Columnpeter winnen

Sifan Hassan loopt omdat ze mens is: gekwetst, gewond, maar moedig

null Beeld

Een jaar of twee geleden. Een kennis van me had haar ‘in het echt’ gezien. Van een afstandje weliswaar, maar meer dan tien meter was het echt niet geweest. Zelfs zonder atletiekpakje aan had Hassan een onuitwisbare indruk achtergelaten: ‘Een grashalm!’

De kennis was een sportliefhebber en had vaker idolen in het echt ontmoet, op gepaste afstand. Bij hem vermengden teleurstelling om de onbeduidendheid van de fysieke verschijning en de adoratie om de geleverde prestaties zich tot een wonderlijke derde emotie: het onbestaanbare bestaat!

Bij elke olympiade wordt iemand uitgeroepen tot parel van de Spelen. Gezaghebbende internationale media hebben de titel toegekend aan Sifan Hassan. Zij won drie medailles – twee gouden en een bronzen – op een onmogelijke geachte combinatie in de atletiek: 1.500 meter, 5.000 meter en 10.000 meter. Sifan Hassan ging voor driemaal goud, ook al wist ze dat zo dicht bij de zon de was in de vleugels zou kunnen smelten.

Aan ‘atletiekprofessor’ Henk Kraaijenhof werd gevraagd of het wel verstandig was van Hassan zich op de onmogelijke combinatie te storten. Dom vond Kraaijenhof het zeker niet. Voor een normaal mens zou het dom zijn, maar Sifan Hassan is geen normaal mens. Zij is een van de uitzonderingen die hij tot ‘de genetische freaks rekent die alle verwachtingen en prognoses ondersteboven gooien. Het kan niet, totdat iemand het doet’.

Na deze woorden vond ook ik het ineens het proberen waard. Ik, voor mijn televisietoestel, was bereid tot het nemen van grote risico’s. Nog onbekend was dat de 5 kilometerloop haar behalve een gouden schijf een bovenbeenblessure had opgeleverd. Dat hield ze mooi voor zich.

Hoe oud is Sifan Hassan? In haar documenten staat dat ze is geboren op 1 januari 1993. Het is een fictieve geboortedatum, een streepje op een bureaucratische peilstok. Zou ze zelf haar werkelijke geboortedatum kennen?

Vaak is haar gevraagd naar haar jeugd in Ethiopië. Waarom precies ze dat land ontvluchtte. Ze weigert erover te praten. Mogelijk is de waarheid te verschrikkelijk, mogelijk wil ze haar geboorteland niet meer afvallen dan nodig. Het verhaal Sifan Hassan is nog lang niet af.

Een misser wil ze de 1.500 meter niet direct noemen – brons is maar brons. Zonder het brons had ze in de kwade diepten niet meer de kracht kunnen vinden voor de langzame explosie op laatste en langste afstand. Na precies tien kilometer was het vat dan echt tot op de bodem leeg. De onmogelijke combinatie was niet langer onmogelijk. De genetische freak voegde er wel iets aan toe: ‘Maar als je me vraagt om het nog een keer te doen dan zeg ik: nee dat kan ik niet’.

Sifan Hassan loopt omdat ze mens is: gekwetst, gewond, maar moedig. Je zou kunnen zeggen dat in Tokio een grashalm de hele wereld op sleeptouw nam.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden