Ronnes de kracht van het duo. ‘Als het in het veld moeilijk gaat, weten we precies wat we aan elkaar hebben. Juist op die momenten is de vriendschap handig.’

Allebei speelden ze volleybal op het hoogste niveau in de zaal. Maar beachvolleybal trok de aandacht. Boersma: ‘Ik bedacht dat de sfeer op een strand veel beter is dan in een kille zaal. Daarbij noemden ze me altijd al een beachvolleyballer, omdat ik indoor niet hard genoeg sloeg.’ Ronnes: ‘Bij het beachvolleybal ben je betrokken bij alle spelelementen. Als het niet goed gaat, kun je je niet verstoppen. Mentaal is het moeilijker.’

Hij begon zijn beachvolleybalcarrière met zijn oudste broer Joost. Hun enthousiasme leidde ertoe dat broer Gijs ook de overstap maakte naar de strandsport. Bram: ‘Dat was dus in één keer raak, hij stoomde meteen door naar Europees niveau.’ Met een brede grijns: ‘Dat was nou ook weer niet mijn bedoeling. Maar ik heb er van geprofiteerd omdat de sport onder meer door zijn prestaties professioneler is geworden.’

Hij kijkt eens rond en wijst op het enthousiaste publiek dat helemaal opgaat in de vrouwenfinale waar zijn vriendin Sanne Keizer met Marrit Leenstra verliest van het duo Rebekka Kadijk en Merel Mooren. ‘Uniek’, aldus Ronnes. ‘Ik heb in Nederland nog nooit voor zoveel mensen gespeeld.’

De omstandigheden zijn dan ook perfect. Een krachtige zon, luide beats, enthousiaste cheerleaders op het veld en tussen het publiek, en een centercourt dat is omgeven door volle tribunes. Beachvolleybal mag dan een slap aftreksel worden genoemd van de indoorvariant, qua entourage moet de zaalsport het afleggen.

Hoewel de Nederlandse toppers gewend zijn aan grotere aantallen bezoekers in landen als Duitsland, Zwitserland en Oostenrijk – waar indoorvolleybal juist niet populair is – beseffen ze dat het in Nederland ook mogelijk moet zijn. Zo staan er deze middag ruim drieduizend strandgangers te volleyballen op 120 speciaal aangelegde veldjes. Op topsportniveau is er een slag gemaakt door de nationale volleybalbond (NeVobo) samen te voegen met de organisatoren van het Beach Volleybal Circuit (Free Time Production) en van de City Beach Tour (Pleasure Group).

Boersma hoopt op een snelle ontwikkeling. ‘Beachvolleybal is een sponsorsport, van het prijzengeld moeten we het niet hebben. Dan is een brede uitstraling natuurlijk heel belangrijk. Als wij van de olympische kampioen winnen, zie je dat nergens terug. Terwijl een onbeduidende touretappe live te volgen is op televisie.’

Spijt dat hij de overstap ooit maakte? Lachend: ‘Absoluut niet. Het komt allemaal goed, ik ga voor de Olympische Spelen, met wie weet ik nog niet.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden