Sjinkie Knegt is favoriet op de shorttrack, maar betekent dat ook dat hij gaat winnen?

Sjinkie Knegt (28) is de favoriet van het shorttracktoernooi dat zaterdag begint met de 1.500 meter. Maar let wel: er is geen sport waar medaillekansen zo snel kunnen vervliegen. Eén duw en alles is voorbij.

Sjinkie Knegt leidt voor Vladislav Bykanov uit Israël en de Rus Semjon Jelistratov op de 1.500 meter tijdens het EK in Dresden, vorige maand.Beeld epa

Shorttrack is de nationale wintersport van Zuid-Korea, maar als de grote olympische favoriet ziet geen Koreaanse schaatser zichzelf. Op de vraag hoeveel medailles de thuisploeg moet kunnen winnen, luidde het antwoord tijdens een persconferentie: 'Dat ligt aan Sjinkie Knegt'.

Het maakte Jeroen Otter, de Nederlandse bondscoach, best trots toen hij ervan hoorde. 'Shorttrack is van Korea en dan moet ik wel gniffelen als Sjinkie kennelijk een status heeft waardoor ze hem in de gaten houden.' Ook Knegt nam de opmerking van de Zuid-Koreanen als een compliment. 'Ik vind het wel grappig. Het geeft me energie.'

Fameuze telescoopbeen

Het verbaast Otter niet dat zijn pupil zo nadrukkelijk tot favoriet wordt gebombardeerd. Hij rijdt alle afstanden: de 500, 1.000 en 1.500 meter en de 5.000 meter ploegenaflossing. 'Hij is de beste shorttracker van de wereld. Over een heel seizoen staat die jongen grosso modo bovenaan. Al betekent dat niet dat hij zal winnen. Er gebeuren dingen waar hij geen controle over heeft: een of andere Colombiaan schiet voor hem of hij wordt door het midden gereden door een Belg.'

De buitenlandse concurrentie houdt de laconieke Fries al in de gaten sinds hij in Sotsji brons won op de 1.000 meter, de eerste shorttrackmedaille voor Nederland. Ze analyseren niet alleen wedstrijdbeelden, maar sturen zelfs spionnen naar de training. 'Ze zitten de hele dag op de tribune met een cameraatje. De Chinezen, de Koreanen, de Canadezen, de Hongaren. Bij het WK, de wereldbekers, ze filmen elke training. De laatste drie jaar doen ze dat non-stop.'

Alles om erachter te komen hoe ze Knegt kunnen afhouden van het goud. Tot de Spelen van Sotsji was dat niet zo ingewikkeld. Hij kwam altijd in de laatste rondes van achteruit opzetten om op de finish zijn fameuze telescoopbeen te gebruiken: als geen ander kan hij zijn schaats langs een tegenstander naar voren drukken. Inmiddels heeft Knegt veel meer tactieken in de tas en is zijn onvoorspelbaarheid meer nog dan zijn been, zijn wapen.

Gevaar

Eén bruuske inhaalmanoeuvre of één flinke schouderduw van een tegenstander en Knegt ligt zaterdag tijdens de 1.500 meter tegen de boarding. Op geen toernooi is shorttrack zo onvoorspelbaar en gevaarlijk als op de Winterspelen. In Pyeongchang staat elke afstand op zichzelf: het is geen vierkamp zoals de EK en WK. De schaatsers hoeven geen rekening te houden met hun klassement.

Dat maakt de positie van Knegt als favoriet wankel. Op de 1.500 meter moet hij drie keer op rij (voorronde, halve finale en finale) de alles-of-nietspogingen van zijn rivalen pareren om olympisch kampioen te worden. In het shorttrack rijden vier tot acht rijders tegelijk in het baantje van 111 meter.

'Elke ronde is er gevaar', weet de 28-jarige Fries. In de eerste ronde kunnen schaatsers die alleen maar mogen dromen van Knegts talent hem met onbesuisde acties van het ijs kegelen. De beste manier dat te voorkomen is op kop rijden om uit het gedrang te blijven.

Kamikazestrategie

In een halve finale is die strategie vaak te zwaar. Dan is de tegenstand sterker en loopt Knegt het risico zichzelf uit te putten of te worden klemgezet. 'Als je drie Koreanen loot, dan ben je de lul. Dan moet je een finale rijden nog voor de echte is begonnen.'

De halve finale is cruciaal en daarom zal Knegt als het moet een even nietsontziende kamikazestrategie hanteren als de minder getalenteerde rijders. Dat hij daarmee een grote kans op diskwalificatie loopt, boeit hem niet. Hij moet en zal die eindronde halen. 'Als het moet, rijd ik dwars door ze heen.'

In de finale liggen de belangen anders. Voor veel schaatsers is een medaille een overwinning op zich. Daardoor sluipt er voorzichtigheid in de race. Mocht het toch duwen en trekken worden, dan rest maar één aanpak: 'Heel hard schaatsen. Ervoor blijven. Dat is het enige.'

Orkaan van geluid

In de Gangneung Ice Arena zitten zaterdag 12 duizend toeschouwers. Het grootste deel daarvan zullen Zuid-Koreanen zijn die hun landgenoten hartstochtelijk aanvuren. Hun gejuich zal na het startschot oorverdovend zijn. 'Helder denken lukt dan nog wel, maar je gedachten kun je niet overbrengen', voorspelt bondscoach Jeroen Otter over de heksenketel waar hij zich in bevinden zal.

Hij kent het van de Spelen van 2014, toen de Russen het eigen publiek op de banken bracht, maar ook van het WK van vorig jaar in Rotterdam. Daar brulde het Nederlandse publiek Knegt naar het goud op de 500 meter. Otter stond er aan de boarding, elke ronde maar een tiental meters verwijderd van zijn pupil, maar veel aanwijzingen kon hij niet geven. Die gingen in het lawaai verloren.

Kleine aanwijzingen

Dat zal in Gangneung niet anders zijn. Roepen heeft geen zin. 'Ik hoor sowieso niets', zegt Knegt. 'Zelfs tijdens een training niet. Ik heb aan mijn ogen meer dan voldoende met Jeroen. Met handgebaren en oogcontact komen we een heel eind.' Dat betekent niet dat Otter hem als een honkbalspeler met een geheime gebarentaal instrueert. Knegt: 'Als je er op let, heb je het vrij snel door.'

Otter kan enkel kleine aanwijzingen geven. Aanvallen, naar voren, opletten. De schaatsers gaan te vlug voor meer accenten. Daarbij is het nog maar de vraag of de boodschap overkomt. 'Het is soms een handgebaar, en dan moet je maar hopen dat hij dat in die split second ziet.'

Bovendien schuilt er een gevaar in te veel aanwijzingen. De wedstrijd speelt zich op het ijs af, niet bij de coaches. 'Je moet niet hebben dat iemand naar mij kijkt en aan de binnenkant gepasseerd wordt.' Hoe hard het publiek ook schreeuwt en klapt, Knegt hoort zijn tegenstanders wel. Het krassen van de ijzers, het gehijg achter zijn rug, het sijpelt altijd door. 'Dat hoor je wel omdat je gefocust bent op de race.'

Sjinkie Knegt en Daan Breeuwsma (boven) tijdens de training van de Nederlandse shorttrack ploeg op de Gangneung Ice Arena.Beeld anp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden