ProfielSon Heung-min

Son Heung-min leerde voetballen op de academie van zijn vader, geen partijtjes maar wel duizenden uren trainen

De Zuid-Koreaanse aanvaller Son Heung-min van Tottenham Hotspur is vanavond de schrik van Ajax. Lees hier zijn profiel, dat eerder in de Volkskrant verscheen.

Son Heung-min tijdens de kwartfinale van de Champions League tegen Manchester City.
 Beeld BSR Agency
Son Heung-min tijdens de kwartfinale van de Champions League tegen Manchester City.Beeld BSR Agency

Akkoord, talent is noodzakelijk, maar zonder duizenden trainingsuren is de top onbereikbaar. Son Woong-jung brengt het op zijn voetbalacademie in Korea in de praktijk. Geen wedstrijdjes, maar oefenen met de bal. Met resultaat: zoon en oud-leerling Son Heung-min is uitgegroeid tot de ster van Tottenham.

Op anderhalf uur ­rijden van Seoul, ­tussen de groene heuvels, ligt een kleine voetbalschool die al zijn leerlingen één man ten voorbeeld stelt: Son Heung-min (25), de vleugelaanvaller van ­Tottenham Hotspur, de duurste Aziatische voetballer aller tijden (25 miljoen).

‘Sneller, sneller’, schreeuwt eigenaar Son Woong-jung, de vader en strenge leermeester van de Tottenhamaanvaller. ‘Hardop tellen, Hardop’, schreeuwt hij zijn pupillen toe. Met zijn gespierde lijf, zwarte tenue en dito bakkebaarden ziet hij er ondanks zijn geringe lengte (1,70 m) imposant uit.

Tijdens de afmattende training, waarin Son tussen de vele oefeningen door zich samen met de pupillen tien keer opdrukt, galmt zijn stem voortdurend over het kunstgrasveld. Af en toe sprint hij het veld op om zijn woorden kracht bij te zetten. ‘Hoe kan je de bal nou daarheen schieten? Je ziet toch dat hij dáár staat?’

Son Woong-jung, vader van Son Heung-min. Beeld Gerrit-Jan Ek
Son Woong-jung, vader van Son Heung-min.Beeld Gerrit-Jan Ek

Son runt in Chuncheon sinds 2011 zijn voetbalschool, de Son Academie, gemodelleerd naar de trainingen die hij zijn zoons gaf. Daarbij geldt het simpele credo: hard werken en terug naar de basis. ‘Voor elke voetballer, onafhankelijk van hoeveel talent hij heeft, geldt dat hij zo goed mogelijk met de bal om moet kunnen gaan’, vertelt Son, terwijl hij ­tijdens een pauze een fruitsapje drinkt. ‘Begrijp me goed, Cruijff was mijn idool en ik vond hem beter dan Maradona, maar hij had nog beter kunnen zijn als hij met de basis was begonnen.’

Son trainde zijn twee zoons vanaf het moment dat ze 8 jaar waren. Elke dag na school kregen Heung-min en zijn drie jaar oudere broer twee uur intensieve voetbaltraining. Als de schoolbel het einde van de lessen aankondigde, wisten zijn jongens dat de echte les nog moest beginnen.

Op het zanderige plein van de Buan-school in het centrum van Chuncheon stond Son, die ook de voetbalcoach van de school was, klaar met een oude ­vrieskist met honderd kleine ballen. In de uren die volgden werd nooit een partijtje gespeeld. De training was puur gericht op de basistechniek: aannames, passing, hooghouden en balans.

Bundesliga

Voor Heung-min bleek dat een ideale voorbereiding om door te stoten naar de top. Via Seoul FC belandde hij in de jeugd van Hamburger SV, waar hij op zijn 18de debuteerde in de Bundesliga. Twee jaar later stapte hij over naar Leverkusen, dat hem in 2015 voor 25 miljoen verkocht aan Tottenham. Mede dankzij de de twaalf doelpunten van Son eindigde Spurs vorig seizoen als derde in de Premier League.

Son senior is nog altijd nauw betrokken bij de carrière van zijn zoon. Hij en zijn vrouw bewonen samen met Heung-min een appartement in Londen, vlakbij het trainingscomplex van Tottenham. Sons moeder verzorgt het eten en wast zijn kleren, zijn vader regelt de rest. ‘Hij is mijn vriend, mijn leraar, mijn coach en buiten het voetbal ook nog mijn vader’, zei Heung-min in maart tegen de Engelse krant Evening Standard. ‘Zonder hem zou ik niet zijn waar ik nu ben.’

Teennagel

Son Woong-jung speelde ooit zelf in de Koreaanse eredivisie, maar kwam net tekort voor zijn grote droom: een transfer naar Europa. Hij gaf de schuld aan een gebrek aan techniek en nam zich voor zijn kinderen eerst de basis bij te brengen voor ze wedstrijden gingen ­spelen. Zo liet hij Heung-min net zo lang met links oefenen totdat hij met allebei de voeten even goed was.

