Wedstrijdverslag België - Japan

Schitterende herrijzenis Rode Duivels: de zege op Japan (3-2) is de beloning voor de aanval

België blijft flirten met de wereldtitel na de ultieme ontsnapping tegen Japan: 3-2 in de 94ste minuut. Brazilië is de volgende tegenstander.

Invaller en matchwinner Chadli stormt naar de feestvierende Lukaku en Meunier. Beeld AP

De Gouden Generatie van de Rode Duivels, op tournee in Rusland als Rode Aanvalsmachine, wrikte het Japanse mes van de sportieve dood net op tijd uit de borst, om schitterend te herrijzen. De ontknoping was geniaal en zinderend. België blijft flirten met de wereldtitel na de ultieme ontsnapping tegen Japan, 3-2 in de 94ste minuut, na

0-2 in de 52ste minuut. De kwartfinale gaat tegen Brazilië.

Fantastisch is de ontknoping, maandag. Hilarisch zelfs. Het gaat zo, in Rostov: vrije trap Japan voor Honda, van bijna dertig meter. Hij kan geweldig schieten. Hij rekt tijd, want hij wil dat zijn schot de laatste bal is van de reguliere speeltijd. Courtois redt. Hoekschop.

Die levert niets op, want Honda neemt de bal lang. Courtois gooit door het centrum naar De Bruyne. Die dribbelt op topsnelheid, speelt op rechts naar Meunier. Lukaku stapt over diens lage voorzet, Chadli scoort. Waar al de Japanse verdedigers zijn? Nergens. Het is bizar en komisch tegelijk.

België speelt niet goed, maandag in Rostov, maar de zege is de beloning voor de aanval, en zeker voor die ene, laatste aanval. België is sowieso de meest aanvallende ploeg van het WK, omdat bondscoach Roberto Martinez het offensieve talent wenst uit te spelen. Met de spelers heeft hij van België een aantrekkelijk ogend ensemble gemaakt, met veel beweging en scorend vermogen.

Dat is te waarderen, in een tijd dat resultaatvoetbal op één staat en coaches kiezen voor veiligheid eerst, in plaats van hun hoofd te steken in de strop van de omschakeling. Precies dat gebeurt met België, vooral bij de desastreuze

0-1, kort na rust, die kortstondig paniek in het elftal jaagt.

Want België was eigenlijk niet getest. De eerst twee tegenstanders waren een verlenging van de oefencampagne, Panama en Tunesië. Daarna volgde Engeland dat al was geplaatst, net als de Belgen. Hoe zou de ploeg zich houden in een echt duel? Nou, matig, afgezien van de veerkracht. En dat terwijl Japan alles moest geven in de groep met Colombia, Polen en Senegal, en slechts naar de tweede ronde mocht omdat het minder gele kaarten ontving dan Senegal.

Japan vecht deze avond, is beweeglijker, countert perfect. België drukt, beukt, combineert. De Bruyne is een beetje verstopt op het middenveld, aan Witsel is te zien dat hij in China voetbalt, net als Carrasco, de veredelde linksachter. Kompany is terug in de basisploeg, de mentale aanvoerder die te vaak geblesseerd is voor het goede. Alderweireld, Kompany, Vertonghen, dat klinkt niet erg wendbaar, niet echt snel. De aanvalskracht maakt veel goed, het overwicht in de lucht ook, met die veel grotere Belgen, al is topschutter Lukaku dan ongelukkig in zijn acties.

België maakt tot de rust vaak een bijna-doelpunt, maar omdat het nooit een helemaal-doelpunt is, moet het elftal uitkijken voor Japan. Japan was vroeger verlegen in teamsporten, zeker als de strijd ging tussen Europese ploegen met grotere, sterkere mannen. Langzaam werpt het de schroom van zich af, geholpen door aardige resultaten en door de emigratie van spelers naar Europese competities. Van het elftal dat bondscoach Akira Nishino opstelt, spelen tien man in Europa, in de Bundesliga vooral.

De 0-1 is het gevolg van balverlies van België, de snelle tegenaanval van Japan en de houterigheid van Jan Vertonghen, de recordinternational van België. Hij verzuimt de dieptepass van Shibasaki te onderscheppen, in plaats daarvan brengt zijn lichte aanraking Haraguchi in een nog betere positie. De schok is nog niet verwerkt of het staat 0-2, als Kagawa de uitstekende Inui in stelling brengt, vlak na een spetter van Hazard tegen de paal.

De Belgen lijken uitgeschakeld, want gedurende een minuut of tien lukt weinig en spreekt de lichaamstaal boekdelen, maar ze herpakken zich razend knap. Gelukkig is de 1-2, een kopbal van Vertonghen uit een bijna onmogelijke hoek. De bal valt met een rare boog over doelman Kawashima. De gelijkmaker van invaller Fellaini valt in de 74ste minuut, na een schitterende passeeractie met voorzet van Hazard.

De Belgen, met Fellaini en Chadli voor Mertens en Carrasco, blijven sterker. Ze zijn vast van plan de zaak te beslissen voor de 90 minuten voorbij zijn. Doelman Kawashima redt nog miraculeus op kopballen van Chadli en Lukaku, maar is kansloos bij de schuiver van Chadli in de 94ste minuut. Kwartfinale: België – Brazilië, vrijdag. Eens zien met welke truc de Belgen in Kazan komen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.