ColumnWillem Vissers

Schoen van Ziyech is gevuld met parels

Willem Vissers artikel columnBeeld .

De Engelse verslaggever vroeg op het eind van het gesprek aan Hakim Ziyech waarom hij zo goed voetbalde tegen Sheffield United. ‘Why’, stelde Ziyech de wedervraag, vermoedelijk om zijn verbazing even te laten zakken en een net antwoord te formuleren. Een frons trok over zijn vrolijk gestemde voorhoofd.

Ja waarom? Dat zit zo, meneer de verslaggever, dat is omdat ik geweldig kan voetballen, had hij kunnen zeggen. Maar dat zei hij niet. Hij antwoordde dat het kwam omdat hij zich ‘comfortabel’ voelt bij Chelsea.

Bescheidenheid is een deugd, zeker in tijden van voorspoed. Ze hebben in Engeland ontdekt dat Hakim Ziyech een potentiële ster is in de duurste competitie ter wereld. In de wereld van het opportunisme denken ze dat Chelsea met Ziyech kan meedoen om de landstitel. Een krant gaf hem een 10 voor zijn optreden tegen Sheffield, waarin hij met passes het zwerk doorkliefde, speelsheid van de straat tentoonspreidde en liefhebbers van technisch vermogen naar het puntje van de stoel dirigeerde. Jaja, het was Sheffield, maar toch, menig voetballer zal nooit zo’n pass geven, of het tegen Surhuisterveen 3 is of tegen Real Madrid.

Twee assists uit de hoogste klasse van voetbalvermogen vertrokken vanaf zijn linkerschoen, vanaf de rechterflank. Eerst op Ben Chilwell bij de tweede paal. Later op Thiago Silva, de Braziliaanse routinier die de bal tijdens zijn imposante sprong slechts even hoefde te aaien en zijn breedste lach schonk aan Ziyech. ‘Ik kijk altijd voordat ik de bal krijg’, doceerde Ziyech, alsof hij het geheim van het voetbal verklapte. Eén of twee stappen vooruit kunnen denken, in het steeds snellere voetbal; dat is de kunst die hij beheerst.

Zo ging het vorig seizoen bij Ajax op een gegeven moment met Quincy Promes, die zonder Ziyech op zoek is naar zichzelf, als afmaker zonder aangever, als Laurel zonder Hardy. Hier op Stamford Bridge vertelde Ziyech dat oogcontact tussen topvoetballers vaak genoeg is. Analyst Greame Souness sprak in de studio over de toverstaf van Ziyech.

Engelsen volgen niet goed wat hier gebeurt in opleidingsland Nederland. Alleen als iemand echt uitblinkt, zetten ze een zak met miljoenen neer in Amsterdam, Eindhoven of waar dan ook. Maar waar Donny van de Beek vooral reserve is bij Manchester United, schijnt de ster van Ziyech aan het firmament in Londen. Hij was eerst geblesseerd, waardoor zijn seizoenstart mislukte. Nu schudt hij achteloos pareltjes van passes uit de schoen, in de eindeloze reeks wedstrijden van deze herfst.

Nog niet alles verloopt goed. Soms is hij een beetje nonchalant. In Nederland kon dat wel, door zijn technische suprematie. In Engeland is het oppassen geblazen. Het spel is sneller, tegenstanders zitten er dicht op. Het toppunt van zelfvertrouwen en straatvoetbal was overigens een passeerbeweging op de rechterflank. Eerst de bal even naar achteren trekken en dan met de zool naar voren duwen, als een auto die razendsnel van zijn achteruit naar de derde versnelling schakelt. Het moet niemand verbazen als opponent Ben Osborn nu nog vastgenageld staat in het gras van Stamford Bridge.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden