NIEUWSAtletiek

Sifan Hassan loopt oud werelduurrecord aan flarden

Atlete Sifan Hassan verbeterde vrijdagavond in Brussel ruimschoots het werelduurrecord. Zo bracht ze nieuw leven in oud record.

Sifan Hassan viert het behalen van het nieuwe werelduurrecord op de atletiekbaan van de Diamond League in Brussel.Beeld BELGA

De ogen van Sifan Hassan blijven gericht op de hielen van Brigid Kosgei als het zwaarste kwartier uit haar loopbaan zich aandient. De wereldkampioene op de 1.500 en 10.000 meter deed gisteren iets wat ze nog nooit had geprobeerd. Hassan liep een uur lang zoveel mogelijk rondes op de atletiekbaan van de Diamond League in Brussel in een poging het werelduurrecord te verbreken.

Hassan slaagde erin om bijna zestig minuten lang naar de hielen van de wereldrecordhoudster op de marathon, de Keniaanse Kosgei, te kijken. Toen het schot klonk voor de laatste minuut liet Hassan zien waarom ze zo goed is op de 1.500 meter. De tweevoudig wereldkampioene liep weg van Kosgei, ze vloog over de baan met enorme passen, gepaard met grote armzwaaien om na precies een uur tot een recordafstand van 18.930 meter te komen. Daarmee kwam ze 413 meter verder dan het vorige record van de Ethiopische Dire Tune, die in 2008 18.517 meter in een uur liep.

Voor Hassan is de geslaagde recordpoging een uitstapje in een periode waarin ze haar vorm terug probeert te vinden nadat de atletiekkalender leeg raakte door het coronavirus. Hassan wist amper van het bestaan van het werelduurrecord af tot haar management haar er enthousiast over maakte.

Jaren zeventig

Een uur lang afzien om zoveel mogelijk meters af te leggen was in de jaren zeventig, in de hoogtijdagen van Jos Hermens, een beproeving waar elke grote naam in het langeafstandslopen zich aan waagde. Hermens verbrak het werelduurrecord twee keer. In zijn tijd deed iedere grote langeafstandsloper een poging, maar het record raakte in verval. Eliud Kipchoge en Kenenisa Bekele, de twee beste marathonlopers van dit moment, hebben er geen interesse in. Er zijn andere wedstrijden en records. Een werelduurrecordpoging is niet olympisch en past niet meer in de overvolle agenda’s.

Erg zonde, vindt voormalig atleet Hermens. ‘Vroeger had je elk jaar wel ergens een uurloop na het seizoen. Dat is verdwenen. Brussel zet het nu weer op het programma. Het is een wake-upcall voor de atletiekgeschiedenis. Ik heb geen olympische medaille, maar ik vind het mooi dat ik dit wel heb gehaald. Het was verschrikkelijk afzien, vooral het laatste kwartier. Ik liep tijdens die pogingen echt op mijn grens van wat fysiek mogelijk was. 67 of 68 seconden per rondje, en dat een uur lang. Het is erg monotoon.’

Hermens deed drie pogingen het record te lopen en slaagde daar twee keer in. Hij liep op 28 september 1975 op Papendal 20.907 meter en kwam een jaar later op 1 mei nog iets verder: 20.944 meter.

De voetzolen van Hassan zullen nu pijnlijk zijn, denkt Mohamed Ali Mohamed, die samen met viervoudig olympisch kampioen Mo Farah in Brussel meedeed met de uurloop bij de mannen. Mohamed kwam als vluchteling uit Somalië naar Nederland en wil zich voor de olympische marathon van Tokio plaatsen. Om zijn eigen voeten te harden liep hij met Farah lange stukken op de baan. ‘Je moet wennen aan die lange stukken op spikes. Maar het is tegelijkertijd een goede training voor de marathon.’

Andere sporten

Ook in andere sporten worden aparte recordpogingen georganiseerd om zoveel mogelijk meters af te leggen in een uur. Het werelduurrecord in het wielrennen is de bekendste en wordt regelmatig aangevallen. In het schaatsen bestaat het record ook, maar niemand geeft erom.

Carien Kleibeuker, die in Inzell 2008 de recordafstand van 40.569,68 meter aflegde in een uur, kreeg er amper waardering voor. ‘Ik vond het zelf in het begin ook niet zo interessant, tot ik het reed. Maria Sterk had het record voor mij in handen en ik realiseerde me pas toen ik de poging deed hoe knap het eigenlijk was.’

Voor Kleibeuker geldt haar werelduurrecord, dat niet officieel wordt erkend door de Internationale Schaatsunie ISU, als de beste prestatie die ze ooit neerzette. Ze schaalt de geslaagde recordpoging hoger in dan haar bronzen olympische medaille op de 5.000 meter op de Spelen in Sotsji in 2014. ‘Mijn bronzen race was een degelijke race. Ik was goed in degelijke ritten. Meer dan dat was het niet, ik kwam ook niet in een flow waar iedereen het altijd over heeft. Daarvoor lag er te veel druk op.’

Bij haar recordpoging was die flow er wel. ‘Ik ben hier het dichtst gekomen bij wat voor mij het perfecte schaatsen was, qua efficiëntie in de timing. Een uur lang heb ik precies op het juiste moment afgezet zodat het me heel weinig energie kostte om zo hard mogelijk te gaan.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden