Sozietät der Sport Sozietät der Sport

Halverwege de tweede helft van Brazilië - Ghana pakte ik dinsdag de zapper en drukte de tv uit. Zomaar. Opeens had ik er genoeg van....

Niet dat Brazilië en Ghana zo mooi waren, maar het was wel een achtste finale tijdens het WK. Daar mis ik gewoonlijk geen seconde van. Iets waar ik altijd wel pap van lustte, liet me opeens koud.

Het was duidelijk, ik had een mid-WK-crisis.

Misschien kwam het door het letterlijke verslag in deze krant van het gesprek tussen onze Willem Vissers en Mark van Bommel, na Nederland - Portugal. Volgens Van Bommel was het op een WK toegestaan iemand ongelukkig te schoppen, mits de scheidsrechter niet floot. Dat wist ik niet.

Dan mocht matennaaien zeker ook, als de scheids dacht dat het geen matennaaien was. Matige matennaaier trouwens, die Van Bommel. Of je matennaait goed, of je matennaait niet, zeg ik altijd maar. Dat gestumper van Van Bommel leek nergens op. Die viel na het kopstootje van Figo nog eens om terwijl iedereen alweer aan de andere kant van het veld was. Afgang. Je staat als Nederland gewoon voor lul voor één miljard kijkers. Achtjarige jochies in de pupillen van Benfica matennaaien beter.

Misschien kwam het door Johan Cruijff. Die schreef dinsdag in De Telegraaf dat Rita Verdonk haar ‘conclusies moest trekken’. Volgens Cruijff was Rita ‘medeschuldig’ aan de uitschakeling van Oranje. Had ze Kalou maar een paspoort moeten geven. Rita Verdonk verweerde zich met de vaststelling dat Kalou op de positie van Van Persie had moeten spelen, en dat Van Persie toch onze beste man was. Cruijff: met Kalou waren we minder afhankelijk geweest van Van Persie en Robben.

Nederland, juni 2006, na de uitschakeling.

(Verdonk: ‘Moet ik dan met paspoorten gaan strooien voor de bank? De paspoorten groeien me niet op de rug.’

Cruijff: ‘Het is de bank wie de kracht van je elftal bepaalt.’

Verdonk: ‘Heet-ie eigenlijk wel Kalou?’)

Is het raar dat je daar somber van wordt en dat zelfs Spanje - Frankrijk je even gestolen kan worden? Er zijn mensen om minder krankzinnig geworden, dus zo raar is het niet, dat je na zo’n discussie even in een dipje raakt.

Misschien miste ik onbewust de dialogen tussen Bert Maalderink en Marco van Basten bij de persconferentie. Ik doe het tegenwoordig thuis ook.

‘Het is tien uur.’

‘Dat zeg jij.’

‘Als je niet ophoudt, ga ik scheiden.’

‘Zou kunnen.’

En dan steeds zo’n mysterieus lachje erbij.

Ach, het WK. Je zit opeens wel naar een serie te kijken waaruit de hoofdpersoon is weggelopen. Goed, niet zo’n steracteur, beetje voorspelbaar type, halfzacht zeikerdje ook met zwakke teksten, hele scenario deugde eigenlijk geen bal van, maar je wilde toch graag weten of het nog goed zou komen met ’m. En nu is-ie zomaar weg.

Misschien was dat het.

Bert Wagendorp

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden