Sir Mo Farah kan het ook 42 kilometer lang: een Brits record in Londen

Mo Farah is als viervoudig olympisch kampioen (5 en 10km) al onderkoning van Groot-Brittannië. Nu hij zich tracht te bekwamen op de marathon, worden er opnieuw wonderen van Sir Mo verwacht.

De Brit Mo Farah hijgt uit nadat hij op de marathon van Londen als derde over de finish is gegaan. Beeld AP

Daar lag Sir Mo. Op zijn rug op het hete asfalt van The Mall met Buckingham Palace op de achtergrond. Ruim 2 minuten nadat de Keniaanse vedette Eliud Kipchoge de Londense marathon met overmacht had gewonnen, eindigde Mo Farah op de derde plaats en zakte hij in elkaar. Uitgeput maar voldaan. De viervoudige olympisch kampioen op de 5 en 10 kilometer is nu ook de houder van het Britse marathonrecord: 2.06.21. Maar hij heeft nog veel te leren.

De Britten zijn in de ban van de twee Mo’s. Op zaterdag evenaarde Mo Salah met zijn 31ste seizoenstreffer het Liverpoolrecord van Luis Suarez. De meeste aandacht ging afgelopen dagen uit naar Mo Farah. Wat Bradley Wiggins heeft gedaan in het wielrennen, wil de 35-jarige langeafstandsloper in de atletiek volbrengen: een succesvolle overstap van de baan naar de weg. Vier jaar geleden had hij al meegedaan aan de marathon van Londen. Een lijdensweg die eindigde met een achtste plaats. ‘Ik zal terugkomen,’ beloofde hij indertijd.

Een betere voorbereiding was vereist. Drie maanden heeft Farah getraind in de ijle lucht van de Ethiopische hooglanden, soms achtervolgd door wilde honden die uit waren op de dunne kuiten van de Britse Somaliër. Zijn begeleider voor deze tak van sport is Gary Lough, de voormalige coach en huidige echtgenoot van de Britse Paula Radcliffe, nog altijd de wereldrecordhoudster bij de vrouwen.

Door de ‘Momania’ was het drukker bij de start op de hoogvlakte van Greenwich en Blackheath dan voorgaande jaren. Nadat God Save the Queen had geklonken en Hare Majesteit bij Windsor Castle op de rode startknop had gedrukt, begon het avontuur voor de immens populaire atleet die ze een half jaar terug tot ridder had geslagen. ‘MO GO MO’ stond op een spandoek over het balkon van de eerste villa dat de 24 eliterenners en hun gangmakers passeerden. ‘Come on Mo’, klonk het uit duizend kelen.

Beeld AFP

Vanwege de hitte, het was de heetste Londense marathon ooit, was er geen wereldrecord voorspeld, maar in het eerste uur lagen de lopers voor op de 2.02.57 die Dennis Kimetto vier jaar geleden op het snelle parcours in Berlijn had gelopen. Londen is lastiger: een flink stuk heuvel af in de eerste kilometers, bruggen en tunnels onderweg en vals plat tegen het einde. Het doel van Farah was het Britse record, misschien het Europees record en een podiumplek. Hij moest zijn rivalen al snel laten gaan, maar wist snel terug te komen. Te snel bleek later.

Anders dan zijn collega’s keek Farah soms om zich heen, genietend van de aandacht in ’s werelds mooiste marathon, een toeristische route van 42 kilometer langs de Cutty Sark, de Tower en Big Ben. Was het de spanning of onwennigheid dat Farah halverwege de race vergat zijn flesje sportdrank mee te pakken? Juist op een dag waarop de wegen van de Britse hoofdstad veranderden in rivieren van zweet. In de kopgroep stak hij evenwel Tower Bridge over. 

Toen Kipchoge, de boerenzoon uit Kipsisiywa die uitgroeide tot meester van de moderne marathon, versnelde kon alleen de jonge Ethiopiër Tola Shura Kitata volgen, de winnaar van de Frankfurt-marathon. Het waren niet alleen de toeschouwers die Farah – in gele mouwen, oranje hesje en met grote zonnebril – vooruit hielpen. Op een brede verkeersader in het East End, waar de renners elkaar tegenkomen moedigden amateurs en liefdadigheidslopers, soms verkleed als paard, Spiderman of Richard Branson, de olympische held aan.

Op The Mall ondertussen verraste Vivian Cheruiy  door de strijd bij de vrouwen te winnen, net als Farah de olympisch kampioen op de 5 kilometer. Voor Mo raakte het Europees record uit het zicht, maar de 2.07.13 die Steve Jones 33 jaar geleden in Chicago liep, bleek binnen handbereik. 

Op Embankment langs de Theems, rond kilometer 35, liep Kipchoge met zijn elegante tred weg bij zijn 21-jarige metgezel. Om de eindtijd, 2.04.17, ging het niet meer, maar om het bewijs dat hij nog steeds oppermachtig is in de grote wedstrijden. De meeste aandacht, van de Britten in ieder geval, ging nog steeds uit naar Farah, die eindigde voor onder meer Kenenisa Bekele en titelverdediger Daniel Wanjiru. Nadat hij weer was opgekrabbeld, stond Farah hand in hand met Kipchoge en Kitata. Hij is nu een van hen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden