ReportageShorttrackverdriet

Shorttrackers weer op het ijs van Thialf: ‘We schaatsen nu voor Lara’

Nog murw van verdriet staan de ploeggenoten van de overleden Lara van Ruijven weer op de schaatsen. Bondscoach Jeroen Otter: ‘Wij hebben de kwaliteiten om elkaar te ondersteunen. Dat geeft kracht en energie.’

Coach Jeroen Otter en Suzanne Schulting tijdens een training in Thialf. Beeld ANP

Bondscoach Jeroen Otter stelt maandagmorgen tijdens de training van de shorttrackers in ijsstadion Thialf vast dat het niet loopt. Hij ziet slippertjes, valpartijtjes, verkeerde duwtjes. Hij ziet dat ze verkeerd uitkomen met hun slagen. Hij berust; zelf is hij ook nog allerminst in de gewenste vorm. Toen een schaatser vroeg wat hij van hem had gezien, moest hij het antwoord schuldig blijven. ‘Ik volg het wel, maar ik sla het nog niet op.’

De selectie heeft de afgelopen dagen in Heerenveen weer de eerste slagen op het ijs gemaakt na het verlies van ploeggenoot Lara van Ruijven. De 27-jarige sprinter, in 2019 wereldkampioen op de 500 meter, overleed op vrijdag 10 juli na een coma van enkele dagen in een ziekenhuis in Perpignan aan complicaties als gevolg van een stoornis in haar immuunsysteem.

De hervatting van de training vormt ook een belangrijke stap op weg naar de verwerking van het verdriet. Oud-wereldkampioen en drievoudig Europees kampioen Sjinkie Knegt beseft het. Hij denkt dat het team er uiteindelijk zelfs sterker uit kan komen. De verklaring is puntig. ‘We schaatsen nu voor Lara.’

Weken vol emoties

Zo ver zijn ze nog niet. De shorttrackers ogen nog murw geslagen als ze een zaal op de tweede verdieping van het stadion binnendruppelen. Ze zijn moe, zeggen ze, na die weken vol emoties, met de uitvaart vorige week tijdens een ceremonie op het strand bij Hoek van Holland als intense markering van het afscheid. ‘Dat was zo mooi. Het paste precies bij Lara’, zegt Rianne de Vries, acht jaar lang de kamergenoot van Van Ruijven.

Olympisch kampioen Suzanne Schulting vertelt dat ze weliswaar weer de lach toelaat en de gezelligheid met het team soms hervindt, maar dat de leegte haar telkens overvalt. Van Ruijven had de plek naast haar in de kleedkamer. Daar ligt niets meer. In de appgroep waarin wordt opgeroepen voor een krachttraining, ontbreekt haar naam. ‘Dan word je ineens weer met de neus op de feiten gedrukt.’ 

De Vries weet dat ze de rituelen gaat missen. Meteen samen op het bed ploffen als ze de kamer binnenkwamen. Zij sliep altijd bij de muur. Zal de ander net als Lara ook liever een plekje bij het raam hebben? Wie neemt straks de dropjes mee?

Bescheiden atleet

Bij coach Otter staat nu een foto van Van Ruijven op de screensaver van zijn computer, een herinnering aan een avond uit in Amsterdam na een sportverkiezing, ze wilde graag dat hij als oud-inwoner haar de stad liet zien. Ze was een bescheiden atleet, blikt hij terug. Hij pepte geregeld het vertrouwen op door vlak voor wedstrijden haar luid te vragen wie ze was. ‘Dan riep ik: what?! Are you telling me that you are the queen of the 500? Dan zag je die andere meiden kijken. Zo kwam het wel goed.’

De dood van Van Ruijven is de exponent in een reeks van tegenslagen voor het team. In 2018 was er de beschuldiging dat Yara van Kerkhof doping had gebruikt. Knegt liep begin 2019 tijdens het herstel van een ongeluk met een vorkheftruck zware brandwonden op toen hij een houtkachel wilde aansteken. Het jonge talent Avalon Aardoom moest enkele maanden geleden stoppen na de ontdekking van een hartafwijking. Otter: ‘Je vraagt je dan af: is dit nou inherent aan het leven of komt dit als een regen over ons heen? Het kwam bij mij als een beetje té over.’

De hechtheid van het kleine team is volgens Otter bij de verwerking dan onmiskenbaar een voordeel. ‘Wij hebben de kwaliteiten om elkaar te ondersteunen. Dat geeft kracht en energie. Laatst legde iemand die nog maar een maand in ons team zat, een arm om mijn schouder en zei: Otter, wat ben ik blij dat ik dit team zit. Dan denk ik: hè, zo’n jonge jongen? Daar kan ik emotioneel van worden.’

Dagen vol onzekerheid

Als belangrijkste begeleider heeft hij die dagen vol onzekerheid, toen de selectie op 95 kilometer van Perpignan in de Pyreneeën op trainingskamp was, vooral nagestreefd open te zijn over het ziekteverloop van Van Ruijven. ‘We vertelden ze wat we meemaakten, wat we hebben ervaren, wat we meekregen uit het ziekenhuis. Dan voelt een atleet zich gewaardeerd. Dat telt.’ Als hij aanhaalt dat twee 18-jarige shorttrackers, Xandra Velzeboer en Georgie Dalrymple, zich bij hem meldden met de vraag of zij nog iets voor de staf konden doen, schiet hij even vol.

Zelf heeft hij gesprekken gehad met een psycholoog, die samen met een arts en een tolk ijlings in Frankrijk werden ingezet toen de ernst van de ziekte duidelijk werd. ‘Het was toch fijn om even te sparren over wat ik voor ogen had.’ Zo werd besloten er gewoon te blijven schaatsen. ‘Het bood in elk geval houvast, schaatsen was het enige waarbij ze zich even goed konden voelen. Een aantal reed zelfs heel hard.’

Otter is ervan overtuigd dat de selectie mentale veerkracht zal tonen. ‘Dit zijn allemaal jongelui. Ik heb in mijn jeugd een vriend verloren aan een auto-ongeluk. Dat gaat weer aan je voorbij. De mooie herinneringen aan Lara zullen uiteindelijk sterker zijn dan de tragedie. Ze zullen soms rijden in haar naam. Er komen van die momenten: voor het eerst weer het podium op, weer een Nederlandse als eerste op de 500 meter, de komende Olympische Spelen. Dan denk ik alleen maar: mooi. Zo zullen ze het verwerken’.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden