wedstrijdverslagwk baanwielrennen

Snaarstrak stuurt Sam Ligtlee naar de wereldtitel op de kilometer

Sam Ligtlee sneed in Berlijn de bochten aan zoals het hoorde en ‘dan weet je dat er een toptijd in zit’, zei hij na afloop van zijn winnende kilometer tijdrit. Nu is hij niet langer meer alleen ‘het broertje van’.

Sam Ligtlee in actie tijdens de tijdrit op de derde dag van de wereldkampioenschappen baanwielrennen.Beeld ANP

Met een handdoek om de schouders en op een klein verzetje rijdt Sam Ligtlee (22), de jongere broer van de gestopte olympisch kampioen Elis, vrijdagavond langs de tribunes van het velodroom in Berlijn. Hij wuift, de wangen nog lichtrood van de inspanning, naar het publiek, dankbaar voor het klaterende applaus. Zijn ouders zijn er, en zijn vriendin. Zijn zus moet helaas verstek laten gaan, ze is aan het verhuizen.

Zojuist is hij snaarstrak sturend wereldkampioen geworden op de één kilometer en daarmee uit de schaduw gereden van zijn trainingsmaten en de heersende geweldenaren op de korte afstanden van het baanwielrennen, Harrie Lavreysen, Jeffrey Hoogland en Matthijs Büchli. Ligtlee klokte af op 59,495, een persoonlijk record, nadat hij in de kwalificatie al voor het eerst onder de minuut was gedoken. Daarmee was hij drie tienden sneller dan de titelverdediger, de Fransman Quentin Lafargue. Theo Bos (36) werd op zijn dertiende WK vijfde.

Het is de eerste regenboogtrui voor Ligtlee en het vierde goud op de WK in Berlijn. Zijn meest in het oog springende resultaat op dit onderdeel was brons op de EK van 2018 in Glasgow.

Nog een keer uithalen

Hij had het niet verwacht, wel stiekem gehoopt, verklaart hij na afloop, telkens onderbroken door een hoestje, de zogeheten kilokuch: ‘Ik wist dat de vorm goed was.’ In de kwalificatie had hij al het idee dat hij nog niet het uiterste van zichzelf had gevraagd. Na een douche en een dommeltje in bed, wist hij dat hij ’s avonds nog een keer kon uithalen. ‘Ik wist: als ik goed rij, kan ik wereldkampioen worden.’

Hij heeft zich vooral geconcentreerd op het volgen van de lijnen op de baan. ‘In de eerste rit ging dat niet zo goed. Van zwart naar rood, van rood naar zwart.’ Maar nu sneed hij de bochten aan zoals het hoorde. ‘Dan weet je dat er een toptijd in zit.’ De allesverzengende pijn die de kilometerrijder doorgaans ervaart, bleef zo goeddeels achterwege. ‘Het heeft ook te maken met hoeveel ik train. Het doet wel zeer, maar niet zoals Jeffrey wel meemaakt.’ Hoogland, oud-Europees en wereldkampioen op dit onderdeel, kan geregeld niet meer lopen en moet dan van de baan worden gedragen.

Ligtlee schrijft het resultaat onder meer toe aan een betere aerodynamica in zijn houding. Hij heeft aan kracht gewonnen in de loop van de jaren. Maar de grootste slag maakte hij in het hoofd. ‘Ik ben mentaal sterker geworden. Ik hou mijn zenuwen beter in bedwang. Voor de WK in Apeldoorn in 2018 stond ik nog mijn tanden te poetsen en moest ik zomaar overgeven.’ Hij schrijft tegenwoordig alles op wat er van hem op zo’n dag wordt verlangd. Dat creëert rust. Hij praat met anderen over het vak, vooral met routinier Bos, met wie hij een kamer deelt. ‘In het begin vond ik het een beetje eng, maar nu hebben we samen de grootste lol. Moet je nagaan: we zijn de jongste en de oudste in de selectie.’

Wereldkampioen voor altijd

Hij heeft zelf niet het gevoel dat hij nu in volle licht is gestapt, naast de andere topsprinters. ‘Ik heb nooit echt in de schaduw gestaan. Ik rij als derde man op de teamsprint op de testdag ook 12,8 seconden over de laatste ronde. Dat is niet slecht. Op wereldbekers rij ik ook hoog niveau. Maar dit doet wel heel goed. Wereldkampioen ben je voor altijd.’

Hij heeft altijd begrip gehad voor het besluit van zijn zus Elis voortijdig te stoppen met baanwielrennen. Na het behalen van het goud op de keirin in Rio de Janeiro verloor ze door blessures en privéproblemen het plezier in de sport. Koersen op het allerhoogste niveau vraagt nu eenmaal de ultieme motivatie. Sam weet na zijn titel van vrijdag dat hij alvast van één last is verlost: hij is niet langer ‘het broertje van'.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden