Reportage RKC Waalwijk

Slechts een punt en toch blaakt RKC van gezondheid

Hoe raar het ook klinkt, één punt na tien duels voelt beter dan één punt na negen duels. Want dat tiende duel was zaterdag tegen Ajax en het scheelde niet zo heel veel of RKC had zeker één punt in Waalwijk gehouden (1-2). 

Jurien Gaari (RKC) en Dusan Tadic, afgelopen zaterdag. Beeld BSR Agency

Eén punt in de eredivisie en Ajax komt zaterdag naar Waalwijk. Het stadje loopt uit. Kinderen wiebelen van opwinding op schouders van vaders als de bus de parkeerplaats aan de Olympiaweg opdraait. Internationale sterren stappen uit, met hun draadloze oortjes en onverstoorde blik, op weg naar de kleedkamers van het Mandenmakers Stadion. ‘You never Wolluk alone’, staat op doeken aan stadionmuren. De gevel ademt historie met foto’s van voormalige, plaatselijke sterren: Van Mosselveld. Van den Berg.

Een groepje mannen op kicksen in korte broek komt even buurten bij de bus. Ze voetballen al veertig jaar onderling op een aanpalend veld. Gras kleeft aan hun slapen. Het stadion is voor het eerst sinds april 2014 uitverkocht. Toen was Ajax eveneens de tegenstander.

Lelijke eendje?

Is RKC het lelijke eendje van de eredivisie met dat ene punt? Welnee. De Rooms Katholieke Combinatie is anno 2019 juist een toonbeeld van beleid. RKC blaakt van gezondheid. Het is betrekkelijk rustig. Er is geen druk van hogerhand op de trainer om defensiever te spelen dan hij doet of wil. ‘Dan zou ik vijf verdedigers moeten opstellen. Ik heb ze niet eens’, zegt trainer Fred Grim met een glimlach.

Hij mag leven naar zijn filosofie. Combinatievoetbal vanuit offensieve gedachten. En zowaar, bij vlagen overspeelt RKC zaterdag het zelfvoldane Ajax, dat denkt zich met matige inspanning van de tegenstander te ontdoen. Saillant is vooral dat koploper Ajax na het winnende schot met granaatkracht van Quincy Promes zelfs de dubbele winnaar van de avond is, door de nederlaag van PSV.

‘Oh, dat meen je niet’, roept een vrouw ontzet als Clint Leemans al na 2 minuten een vrije trap tegen de lat schiet. En het duurt bijna 10 minuten alvorens iedereen weer zit na rust, terug van een versnapering. Ze missen de 0-1, maar in het kader van een gezellige avond deert dat blijkbaar weinigen. Voetbal is ook gezelligheid hier.

Geen kunstgras meer

RKC, in het verleden de club met negen levens, is de toekomst in gekatapulteerd. Het kunstgras is deze zomer verdwenen. Alleen al daarvoor verdient RKC een prijs. Technisch directeur Frank van Mosselveld, prikkelend, over nuttige besteding van geld: ‘Als het kleine RKC dat kan, kan iedereen het. We hebben hier zo vaak de bodem gezien. We willen dat hier over tien jaar nog steeds een club staat.’

Het zat RKC ook mee. Het ontving deze zomer ongeveer 4 miljoen euro voor de transfer van Frenkie de Jong van Ajax naar Barcelona. De Jong droeg alleen de kleuren van de gedeelde opleiding met zijn toenmalige club Willem II, maar RKC bedong een percentage van de opleidingsvergoeding. RKC maakte een winst van ruim 3 miljoen over afgelopen seizoen en stak niet al het geld meteen in het heden, maar vooral in de toekomst: in de organisatie, de verbetering van het stadion, de aanleg van trainingsvelden. RKC leeft. Ondanks dat ene punt. Met dat ene punt.

Dat de promotie tussen de lange termijn door fietste, was mazzel. Grim: ‘Een jaar geleden stonden we zestiende in de eerste divisie.’ RKC bereikte de play-offs en promoveerde na een onwaarschijnlijke ontknoping tegen Go Ahead. ‘Vandaag hadden we voor een stunt kunnen zorgen. We hebben al veel tikken gekregen, maar we werken hard en onze mentale weerbaarheid groeit. Wij zijn als de bokser die geregeld neergaat. De vraag is hoe hij opstaat. Ik ben trots hoe de spelers het oppakken.’

Met Kerst gedegradeerd

Lastig blijft het zeker. Geregeld goed voetbal, beloond met één punt. Middenvelder Stijn Spierings: ‘Een paar weken geleden heb ik gezegd dat we met de Kerst zijn gedegradeerd als we zo blijven verdedigen. Vandaag hebben we goed gespeeld, maar qua resultaat blijft het een repeterend verhaal. Toch geeft deze wedstrijd hoop. De punten komen vanzelf. Dat gevoel heb ik nog steeds.’

Op het Martin Jol pad, dat langs het stadion loopt en waar supporters een worst kunnen kopen, een sjaal of een beker bier, steekt Roy Timmermars de loftrompet op RKC uit zijn woonplaats Waalwijk. De wedstrijd is een uurtje afgelopen. De lichten floepen uit. Ivo Spijkerman schijnt in de duisternis bij met zijn telefoon. Ze zijn trots en realistisch. Spijkerman: ‘Die play-offs zijn een gruwelijke grap van een paar driedelige pakken in Zeist, maar goed, zo zijn we in de eredivisie terecht gekomen.’

Timmermans: ‘In een groepsapp had ik 0-18 voorspeld. Maar we hebben echt gevoetbald tegen die grote mannen van Ajax. Ik had niet meer kunnen wensen. Schrijf ons nog niet af.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden