Column

Slechte scheids? Tel tot tien en denk aan Rutjes

Column Willem Vissers

Het is eigenlijk te bezopen voor woorden dat scheidsrechterlijke dwalingen het verloop van twee belangrijke Europese wedstrijden in Nederland afgelopen week hevig beïnvloedden. Het voert te ver alle fratsen van de Brit Atkinson bij PSV - Atlético nog eens de revue te laten passeren. Hij begon met het onterecht afkeuren van een treffer van Luuk de Jong. Met de fluit als loden last sleepte Atkinson zich naar het einde in Eindhoven.

Beeld anp

Plussend en minnend zat het PSV dinsdag behoorlijk tegen, terwijl Feyenoord twee dagen later juist profiteerde van een voordeeltje. Jørgensen liep zichtbaar buitenspel in de kraker tegen Manchester United, voordat hij de voorzet gaf voor de beslissende schuiver van Vilhena.

Het interesseerde ze geen snars in Rotterdam. Opluchting, trots en euforie vulden de Kuip, die weer trilde op zijn oude grondvesten. Het blijft intussen vreemd dat voetbal, met zoveel geld in omloop, in bepaalde opzichten zo amateuristisch is. Zo irritant ook, want hoe onrechtvaardig voelt dat niet voor een sporter; al die dwalingen op een hoogtijdag van zijn sportieve leven.

Het is bizar dat de UEFA twee extra assistenten laat lijden, mannen die halfgebogen over de achterlijn lopen, als extra ogen van de arbiter zogezegd. Zij laten de ergernis alleen toenemen als het verkeerd loopt. Hoe meer mensen iets niet zien, des te irritanter het is.

De UEFA geeft langzaam toe aan innovatie van de spelleiding. Deze week is bij het bekerduel Ajax - Willem II videoscheidsrechter Makkelie actief, als rechterhand van arbiter Van Boekel. De volgende dag is de rolverdeling omgekeerd, bij Feyenoord - Oss. Het is een goed idee om tijdens het snelle spel, dat voor tv-registratie toch al wordt bekeken door talloze camera's, beelden te gebruiken en de scheidsrechter te behoeden voor onheil.

Maar het elektronische oog mag en kan nooit allesbepalend zijn. Onenigheid zal blijven bestaan over situaties. Dat hoort blijkbaar bij voetbal. Of het nu in de aard van de sport zit of in de mensen die het spel spelen, tot op het laagste niveau is er weinig acceptatie voor het werk van arbiters. Het was derhalve fijn om zaterdag, na Roda - Heerenveen (0-3), naar Nathan Rutjes te kijken, de cultheld van Roda en zo langzamerhand de troetelbeer van het nationale voetbal.

Roda kreeg voor rust al twee rode kaarten, na twee keer geel, voor overtredingen en protesten van de spelers Kum en Ajagun. Het stadion barstte bijna van woede. Rutjes, onlangs gekozen tot 'maatschappelijk voetballer van het jaar', relativeerde. De troetelbeer sprak wijze zinnen. Hij beschuldigde niemand. Het komt wel goed met zijn medespelers, als ze beseffen dat ze hun team hebben benadeeld. En die man doet ook zijn best, oordeelde hij over scheidsrechter Nijhuis.

Rutjes, die van het Rotterdamse matje, is niet zo'n goede voetballer, maar wel een sympathiek mens. Iedereen in de voetbalpolder die weer eens van plan is iets doms te doen of de scheidsrechter verrot te schelden, moet even tot tien tellen en aan Rutjes denken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.