InterviewShanice van de Sanden

Shanice van de Sanden is weer vrolijk: Sjaan is weer de Sjaan

Shanice van de Sanden (27) heeft het negatieve stemmetje in haar hoofd het zwijgen opgelegd. Bovendien won ze met Olympique Lyon voor de derde keer op rij de Champions League.

Shanice van de Sanden tijdens een training voor de aankomende wedstrijd tegen Rusland in Moskou. Beeld BSR Agency

De trainingen van de nationale vrouwenploeg in Zeist waren deze week ook een kwestie van oerblijdschap. Luid kwetterende serieusheid. De internationals hadden berekend dat ze elkaar 185 dagen niet hadden gezien en lieten zich luidkeels horen, met rechtsbuiten Shanice van de Sanden als vanouds opvallend aanwezig, inclusief al haar kenmerken, van pure snelheid tot kleurrijke expressiviteit.

Van de Sanden, 18 goals in 78 interlands, prijst die arbeidsvreugde, in de dagen voor het duel van vrijdag met Rusland in Moskou. Wint Nederland, dan is de ploeg vrijwel verzekerd van het EK van 2022 in Engeland. ‘We zijn echt vriendinnen, al hoef je niet iedereen leuk te vinden. Zo’n vibe en sfeer zie je niet in veel teams. Iedereen maakt bovendien stappen. Sommige meiden tekenen contracten in het buitenland, anderen komen terug om hier het niveau in de eredivisie omhoog te brengen.’

Ze is ook blij dat haar niveau weer stijgt. Zo voelt ze dat tenminste, en bondscoach Sarina Wiegman begrijpt dat wel. ‘Ik zie weer een frisse, opgewekte Shanice.’ Eigenlijk kan Van de Sanden nu pas genieten van de WK-medaille, ontvangen na de verloren finale in juli 2019. ‘Ik ben er nu trotser op dan toen we hem wonnen. Toen zat ik niet lekker in mijn vel. Als ik nu naar die medaille kijk, denk ik: jeetje Sjaan, kijk eens waar je stond met je team, waar we met zijn allen vandaan komen. Met al die meiden hebben we zo’n lang proces doorgemaakt.’

Beeld ANP

Ze verloor tijdens het WK door vormverlies haar basisplaats. Voorzetten vlogen achter het doel, als het al tot voorzetten kwam. De normaliter gezellige teamspeler voelde de eenzaamheid naar binnen sluipen. Kritiek van de media op haar spel zwengelde die negatieve gevoelens aan. ‘Ik had dat nog nooit meegemaakt. Het ging in mijn koppie zitten. Je gaat reflecteren en schrijft dingetjes op waarmee je aan de slag gaat. Ik schreef de gekste dingen op. Gevoelens. Dat je daar staat op een mooi toernooi en denkt: wat ga ik doen met die bal? Ik wil die bal helemaal niet hebben.

‘Het vertrouwen verdween totaal, terwijl ik daarvoor degene was die het team liet swingen. Het WK was mijn dieptepunt. Ik zocht ook geen steun en bouwde een muurtje om me heen. Normaal ben ik ‘de Sjaan’, die hier en daar een grapje maakt. Als ik dat doe, lachen anderen. Daarvan krijg ik weer energie. Nu duwde ik alles van me weg, waardoor ik ook geen positieve energie van anderen binnenkreeg, die ik weer kon gebruiken op het veld.’

Mental coach

Ze denkt dat ze nu veel sterker is, mede door hulp van haar mental coach. ‘En door in de spiegel te kijken. Ik sta positief in het leven, maar ging me te veel focussen op het negatieve. Dat had ik nog nooit gedaan. Als je negatief denkt, komt al het negatieve ook naar je toe. Ik ben weer in positieve gedachtes gesprongen. Dat is niet gemakkelijk, want je hoort toch stemmetjes in je hoofd. Je moet toch even nee zeggen tegen dat negatieve stemmetje. Dat kost tijd. Maar uiteindelijk kom je weer in je flow.

‘Die hulp kan ook zonder mental coach, maar het is goed dat je aan iemand vertelt wat je hebt meegemaakt. Anders gooi je het er niet uit. Dan sta je voor de spiegel, maar het blijft bij jezelf. Als je met iemand hebt gepraat, is het er uit en weet iemand ervan. Het is weg. Je gooit het in de prullenbak. Ik heb weer een open mind gekregen en alle positiviteit kan weer naar binnen. Een tijdje praatte ik elke week met mijn coach. Toen heb ik het een periode niet gedaan, omdat ik weer goed in de flow zat. Maar je moet juist niet stoppen als het goed gaat. Als het goed gaat, denken veel mensen: ah, ik heb niemand meer nodig. Dat is niet zo.’

Daarbij, om het positieve gevoel nog te vergroten, won ze onlangs voor de derde keer op rij de Champions League, door in de finale te winnen van Wolfsburg. In de eerste twee finales, ook tegen Wolfsburg en Barcelona, had ze vijf assists, nu slechts een korte invalbeurt. ‘Ik heb toch genoten. Je voetbalt om te voetballen, maar je moet je rol kennen in het teambelang, je rust vinden en in de trainingen op jezelf focussen. Ik was vooral blij dat we goed begonnen aan de wedstrijd. In die andere finales was mijn rol groter, maar speelden we geen goed voetbal. Nu was ik trots.’

Beeld BSR Agency

Eigenlijk gaat alles wel lekker, ook privé. Ze is gelukkig en de stemmen in haar hoofd voeren weer gezellige gesprekken met elkaar. Haar vriendin werkt in een kindercrèche in Noord-Brabant. Ze zien elkaar niet heel vaak, maar de relatie kan de afstand dragen. ‘Voetbal is mijn werk, mijn leven. In het weekeinde kan ze vaak komen.’

Ze wil nu gewoon vlammen in Oranje, te beginnen op het kunstgras in Moskou vrijdag. ‘Als ik in mijn focus zit, ben ik unstoppable. Af en toe een slechte voorzet als buitenspeler? Kan gebeuren. Dat moet je loslaten, anders gaat de volgende ook slecht. Bekijk het positief. Welke Nederlandse speelster doet het mij na, vijf assists in twee finales? Laat ik me daarop focussen. Zonder fouten is voetbal een saai spelletje.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden