Analyse WK voetbal 2018

Senegal zocht huilend de kleedkamer op: uitgeschakeld door de fair-play regel

Coach Aliou Cissé (l) en Idrissa Gueye (r) worden getroost door de Colombiaan Carlos Sanchez. Beeld Getty

Groep H

Senegal        0
Colombia     2

Het WK 2018 is het toernooi van de continu kantelende vergezichten aan het worden. In een minuut kan een ploeg in uitstekende vorm de oorzaak zijn van een land in crisis door een gek doelpunt op het eigen veld of elders.

Andersom is ook mogelijk: een wonderbaarlijke wederopstanding. Leidend tot uitzinnige fans op de tribunes voor wie de verre, dure reis ineens elke cent dubbel en dwars waard is. En leidend tot groteske feesten, drankgelagen en ontluikende liefdes.

Thriller na thriller wordt er voorgeschoteld vanuit Rusland. Alsof er gehackt is in de breinen van de spelers om toch steeds weer een nieuwe plotwending te verkrijgen. Dinsdag draaide De Argentijnse Ontsnapping, woensdag werd De Duitse Ineenstorting vertoond, donderdag toch ook weer een volle zaal voor Afrikaans Verdriet.

Senegal werd jammerlijk uitgeschakeld als laatste Afrikaanse deelnemer. Eerder moesten Marokko, Egypte, Tunesië en Nigeria op huis aan.

Senegal verloor van Colombia met 1-0. Colombia werd daardoor eerste (zes punten), Senegal bleef qua punten (vier) en doelsaldo (0) gelijk met Japan, dat met 1-0 van nummer laatst Polen verloor. Maar dan gaat de fair-playregel op, een noviteit. Senegal had zes gele kaarten dit toernooi, Japan vier.

‘Ik hou van Afrika, maar het is geen pech dat de Afrikaanse landen het niet hebben gered’, meent oud-trainer, scout en Afrikaans voetbalkenner Piet de Visser. ‘De organisatie blijft gebrekkig, zowel bij de bond als op het veld. De bondscoaches zijn geen toppers en de bond en zelfs de president van het land bemoeien zich vaak overal mee. Het is zonde, er is talent genoeg.’ Steeds meer Afrikaanse voetballers dringen door tot de basiselftallen van Europese topclubs. Ghana bereikte de kwartfinale op het WK 2010, vier jaar geleden overleefden Algerije en Nigeria de poulefase. Nu dan ineens een kaalslag.

De Visser heeft een eigen voetbalacademie in Ghana. ‘Daar hamer ik op drie kernwaarden: techniek, nou die hebben ze, maar vooral ook op discipline en mentaliteit. Die laatste twee zaken blijven de zwakke plekken.’

Senegal leek toch goed in vorm dit WK met een zege op Polen (2-1) en een gelijkspel tegen Japan (2-2). Het had in Samara lang weinig last van tegenstander Colombia dat met een punt minder begon.

Het uitzicht op de volgende ronde werd al snel fraaier, misschien wel té fraai toen de Colombiaanse aas James Rodríguez na een half uur hinkelen het veld verliet voor Muriel. En deze Muriel speelde dramatisch. Zoals heel Colombia geen schim was van de ploeg die tegen Polen (3-0 winst) nog dusdanig imponeerde en richting outsider-status kroop.

Senegal kreeg al snel een strafschop, maar die werd terecht geannuleerd op aandrang van de videoscheidsrechter. De sliding van oud-Ajacied Sánchez bleek perfect op de bal, aanvaller Mané ging wat theatraal liggen.

Senegal gaf achterin, waar de mastodonten Koulibaly en Cissé heersten, geen krimp. Voorin was het nonchalanter. De afronding leek nergens op en vrije trappen werden belachelijk slecht genomen.

Tienduizenden Colombianen op de tribune bleven zingen (‘va-mos, va-mos a Colómbia’) om het nagelbijten tegen te gaan. Reserve-aanvallers werden gemaand warm te lopen, maar ze konden weer gaan zitten toen er na een uur vruchteloos voetbal nieuws kwam vanuit Volgograd: Polen had tegen Japan gescoord. Via verdediger Bednarek nota bene.

Gele golven en gegil door het stadion. De Colombianen in het veld keken naar die langs de kant, daar werden vuisten gebald. Nu was ook Colombia, op basis van een beter doelsaldo dan Japan, door.

Druk eraf, vleugels erop. Vooral bij de reusachtige verdediger Mina. Hij steeg in de 74ste minuut op bij een hoekschop en kopte de bal ongenadig hard in het doel: 1-0.

Senegal stond erbij en keek ernaar. Letterlijk. Verdediger Gueye leunde tegen de paal in plaats van dat hij probeerde zijn keeper te helpen. Bondscoach Cissé bracht nog twee verse aanvallers in het veld, maar haalde er ook twee af. Want wat als Polen nogmaals scoorde tegen Japan?

Maar Polen vond 1-0 eigenlijk wel genoeg en Japan gokte dat Senegal niet meer zou scoren. ‘Een geweldig risico, maar ik had het gevoel dat dat er niet meer in zat,’ stelde bondscoach Nishino na afloop.

Een juiste inschatting. Colombia knokte zich naar het einde, Senegal zocht huilend de kleedkamer op. In plaats van trotse Afrikaans vaandeldrager in de achtste finales moesten ze afscheid van een absurd toernooi met in de bagage een maffe primeur: uitgeschakeld door de fair-playregel.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.