columnwillem vissers

Sneller rennen dan je schaduw. Het kan. Femke Bol bewijst het

null Beeld

Wegrennen van je schaduw, het kan, bij wijze van spreken dan. Atlete Femke Bol vertelde het zaterdag aan de NOS, na de plaatsing van de gemengde ploeg op de 4 x 400 meter estafette voor de Olympische Spelen. ‘Op het laatst dacht ik dat er iemand was, maar het was mijn eigen schaduw. Het heeft me goed geholpen.’

Mooier bestaan ze bijna niet, quotes in de sport. Weglopen van je schaduw, en dat in een prachtig evenement, de WK estafette in Polen. De aflossingsrace, speciaal uitgelicht in een toernooi, in het schijnsel van de belangstelling. Met tal van succesvolle Nederlandse ploegen, al ging in de finales één en ander mis en resteerden twee medailles, met een puik slotakkoord: de mannen 4 x 400 meter wereldkampioen. Dobber, Bonevacia, Angela, Van Diepen. Onthoud die namen.

De veelzijdige Nederlandse ploeg vertegenwoordigt ook symboliek. Witte en zwarte handen die in elkaar slaan, blind vertrouwen in elkaar. De extreem lastige opdracht om bij de 4 x 100 meter binnen het wisselvak te blijven en toch voluit te gaan. De tactiek, het aflossen van elkaar. De fitte, tot in elke vezel gespannen atleet staat klaar om het werk van de collega met verzuurde benen over te nemen. Wie wil, kan oneindig veel metaforen over samenwerking ontdekken.

Zo mooi, zo gestroomlijnd, alleen al in de warming-up, als de atleten op speelse wijze oefenen met het stokje. Altijd zijn ze zich bewust van het gevaar dat het tijdens de race ergens kan misgaan. Toch staan de gezichten meestal op vrolijk. De manier waarop de sprinters de kramp uit elkaars benen wrijven, werkt aanstekelijk. Aan alles zie je dat sporters bezig zijn elkaar te motiveren. Ze slepen elkaar mee naar telkens hoger niveau. Met zijn allen begrijpen zij dat, als ze goed trainen op de estafette, een kansje bestaat op olympisch succes, als extraatje op de individuele nummers waaraan ze meedoen.

Weglopen van je eigen schaduw. Alleen al die namen in de Nederlandse ploegen, als dwarsdoorsnede van wat Nederland te bieden heeft in de sport. Als mini-samenleving in feite. Bol en Bonevacia, Schippers en Samuel, Van Diepen en Dobber. Het is een cadeautje, deze stroom toplopers die het land overspoelt.

Er is bovendien een heerlijk extra nummer, de 4 x 400 meter gemengd, mannen en vrouwen, van elke soort twee, op te stellen in de vrij te kiezen volgorde. Ach, wat zou ik dat graag bij voetbal zien, al is het maar als experiment: Nederland - Duitsland, met zes mannen en vijf vrouwen, of omgekeerd. Dat de coach nog meer naar tactiek moet kijken. Zet hij de vrouwen voorin, of juist niet? Verdeelt hij ze over de linies? Neemt hij een vrouwelijke keeper of juist niet? Hoewel de atletiek nauwelijks fysiek contact heeft in de aflossingsrace, op het overgeven van het stokje na dan, is ook hier volop tactiek in het spel. Beginnen met een man, of juist niet?

De estafetteploegen brachten een glimlach in de huiskamer van de sport. Ze traden op fraaie wijze uit hun eigen schaduw.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden