Sozietät der Sport

Tien jaar geleden, las ik in de Volkskrant, werkten er dertig Nederlandse voetbaltrainers over de grens, nu al honderd. Onder wie elf bondscoaches....

En dat is nog voorzichtig ingeschat, gezien de prestaties van Marco, Leo, Guus en Dickie op het WK. Je moet echt niet raar opkijken wanneer bij het WK 2010 de helft van de landen met een Nederlander komt aanzetten en dat het vanaf de kwartfinales een Hollands onderonsje wordt. Vergeet gas en de tulpenbol, voetbaltrainers worden ons belangrijkste exportproduct.

Gisteren had Leo Beenhakker met zijn eenvoudige rastajongens bijna Engeland te pakken. Wat denk je dat zoiets betekent, voor de naam van de Nederlandse trainer? Wat denk je wat het betekent wanneer Guus met de Socceroo’s straks Brazilië even opzij schuift? Guus neemt alsnog wraak voor die lullige uitschakeling van Oranje in de halve finale van 1998, let maar op. De Brazilianen hebben geen Nederlandse coach, dus die zijn kwetsbaar.

Hoe willen ze in Zeist straks in godsnaam gaan voldoen aan de enorme buitenlandse vraag naar Nederlandse coaches? Straks moeten we nog trainers uit Taiwan halen, die hier een beetje oppoetsen en bijscholen en vervolgens als Nederlands topproduct doorverkopen.

In Iran willen ze Arie Haan als teamchef. Daar denken ze ook: geen gelul, een Nederlander moeten we hebben. Het is duidelijk: Iran wil omhoog in de vaart der volkeren. Eerst een atoombom, nu weer Arie Haan, dat zijn krachtige signalen. Ik durf te wedden dat de Amerikanen binnenkort ook bij Jan Reker van de trainersbond op de stoep staan. Of hij misschien nog een werkloze Nederlander niveau Arie Haan weet.

En dan heb je ondertussen ook nog Dickie, die is ook niet verkeerd bezig. Die moet van de voorzitter van de Zuid-Koreaanse bond de finale halen. Dat zegt toch wel genoeg, over het vertrouwen dat ze in het buitenland stellen in de Nederlandse coach. En zo’n Dickie schrikt niet, nee, die gaat dan gewoon aan het werk. Die pleegt tegen Togo een paar briljante wissels, wint en gaat op weg naar de finale. Had hij wel mazzel dat Pietje Hamberg net ontslag had genomen als assistent-bondscoach van Togo, anders wordt het toch een ander verhaal.

De dag nadert waarop Oranje speelt en je in de vijandelijke dug-out tot je schrik Guus of Dickie ziet zitten grijnzen. Dan kunnen het enorme succes en de klasse van de Nederlandse coach tegen je gaan werken.

Maar goed, voorlopig mogen we blij zijn dat ze in Ivoorkust Aad de Mos of Fritz Korbach niet hebben vastgelegd en dat wij ons met Marco nog een Nederlandse coach kunnen veroorloven. Wordt het vanavond gelukkiig nog een vrij eenvoudig klusje.

Bert Wagendorp

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden