Analyse Suzanne Schulting

Shorttracktalent Suzanne Schulting is een echte grande dame geworden

Suzanne Schulting veroverde eerder dit jaar als eerste Nederlander ooit shorttrackgoud op de Olympische Spelen. Nu blikt ze vooruit op het nieuwe seizoen. Is de spring-in-’t-veld rustiger geworden? 

Suzanne Schulting tijdens de training in Thialf. Beeld Klaas Jan van der Weij

Suzanne Schulting ginnegapt met haar ploeggenoten tijdens de perspresentatie van de nationale shorttrackselectie in Thialf. Ze gaapt even later onbedaarlijk als de microfoon niet in haar buurt is. Zo ging het vorig jaar en het jaar ervoor ook: de sfeer is ontspannen en vrolijk als de shorttrackers vol verwachting vooruitblikken op het seizoen. Toch is er één wezenlijk verschil. Voorheen was Schulting het aanstormende talent, nu is ze de grande dame. Zij is de winnares van de olympische 1.000 meter in Pyeongchang en eerste Nederlander ooit die shorttrackgoud veroverde.

Ze katapulteerde zich met haar gouden race op 22 februari 2018 niet alleen naar de top van de Olympus, maar ook naar het Bekende-Nederlanderschap, merkte ze in de weken na de Spelen. Ze kreeg huwelijksverzoeken op Instagram, werd door een mannenblad tot ‘mooiste sportvrouw’ uitgeroepen en mocht in talloze televisieprogramma’s aanschuiven.

Ze genoot van het rodeloperleven. Het streelde haar ego, maar ze liet haar hoofd niet op hol brengen door die plotselinge roem. ‘Ik heb niet het gevoel dat ik veranderd ben. Dat is ook het laatste wat ik wil. Ik vraag het soms aan mijn vriend of vriendinnen en zij vinden ook van niet.’ Of toch? ‘Ik ben hooguit wat rustiger geworden.’

Stuiterbal

Dat klinkt gek. Als er één woord niet bij Schulting past, is het rustig. Niet voor niets kreeg ze in de ploeg de bijnaam ‘stuiterbal’. Ze barst altijd van de energie, heeft haar hart op de tong en kan even hartverscheurend huilen na een nederlaag als juichen na een overwinning. Het was die eigenschap die haar in Pyeongchang aanvankelijk in de weg zat. Ze had zulke hoge verwachtingen dat ze blokkeerde zodra het startschot klonk. Pas toen de 500 en de 1.500 meter verloren waren gegaan in dat olympisch verlangen en ze alleen de 1.000 meter nog had, trad er een kalmte in. Zonder mentale belemmeringen –‘ankertjes’ noemt bondscoach Jeroen Otter ze – bleek niemand haar te kunnen stoppen.

Ze rekende zo af met haar eigen onzekerheden. ‘Elke keer had ik het wel laten zien in trainingen. Die gingen altijd heel erg goed, maar ik kon het niet naar wedstrijden vertalen. Waarschijnlijk omdat ik te gespannen was, te graag wilde. Die titel is een bevestiging geweest: ik kan het wel. Dat heeft me heel veel goed gedaan, ook in de trainingen.’

Als olympisch kampioen kan ze slechte dagen beter relativeren. ‘Als een training een keer niet lekker gaat – en die zitten er natuurlijk altijd tussen – was ik voorheen chagrijnig. Dan kwamen er tien verschillende woorden uit mijn mond die niet zo netjes waren en nu is het: so what.’

Frisse energie

Is de spring-in-het-veld van de ploeg sinds haar olympische titel dan ineens een kalme verschijning? Ploeggenoot Sjinkie Knegt – zelf het toonbeeld van rust – reageert verbaasd als hij hoort dat ze heeft verteld rustiger te zijn. Of hij dat ook heeft gemerkt? ‘Jammer genoeg niet’, grapt hij.

Ook bondscoach Jeroen Otter fronst even bij de vraag of Schulting minder druk geworden is. Aan de buitenkant is dat niet direct te merken. ‘Misschien in haar hoofd’, zegt hij. ‘Maar het gaat er niet om wat anderen vinden, maar wat de atleet zelf voelt.’ Even later moet hij toegeven dat hij ook een verandering heeft bemerkt. ‘Ze weet nu veel beter wat ze wil.’

Ze wil nog veel meer winnen. Schulting had bepaald geen last van motivatieproblemen na het olympisch seizoen. Nog tijdens haar vakantie op Bali hervatte ze haar trainingen terwijl dat niet hoefde. ‘Een beetje krachttrainen en af en toe hardlopen omdat ik er zin in had. Ik had heel veel frisse energie. Het is leuk om olympisch kampioen te zijn, maar ik wil dit seizoen ook gewoon goed zijn.’ Ze wil vooral uitblinken voor eigen publiek op het EK van begin januari in Dordrecht en op het WK in Sofia.

Superseizoen

Misschien is het haar leeftijd dat ze meteen door wil stuiven. Ze is net 21 geworden en heeft niet zoals veel van haar collega-medaillewinnaars als een kluizenaar voor haar sport geleefd. Zij is als een komeet opgekomen en heeft alle reden om te verwachten dat er nog veel meer in het verschiet ligt. En alle tijd om dat voor elkaar te krijgen. Otter trekt de vergelijking met Sven Kramer en Ireen Wüst, die beiden ook op jonge leeftijd al olympisch succes hadden en dat niveau jarenlang wisten vast te houden. Die kant kan het met zijn pupil ook op. ‘Ze wil aan de wereld laten zien dat ze die medaille op en top heeft gewonnen en dat dat haar nieuwe standaard is geworden.’

Otter twijfelt er niet aan dat ze haar nieuwe sterrenstatus op vaste schaatsen zal bekrachtigen. ‘Ze doet in de trainingen dingen waar mijn hart sneller van gaat kloppen. Daarom durf ik wel te stellen: die gaat echt een superseizoen tegemoet.’

Van Kerkhof in afwachting rechtszaak

Het is nog onduidelijk wanneer Yara van Kerkhof (28) zichzelf voor het internationale sporttribunaal moet verdedigen tegenover wereldantidopingagentschap WADA. De dopingwaakhond constateerde in 2015 en 2016 afwijkende bloedwaarden in het bloedpaspoort van de shorttrackster. Volgens Van Kerkhof, die op de afgelopen Winterspelen zilver op de 500 meter en brons met de aflossingsploeg veroverde, zijn de afwijkende bloedwaarden te wijten aan een hartafwijking waaraan ze op jonge leeftijd geopereerd is. De ISU aanvaardde die uitleg en sprak haar enkele dagen voor de Winterspelen vrij.

Het WADA tekende in april beroep aan tegen die beslissing. De shorttrackster heeft sindsdien extra onderzoeken laten doen om haar verdediging verder te stutten en heeft vier weken geleden haar verweer ingediend bij het CAS. De verwachting is dat de zaak voor het einde van jaar voor de rechter zal komen. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.