Sport Schaatsen

Sjinkie Knegt is terug na ongeluk, maar nog niet om te schaatsen

Shorttracker Sjinkie Knegt is drie maanden na zijn ongeluk terug als ambassadeur van de eerste Icederby in maart 2020. ‘Ik weet nog niet of ik kan meedoen.’

Sjinkie Knegt tijdens de lancering van de eerste icederby, een wedstrijd tussen langebaanschaatsers en shorttracker. Beeld ANP

Op een koude donderdag in januari wil Sjinkie Knegt (29) zijn houtkachel aansteken, zoals hij dat vaker doet, ’s winters, als zijn huis in het Friese Bantega wel wat warmte kan gebruiken. Deze keer gaat het mis. De kleding en baard van Knegt vatten vlam. Zijn vrouw gaat op het geschreeuw af en schiet te hulp.

Samen weten ze het vuur te doven, maar de shorttracker loopt ernstige verwondingen op, van zijn voeten tot aan zijn gezicht. Vooral zijn linkerbeen is er met tweede­graads brandwonden slecht aan toe, hetzelfde been waaraan Knegt al zwaar geblesseerd raakte toen hij half december klem kwam te zitten tussen zijn vorkheftruck en een deurpost. Hij was daar nog niet van hersteld op het moment dat hij de houtkachel aanstak. Einde seizoen, en misschien wel einde sportcarrière, zo werd gevreesd.

Nu is het drie maanden later en zit Knegt naast collega-schaatsers in een hotel in Almere. Hij is ambassadeur van de eerste Icederby, een commerciële wedstrijd tussen langebaanrijders en shorttrackers die in maart 2020 in Thialf zal plaatsvinden. ‘Een mooi evenement’, vindt Knegt. ‘Al weet ik nog niet of ik kan meedoen.’

Hij zit er ontspannen bij, de zonnebril losjes op het hoofd. Zijn lichaam is gehavend, met de nodige littekens op het huidoppervlak. ‘Het herstel gaat volgens schema’, vertelt Knegt. ‘Maar ik voel me nog geen topsporter. Ik fiets iedere dag zo’n 45 minuten en doe wat krachttraining, samen met mijn ploeggenoten. In het dagelijks leven heb ik geen pijn. Ik draag speciale compressiekleding, om de huid wat te ontzien.’

Na het ongeluk in januari moest Knegt de EK in eigen land aan zich voorbij laten gaan. Daar had hij het moeilijk mee. Vanuit zijn Groningse ziekenhuisbed volgde hij de verrichtingen in Dordrecht op de voet. Knegt verstuurde meerdere aanmoedigingsberichtjes naar Suzanne Schulting, die haar eerste Europese titel behaalde. Het emotionele weekeinde stond in het teken van de kersverse Europese kampioene en de man die ook zo graag goud had willen winnen, maar daar niet toe in staat was.

Knegt, viervoudig wereldkampioen, wil snel weer laten zien dat hij nog steeds bij de beste shorttrackers van de wereld behoort, maar hij weet ook dat hij niet mag overhaasten. ‘Daar word je niet beter van. Ik moet gewoon naar mijn lichaam luisteren, dat geeft wel aan wanneer het te snel gaat. We bekijken het dag per dag.’

Nog altijd gaat Knegt een keer per week naar het ziekenhuis, voor controle. ‘Je moet je voorstellen dat er maar weinig atleten zijn die dit hebben meegemaakt, dus er is geen handboek waarin staat hoe je hiermee om moet gaan’, aldus Knegt, die altijd optimistisch blijft. ‘Als je bij de pakken neer gaat zitten, wordt het niks. Ik kom wel weer terug. Schaatsen verleer je niet, hè.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden