Voetbal

Schot Wittek bezorgt Vitesse sensationele zege op Spurs

Oohs en aahs klinken veel mooier in een vol voetbalhuis, zo bleek donderdag ook in Arnhem, waar Vitesse voor het eerst in zeven jaar voetbalde in een uitverkocht stadion. Het volk danste en zong na de winnende treffer tegen Tottenham Hotspur, 1-0.

Dele Alli in de mangel bij Rasmussen en Darfalou van Vitesse. Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant
Dele Alli in de mangel bij Rasmussen en Darfalou van Vitesse.Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Vitesse profiteerde optimaal van de gewoonte van Engelse clubs om, zeker in de lager aangeslagen Europese toernooien, voetballers uit de normale basisploeg thuis te laten. De ene volger legt dat uit als arrogant en een extra stimulans voor de tegenstander die het blijkbaar niet waard is volwaardig tegemoet te treden. De ander acht de tactiek verstandig en noodzakelijk om krachten te verdelen in een loodzwaar seizoen.

Hoe dan ook. ‘Vitesse boekt een sensationele zege’, was de omroeper verrukt, terwijl de winnaars elkaar omhelsden en het publiek bedankten tijdens een dampende ereronde. Vitesse passeerde Spurs in de groepsfase van de Conference League en steeg naar de tweede plek in de stand, achter Rennes. Over twee weken is Spurs opnieuw tegenstander, dan in Londen. Vooralsnog draagt Vitesse, dat in de voorronde Anderlecht elimineerde, fors bij aan de opmars van Nederland op de Europese ranglijst die bepaalt met hoeveel clubs Nederland mag meedoen en in welke fase ze instromen.

Sensationeel was vooral het doelpunt van specialist Maximilian Wittek in de 78ste minuut, na een heerlijke aanval. Eerst dreef de altijd bedrijvige Loïs Openda de bal op over links, om perfect te passen op rechtsback Eli Dasa. De Israëliër, als wel vaker een van de uitblinkers, behield het overzicht en passte bewust halfhoog naar de rand van het strafschopgebied, waar Wittek de bal vol op zijn linkerschoen nam.

Het was het hoogtepunt van een spectaculaire slotfase, waarin Spurs de frustratie nauwelijks kon verbergen. Het was misschien jammer dat de wedstrijd tot die tijd vrij lang aanschurkte tegen saaiheid, maar dat was iedereen door de afloop vlot vergeten. Want gelukkig nam de opwinding allengs toe, mede omdat Vitesse eigenlijk moest winnen om kansrijk te blijven.

Het voetbal van Vitesse was uitgekiend en de zege verdiend. Vitesse is een behoorlijk elftal met genoeg kwaliteit om menig topelftal een moeilijke avond of middag te bezorgen, zeker als zo'n opponent denkt met een halfzachte instelling te winnen. Bij vlagen was het spel onderhoudend, bij de passing van Bazoer bijvoorbeeld, de rushes van de graag schietende Dasa en Wittek, of de voortdurende dreiging van Openda, wiens gevaar schuilt in zijn snelheid en onvoorspelbaarheid.

Bij zijn presentatie in het voorjaar van 2020 bleef trainer Thomas Letsch het antwoord schuldig op de vraag welke Duitser als laatste Gelredome tot de nok vulde. Hij gokte op de rockers van Rammstein. Fout. Het bleek de blonde zangeres Helene Fischer in 2018, wier fenomenale reputatie in Duitsland is doorgedrongen tot het zuiden en oosten van Nederland. Letsch is nu haar waardige opvolger, met Wittek natuurlijk, ook een Duitser. Ausverkauftes Haus.

Uitverkocht Gelredome, bijna 25 duizend mannen, vrouwen en kinderen. De sfeer was mooi. Gezang. Een spandoek over de hele breedte, met voorspellende gave. For the city, the colors and our club: this is our night. Een wat cynische verwijzing van de immer aanwezige harde kern naar de rest van het publiek, toen ze halverwege de eerste helft spandoeken ontrolden met de volgende thuisduels: 24-10: Eagles-thuis. 7-11: Utrecht-thuis. Zo van: kom nou eens wat vaker, mensen.

Normaliter is het in 1998 geopende stadion te groot voor Vitesse. Het is afkomstig uit de tijd van voorzitter Karel Aalbers, die dacht dat Vitesse eens een soort Manchester United zou zijn. Nu was het precies goed. Alleen kregen de toeschouwers geen Kane te zien, en ook geen Son, Højbjerg of Moura, de Braziliaan die Ajax 2,5 jaar geleden in shock achterliet met zijn drie doelpunten in de halve finale van de Champions League.

Spurs was bij de aftrap met Rennes koploper in de groep, speelt zeven duels in 21 dagen en heeft niet voor niets een brede selectie. Genoeg bleef dus nog over met oud-Ajacied Sanchez, het Spaanse talent Bryan Gil, de Argentijnse international Lo Celso, de bijna in vergetelheid geraakte Brit Dele Alli en de zeer matige Steven Bergwijn, die af en toe in het Nederlands elftal speelt. En dan is daar de trainer met de mooiste naam van allemaal, Nuno Espirito Santo.

Spurs maakte een ongeïnspireerde indruk en het is goed voor de sport dat Vitesse daarmee afrekende. Het publiek snapte dat een verrassing mogelijk was en zong steeds luider ‘Forza Vitesse olé’. De mensen kregen de afloop waarvoor ze, op de Britse supporters na, allemaal hadden gehoopt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden