INTERVIEW

'Soms moet je ook tegen je ploeggenoten hard zijn'

Tijdens de Olympische Spelen in Rio won Anna van der Breggen goud. Een jaar geleden gaf ze een interview aan de Volkskrant. Lees het hieronder terug.

Ze wordt in één adem genoemd met Marianne Vos, maar Anna van der Breggen doet het liever op haar manier. 'Ik wil ontspannen kunnen rijden, dat heb ik nodig om het vol te houden.'

Anna van der Breggen: 'Op trainingskamp heb ik honger. Dan denk ik niet aan God, maar aan het eten.' Beeld Klaas Jan van der Weij
Anna van der Breggen: 'Op trainingskamp heb ik honger. Dan denk ik niet aan God, maar aan het eten.'Beeld Klaas Jan van der Weij

Al jaren wordt ze de opvolgster van Marianne Vos genoemd. Onzin, vindt wielrenster Anna van der Breggen. Ja, ze rijden beiden bij Rabobank-Liv, maar Vos is uniek, bijzonder, zegt de vrouw die woensdag de Waalse Pijl won. 'En volgens mij is er daar maar één van.' Bovendien: ze is totaal anders.

Waarschijnlijk komt het door het WK in 2013, denkt Van der Breggen. Ze hielp Vos naar de winst en eindigde zelf nog als vierde. Of misschien komt het door de Europese titel die ze een jaar eerder won bij het tijdrijden.

Wat moet je ermee, met dergelijke opmerkingen? De 25-jarige Van der Breggen haalt haar schouders op. Ze zou het niet weten. Van der Breggen zit in haar ouderlijk huis, een woonboerderij langs de weg van Zwolle naar Hasselt waar ze opgroeide. De lange, donkerblonde haren los, blauwe ogen in een rond gezicht. Ook qua uiterlijk lijkt ze niet op Vos.

Net als Vos begon ze al op jonge leeftijd met fietsen. Als 7-jarig meisje werd ze aangestoken door haar oudste broer. Wel zo efficiënt: als kleding hem te klein was, verhuisde die naar de kledingkast van zijn zusje.

Maar denk niet dat in huize Van der Breggen alles al vroeg om fietsen draaide. Juist niet. 'Mijn moeder had vaak zoiets van: dat gefiets altijd, doe maar wat rustiger. Ze was geen wielerfan', zegt Van der Breggen. Er ging veel tijd in zitten - Van der Breggen komt uit een zevenkoppig gezin - de anderen verdienden ook aandacht. Van der Breggen: 'En dan ook nog al die was.'

Dat veranderde een paar jaar geleden. 'Toen ik echt op hoog niveau ging fietsen, raakte mijn moeder steeds meer betrokken. Nu vindt ze het heel leuk.' Dus staat er een camper naast het huis en wordt een vakantie regelmatig gecombineerd met een bezoek aan een wielerwedstrijd.

Gretig

Na de ploegentijdrit bij de WK in september vorig jaar kreeg Van der Breggen extra bekendheid. Aan een zware val, veroorzaakt door een teamgenote, hield ze een bekkenbreuk over. Nooit eerder brak ze iets. 'Zelfs geen sleutelbeen. Dus in feite ben ik nog steeds geen echte wielrenner', zegt Van der Breggen.

Destijds lag ze op de grond en lukte het met geen mogelijkheid op te staan. Het schoot onmiddellijk door haar hoofd: ik kan de wegwedstrijd deze week wel vergeten. Ze was een van de kanshebsters, Marianne Vos noemde haar vooraf nog als favoriete voor de titel. 'Dat heb ik nooit kunnen laten zien. Als je op de grond ligt, denk je niet aan gevolgen op de langere termijn. Ik was alleen maar bezig met de WK', herinnert Van der Breggen zich.

De beelden keek ze uit nieuwsgierigheid al vrij snel terug. 'Dan zie je al lang van tevoren dat het misgaat. Op de fiets denk je nog alles te kunnen ontwijken.'

Ambulancepersoneel helpt Anna van der Breggen op een brancard, september 2014. Beeld anp
Ambulancepersoneel helpt Anna van der Breggen op een brancard, september 2014.Beeld anp

Het advies om twee weken plat te liggen sloeg ze in de wind. 'Na een paar dagen probeerde ik alweer stiekem een beetje te gaan zitten. Mijn ouders zeiden: wacht nou gewoon, doe nou rustig. Maar ik had geen pijn en wilde gewoon uit bed!'

Ondanks haar achterstand won ze in februari meteen de openingsklassieker, de Omloop Het Nieuwsblad. 'Ik begon later, maar was ook gretig.' Wielrennen is haar werk, haar leven, maar in het leven van Van der Breggen draait het niet alleen om winnen. Ook daarin verschilt ze van Vos.

Van der Breggen: 'Als een parcours mij minder ligt, start ik net zo makkelijk met de intentie een ploeggenoot te helpen. Als ik vervolgens honderdste word, kan ik daar prima mee leven. Tenzij ik ergens vooraf mijn zinnen op heb gezet.'

Zou de instelling van Vos haar niet verder brengen? Van der Breggen is even stil, weifelt wat en zegt dan: 'Lijkt me moeilijk, dan moet je altijd top zijn. Dat geeft heel veel druk. Ik haal uiteindelijk het meeste plezier uit het fietsen zelf. Ik wil ontspannen kunnen rijden, dat heb ik nodig om het vol te kunnen houden.'

Wat ze wel gemeen heeft met Vos is haar geloof. Beiden zijn christelijk. Met het verschil dat wanneer Vos bij de ploeg is, er even stilte wordt gehouden om te bidden tijdens het eten. Van der Breggen lacht en zegt: 'Op trainingskamp en bij wedstrijden heb ik honger. Als het eten dan klaarstaat, denk ik niet aan God, maar aan het eten. Bidden doe ik dan liever 's avonds.'

Anna van der Breggen juicht op het moment dat ze de finish over rijdt van de Waalse Pijl. Beeld afp
Anna van der Breggen juicht op het moment dat ze de finish over rijdt van de Waalse Pijl.Beeld afp

Eigenwijs

Van der Breggen is eigenwijs. Ze kan ervoor kiezen in de winter een schaatstraining te doen in plaats van een fietstraining in de regen. 'Als ik daar op dat moment meer plezier uit haal, is dat toch beter? Ik geloof erin dat je harder rijdt als je lekker in je vel zit.' Met regelmaat neemt ze gezelschapsspelletjes mee naar een trainingskamp.

Ze is een sociale topsporter, met genadeloze trekjes. Dat moet wel. 'Als ik voel dat ik goed ben, terwijl ik weet dat mijn ploeggenoten dat ook zijn, denk ik: deze is voor mij. Soms moet je hard zijn.'

Een van de wedstrijden waarop ze de komende jaren haar zinnen heeft gezet, is de olympische wegrace in 2016. Het vermoedelijke parcours in Rio de Janeiro is haar op het lijf geschreven. Voor Van der Breggen geldt: hoe zwaarder, hoe beter. 'Ze zeggen altijd: rond je 26ste ben je fysiek op je top. Dat komt goed uit.'

De volgende wereldtitel wordt in september vergeven in het Amerikaanse Richmond. De regenboogtrui staat hoog op haar verlanglijstje. 'Ik heb de WK nu op die manier gemist, dus ik wil graag dat het een keer wél gaat zoals ik heb gepland.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden