Snowboarden voor goud, terwijl de geldkraan is dichtgedraaid

Michelle Dekker (20) hoopt over zestien maanden te strijden om de olympische medailles. Ze zal die tijd hard nodig hebben om haar reuzenslalom te verbeteren. Lastig nu NOC*NSF de geldkraan heeft dichtgedraaid.

Michelle Dekker tijdens een van haar runs in de skihal van Landgraaf.Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant

Voordat Michelle Dekker naar de startpoortjes glijdt, gaat haar vader nog één keer met zijn borstel over haar snowboard om de laatste oneffenheden weg te werken. 'Blue course, are you ready?', roept de scheidsrechter als ze aan de start van de finalerun in Landgraaf staat. 'Red course, are you ready?'

De startpiep klinkt en Dekker schiet de baan op. Haar vader blijft bovenop de helling achter om te filmen hoe zijn dochter langs de poortjes raast. Donderdagmiddag vindt in Landgraaf de opening van het snowboardseizoen plaats met een wedstrijd voor de Europa Cup. Michelle Dekker heeft het tot de finale van de slalom geschopt, een niet-olympisch onderdeel.

De carrière van de 20-jarige Dekker is een familieproject. Zeker twaalf keer per winter rijdt het gezin naar de Alpen voor internationale wedstrijden in de bergen. Om hotelkosten te besparen schafte vader André een camper aan, die hij onder aan de lift kan parkeren. Het gezin vertrok de afgelopen jaren vaak op donderdagmiddag vanuit Nederland om zondagnacht weer terug te keren. Zo waren vader en moeder weer op tijd op het werk in Nederland.

Door al die inspanningen kon Dekker als 17-jarige al meedoen aan de Olympische Spelen van Sochi. Over 16 maanden hoopt ze te strijden om de olympische medailles in Pyeongchang, naar het voorbeeld van Nicolien Sauerbreij, de olympisch kampioen reuzenslalom van 2010 in Vancouver.

Deze olympische cyclus is er veel minder geld beschikbaar voor de Nederlandse alpinesport. Na de teleurstellende prestatie op de Olympische Spelen van 2014 verlaagde NOC*NSF de steun voor de alpinesport stevig. Dat betekent voor de skisporten dat er alleen geld beschikbaar is voor enkele talentvolle atleten via zogeheten 'maatwerktrajecten'. Ook het programma van de freestyle-snowboarders, van wie wordt gedacht dat zij medailles kunnen winnen, wordt ondersteund.

Zeven indoorhallen

Het lijkt een doemscenario voor de Nederlandse snowboarders, die al een achterstand hebben op de buitenlandse concurrenten omdat hier geen bergen zijn. Wopke de Vegt, technisch directeur van de Nederlandse Ski Vereniging, relativeert. 'We hebben in Nederland zeven skihallen, dat is een groot voordeel ten op zichte van het buitenland.'

De Vegt, die 36 jaar jaar werkzaam was in het schaatsen, is een rasoptimist, maar ook hij beseft dat snowboarders bergen nodig hebben om echt goed te worden. 'Natuurlijk, in de ideale wereld had ik meer geld tot mijn beschikking gehad. Maar ik ga niet klagen, daar bereik je niks mee. Met dit geld kunnen we onze toppers naar de bergen sturen.'

Michelle Dekker hoopt in de voetsporen te treden van Nicolien Sauerbreij, die eerste Nederlander die olympisch goud veroverde in de sneeuw.Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant

Volgens De Vegt moeten de snowboarders inventief zijn als er geen sneeuw is. 'De freestylers kunnen leren van het trampolinespringen en de slalommers kunnen leren van het skateboarden en van kite- en golfsurfen.'

Sinds twee jaar traint een groot deel van de Nederlandse alpinesporters op het topsportcentrum in Papendal. Ook Dekker woont sinds juni 2015 daar. Zij is een van de gelukkigen die geld ontvangen van de NOC*NSF. Zij wordt gezien als kanshebber voor een hoge klassering tijdens de Spelen.

15 duizend euro

Voordat zij die status bereikte, werd er een groot beroep gedaan op het inkomen van haar ouders. Vader André schat dat hij jaarlijks 15 duizend euro betaalde aan de sport van zijn dochter en zoon, die ook op het snowboard staat. Hij hield zijn baan als technisch hoofd in een grote bakkerij aan, maar het salaris van zijn vrouw ging volledig op aan de droom van de kinderen. Ondertussen bekwaamde hij zich in het waxen van boards, zodat hij nu de vaste materiaalman van Michelle is. Weer een kostenpost minder.

De carrière van Dekker lijkt een blauwdruk van de loopbaan van Nicolien Sauerbreij, die voor Nederland het eerste olympisch goud in de sneeuw won. Ook het gezin Sauerbreij reisde in een camper door Europa zodat Nicolien kon deelnemen aan internationale wedstrijden. Ook daar stond het leven volledig in het teken van de wintersport. Het gezin Sauerbreij verkocht zelfs zijn huis om de aspiraties van Nicolien te kunnen bekostigen.

In de wintersport gaat het vaak over geld: de sport is duur. Een op maat gemaakt board kost 1.200 euro, daarvan zijn er minstens twee nodig. Goede schoenen kosten zeker 500 euro.

Tijdens de Europacupwedstrijd in Landgraaf (één trede lager dan de Wereldbeker) laat Dekker vroeg in het seizoen haar goede vorm op de slalom zien. In een sterk en internationaal deelnemersveld (met onder anderen de Oostenrijkse olympisch kampioen Julia Dujmovits) bereikt ze na een goede kwalificatie de finale van het toernooi.

Ze zoeft in soepele stijl naar beneden. Dekker is klein, maar oogt gespierd. Als haar tegenstander onderuitgaat weet ze dat ze gaat winnen.

De ontlading is groot. Dat heeft alles te maken met vorig seizoen. Toen stond ze amper in de sneeuw vanwege verrekte enkelbanden, een gebroken teen en de ziekte van Pfeiffer. 'Na zo'n rotjaar geeft dit veel vertrouwen.' Ze durft zichzelf nog geen kanshebber te noemen voor een medaille. Ze is gespecialiseerd in de slalom, maar alleen de reuzenslalom is olympisch. Op dat onderdeel eindigt ze later als tiende.

'Vanaf nu gaat de focus volledig op de reuzenslalom', zegt Dekker. Dat moet ze doen zonder trainer, die onlangs ontslag nam. 'Hij vond dat ik andere impulsen nodig had om beter te worden. Dat had ik helemaal niet verwacht. De timing was vervelend, zo vlak voor de start van de competitie. Nu moet ik op zoek naar een andere trainer, of me aansluiten bij een buitenlands team.'

Als ze na de podiumceremonie haar moeder tegenkomt, krijgt ze een kus. 'Je bent een kanjer.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden