Smith put geen inspiratie uit ringen

Speciaal voor Rutger Smith is de grindbak van de kogelstoters versierd met olympische ringen. Ze liggen uitdagend voorbij de 22 meter, de afstand die zijn voornaamste olympische concurrenten hebben bereikt....

De 27-jarige Groninger, die op de Olympische Spelen meedoet aan kogelstoten én discuswerpen, zou de loden kogel van 7,25 kilo dolgraag tussen de vijf ringen leggen. Maar het richtpunt blijkt geen bron van inspiratie.

Smith worstelt met de kogel, zoals al vaker in dit jaar van de waarheid. Olympische medailles zijn het doel, op kogel en discus. De atleet, die bij de twee voorgaande WK’s zilver en brons op kogel en discus won, heeft meermaals zijn ultieme ambitie uitgesproken: olympisch goud op beide disciplines.

Dat doel lijkt ver buiten bereik. Met de kogel blijft Smith in Leiden steken op 20.14. Sommige stoten komen niet voorbij de 20 meter. Hij verliest zelfs van de Amerikaan John Garrett, die 1 centimeter verder komt. Verliezen doet Smith hoogst zelden in Nederland.

Met de discus gaat het nauwelijks beter. Smith wint met een afstand van 64.28, bijna 3,5 meter onder zijn persoonlijk record. En dat terwijl er volgens zijn coach Gert Damkat een haast ideale tegenwind staat.

‘De Olympische Spelen worden een moeilijk verhaal’, zegt Damkat over de medaillekansen van zijn pupil.

De ergernis staat na afloop van de wedstrijd op het gezicht van Smith geschreven. Hij is weinig spraakzaam en beperkt zijn commentaar tot korte mededelingen, waaruit ongenoegen blijkt. Hij glimlacht alleen even als hij als mogelijke winnaar van de Gouden Spike, de dagprijs voor de opmerkelijkste prestatie, wordt genoemd. ‘Die moet ik dan weigeren’, zegt hij.

Smith heeft problemen met zijn techniek. ‘Ik ben supersterk in het krachthonk. Ik kan het alleen niet omzetten in de ring. In de training gaat het ook op en af. Vandaag was het erg slecht.’

Damkat onderschrijft het eerlijke oordeel. Er is iets grondig mis met de coördinatie van Smith. Gewoonlijk is techniek zijn sterke punt. Hij geldt als de meest atletische van de topkogelstoters. Hij is de enige werper die kogel en discus combineert.

‘Rutger is de beste atleet van ons allemaal’, zei de wereldkampioen indoor kogelstoten Christian Cantwell onlangs. ‘Ik heb altijd gedacht dat het onmogelijk was kogel en discus te combineren.’

Aan de combinatie van disciplines zijn de coördinatieproblemen van Smith niet te wijten, denkt zijn trainer. Het probleem speelt vooral bij het stoten, de discipline waarop zijn medaillekansen groter zijn dan bij discus. Er zijn minimaal vier discuswerpers die structureel drie tot vijf meter verder gooien dan Smith. Op kogel zit hij dichter bij de favorieten, als hij tenminste zijn topvorm weet te vinden.

‘Kogel is normaal gesproken het onderdeel waarop hij dichtst bij een medaille zit, maar dan moet er nog heel wat gebeuren’, zegt Damkat. Hij heeft zelden meegemaakt dat Smith het spoor zo is bijster geraakt. Hij overweegt de atleet bloot te stellen aan trainingen die hij gewoonlijk alleen voorschrijft in de winter, of aan beginners.

Om het probleem te verduidelijken, doet Damkat de stootbeweging voor. Smith begint met zijn rug naar het stootvak. Hij draait eerst om zijn linkerbeen, stapt dan op zijn rechtervoet en draait vervolgens door om de stoot te kunnen maken. Volgens Damkat gaat het fout bij de plaatsing van de rechtervoet, na de eerste halve draai. Die voet hoort in het midden van de draaicirkel terecht te komen, maar Smith zet hem te ver naar rechts neer.

Die misstap zorgt voor een kettingreactie. Om toch door te kunnen draaien, moet Smith zijn heup laten knikken, waardoor de vaart, de soepelheid en de lichaamsspanning uit de beweging gaat. De zogeheten draai-as, een fictieve lijn van de linkerschouder langs de linkerheup naar de linkervoet, is volgens Damkat ‘ernstig verstoord’. Dat kost decimeters, of zelfs meters.

Voor een buitenstaander lijkt dit wellicht een oplosbaar probleem, zegt de trainer. Maar Smith slaagt er niet in zijn beweging te corrigeren. Ook al draait hij al meer dan tien jaar om zijn as, vaak tientallen malen per dag. ‘Misschien laat ik hem oefenen met een zware, lange stang in zijn nek. Maar gewoonlijk doe je die training niet in deze fase van het seizoen.’

Een onorthodoxe ingreep is noodzakelijk, denkt Damkat. Hij moet ervoor zorgen dat het technische probleem geen mentaal probleem wordt. ‘Als het niet loopt, gaat een atleet piekeren. Dan zeggen de mensen: het zit tussen de oren. Als je dat wilt geloven, is het zo. Dan heb je een mentaal probleem. Maar nu is het probleem overduidelijk technisch. Dat moeten we oplossen.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden