Nieuws Dafne Schippers

Schippers verovert brons op de 100 meter: is haar tijdperk voorbij?

De Britse Dina Asher-Smith overschrijdt de finish. De Duitse Gina Lueckenkemper werd tweede, Dafne Schippers derde. Beeld AFP

Voor het eerst in vier jaar is Dafne Schippers niet Europa’s snelste op de EK atletiek. De ‘turbo’, haar befaamde versnelling in het tweede deel van de sprint, lijkt verdwenen. De Britse Dina Asher-Smith verbrak haar persoonlijke record en werd eerste; Schippers eindigde derde, net achter de Duitse Gina Lückenkemper.

Eens komt het gevreesde moment. Elke atletiekkampioen weet het en toch dient het zich vaak onverwacht aan. In een Berlijns stadion bijvoorbeeld, met een perfecte avondtemperatuur voor toptijden op de 100 meter. Geen zege, geen recordtijd, geen vreugdedans voor Dafne Schippers. Wel: een derde plaats als aankondiging van het einde.

Vier jaar op rij was Schippers de snelste vrouw van Europa, van haar 21ste tot haar 25ste jaar. Maar de felheid waarmee haar 26-jarige dijen neerslaan op het tartan lijkt verminderd, het venijnige geroffel van de spikes afgezwakt, de turbo in de slotmeters verdwenen. Souplesse heeft plaats gemaakt voor wilskracht, zelfvertrouwen voor verbetenheid.

Met die eigenschappen bleek Schippers niet opgewassen tegen de 22-jarige Dina Asher-Smith, die haar persoonlijke record verbeterde tot 10,85 seconden. Schippers bleek steken op 10,99 en eindigde net achter de 21-jarige Duitse Gina Lückenkemper: 10,98.

Waarom? Misschien is het simpelweg de leeftijd: sprinten is een vak voor jongelui. Usain Bolt liep negen jaar geleden in Berlijn een wereldrecord: 9,58. Hij was toen 22 jaar. Nadien verloor hij elk jaar iets van zijn snelheid. Hij bleef winnen, want zelfs een iets tragere Bolt was nog altijd niet te achterhalen door andere sprinters. Tot vorig jaar, de WK in Londen. Ineens was zijn tijdperk voorbij.

Het kan bij Schippers ook aan de trainer liggen. Vorig jaar stapte ze over naar Rana Reider, de Amerikaanse succescoach in dienst bij de Nederlandse bond. Het doel was simpel. Nog iets sneller worden op de 100 meter, het koningsnummer van de atletiek en de glorieuze toegangspoort tot mondiale roem en financiële onafhankelijkheid. Het prestige van de 200 meter is beduidend minder groot: het is een van de circa veertig hoofdprijzen die bij elk titeltoernooi worden verdeeld.

De overstap leek logisch, ook al blijven veel sterke sprinters (Bolt, Shelly-Ann Fraser-Pryce, Allyson Felix) hun hele loopbaan dezelfde coach trouw. Na acht jaar trainen onder Bart Bennema was Schippers toe aan iets nieuws. De internationale trainingsgroep van Reider op sportcentrum Papendal leek haar een inspirerende werkomgeving.

Dafne Schippers eindigt derde tijdens de 100 meter. Beeld EPA

Reider legde in de training andere accenten. Hij liet haar veel trainen op de start: een sprint wordt vaak beslist in de eerste paar passen. En ze deed andere krachttraining. Dat pakte behoorlijk goed uit. Ze werd in 2017 voor de tweede keer wereldkampioen op de 200 meter en pakte brons op de 100 meter. Daarvoor hoefde ze, net zo min als Bolt, in de buurt van haar beste tijden te komen.

Dit jaar zette die neerwaartse trend door. Het cruciale verschil met vorig jaar: ze won nog minder. Geen enkele Diamond League, de topcompetitie voor atleten. Tot de EK-finale wist ze niet eenmaal onder de 11 seconden te lopen op de 100 meter. En voor het tweede jaar op rij dook ze niet onder de 22 seconden op de 200 meter. Haar beste tijden, gelopen onder Bennema, zijn 10,81 en 21,63.

Die verschillen lijken klein, fracties van seconden, maar zijn in werkelijkheid fors. In een virtueel duel met de Dafne van 2015 zou de huidige Schippers na 100 meter bijna 2 meter achterliggen. Op de dubbele sprint meter zou het gat nog forser zijn: ruim 6 meter.

Coach Rana Reider bekende vorige week voor het eerst openlijk dat hij Schippers vorig jaar te veel arbeid heeft voorgeschreven. ‘Ik kan wel zeggen dat ik haar op sommige gebieden een beetje overtraind heb’, zei hij zonder details prijs te geven. Hij zei dat hij haar dit jaar minder werk liet verzetten. ‘Qua volume doet ze veel minder dan de rest van mijn atleten.’

Het fanatieke karakter van Schippers werkte die overtraindheid wellicht in de hand. Ze spreekt vaak over ‘kneiterhard’ trainen. Ze heeft moeite met uitrusten, ook al is ze gaan beseffen dat ingetogen trainen ook succes kan opleveren. Bennema remde haar druistige neigingen af, de Amerikaan is juist gecharmeerd van die dadendrang.

Schippers reageerde de afgelopen maanden vaak verongelijkt als haar mindere vorm ter sprake kwam. Vertrouwen wilde ze voelen, krediet krijgen vanwege haar eerdere topprestaties. ‘Je kan ook mij de tijd geven en gunnen in plaats van negatieve shit over me heen te gooien’, zei ze. ‘Je kan me beter steunen in plaats van dat je me elke keer moet afmaken.’

Misschien revancheert Schippers zich voor de verloren 100 meter, zaterdag op de 200 meter. Ook op die afstand was Asher-Smith dit seizoen sneller. De Britse is  bovendien titelverdediger. Twee jaar geleden, bij de EK in Amsterdam, vond Schippers de afstand niet belangrijk genoeg. Ze wilde zich sparen voor de Zomerspelen en gunde een ander de hoofdprijs.

Nu heeft die 200 meter veel weg van een laatste strohalm. Hoe die wedstrijd ook afloopt, een grondige evaluatie van de twee jaar met Reider lijkt onontkoombaar. Er zijn slechts twee jaar te gaan tot de Zomerspelen van Tokio. Schippers: ‘We moeten natuurlijk gesprekken voeren. Want ik wil natuurlijk verbeteren, zo simpel is het. Ik kan niet elk jaar maar denken: we blijven het proberen. Absoluut niet.’

Een terugkeer naar coach Bennema is uitgesloten. Zijn opvatting: ‘Dat lijkt me om veel redenen een slecht idee.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.