Koreaanse talenten trainen onder Son Woong-jung. Beeld Jeroen Visser
Koreaanse talenten trainen onder Son Woong-jung.Beeld Jeroen Visser

‘Ik bedacht een programma met ­tijdschema’s en niveaus waar Heung-min naar toe moest groeien’, aldus Son. ‘Als hij dat niet haalde, liet ik hem extra oefenen.’

Trainingen waarbij zijn zoon meer dan duizend keer op doel schoot waren eerder regel dan uitzondering. Het kwam voor dat hij door het vele schieten een teennagel verloor, zo beaamt senior. ‘Mijn stelregel is: als je naar de top wilt, moet je een beetje obsessief zijn. Ik gaf hem ook wel eens klappen. In Europa begrijpen jullie dat niet, maar soms is dat nodig.’

Ook de pupillen op de Son Academie melden zich elke dag na school voor een twee uur durende training. Wanneer Son bij zijn zoon in Londen zit, nemen andere coaches het werk over. Voor de oudste leerlingen (14-16 jaar) geldt dat ze ook een alternatief schoolprogramma volgen, iets dat in Zuid-Korea is toegestaan voor leerlingen boven de 14. In de ochtend volgen de tieners de vakken Engels, lezen en ‘levenswijsheden’, een vak dat Son zelf heeft bedacht om zijn pupillen beter voor te bereiden op het leven als voetbalprof.

Een van hen is Ryu Dong-wan (16), wiens moeder Jung Hee-sook in een van de rode stoelen aan de kant zit, met een overkapping tegen de zon. Dong-wan doet dit jaar voor het 7de jaar mee aan de academie. ‘We hopen dat hij prof kan worden, maar daar proberen we niet te veel aan te denken’, zegt Jung. ‘We focussen ons op de training en vertrouwen op het pad dat de trainers voor hem uitstippelen.’ Ze hoopt dat haar zoon later dit jaar testwedstrijden mag spelen bij een aantal Europese clubs. Son heeft dankzij zijn connecties in Duitsland al een paar van zijn pupillen bij Duitse en Oostenrijkse clubs weten onder te brengen.

Geen succesgarantie

Hoewel Son kan teren op het succes van Heung-min, biedt zijn methode geen garantie op een goed resultaat. Zo haalde zijn oudste zoon, nu een van de coaches op de Son Academie, bij lange na niet de top. ‘Hij had geen talent’, zegt Son met een uitgestreken gezicht. ‘Dat is natuurlijk wel essentieel. Maar dan nog kom je nergens zonder een goede opleiding.’

De internationals Son Heung-min en Hwang Hee-chan bij de presentatie van de WK-selectie in Seoul. Beeld Getty Images
De internationals Son Heung-min en Hwang Hee-chan bij de presentatie van de WK-selectie in Seoul.Beeld Getty Images

Hoewel de Son Academie uniek is door het radicaal afwijzen van het spelen van wedstrijden, is de nadruk op veel uren trainen en hard werken om ver te komen wel weer heel Koreaans. In Zuid-Korea is het normaal dat kinderen na schooltijd tot laat in de avond doorgaan met extra sport-, muziek- of bijlessen. Veel ouders zien het als hun plicht zo veel mogelijk te investeren in het onderwijs van hun kinderen, om hen een zo groot mogelijke kans te geven in de uiterst competitief ingestelde Zuid-Koreaanse samenleving.

Ook Jung erkent dat ze ‘alles heeft opgegeven’ om haar zoon mee te laten draaien op de voetbalschool van Son. Zo verhuisde het gezin van Wonju naar het 63 kilometer noordelijker liggende Chuncheon om van het reizen af te zijn. Daarnaast maakt Jung elke maand 450 euro aan contributie over en slokken de lessen elke dag ook drie uur van haar tijd op. ‘Ik vind het niet erg hoor’, zegt Jung. ‘Het maakt me gelukkig om hem te zien spelen.’

Intussen stoomt Son senior door. Volgend jaar verhuist de academie naar een complex aan de oostkant van de stad waar Son een paar hectare land heeft gekocht. De lichtmasten staan er al. Het heuvelachtige terrein wordt nu door shovels geëgaliseerd.

Naast het veld laat Son een museum bouwen voor zijn zoon. Daar komen alle wedstrijdtenues te hangen die Heung-min droeg in wedstrijden waarin hij scoorde. Sinds zijn debuut heeft Son ­senior die zorgvuldig bewaard. Toch waakt hij ervoor dat Heung-min naast zijn schoenen gaat lopen. ‘Ik vertel hem vaak dat hij bescheiden moet zijn’, zegt Son. ‘Hij is nog lang geen wereldspeler.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden