Schalken: overlever pur sang

De game op 5-4 in de vijfde set tussen het Zwitserse talent Stanislas Wawrinka en de Nederlandse kopman Sjeng Schalken illustreerde gisteren niet alleen de magie van de Davis Cup....

Van onze verslaggever Robèrt Misset

Het Forum Fribourg vormde gisteren het decor voor wellicht de opwindendste Davis Cup-partij in de carrière van Schalken, voor wie het landentoernooi traditioneel als een last op zijn schouders rust. Zelden moest de 28-jarige Limburger zo diep in zijn ziel afdalen als gisteren in de zenuwslopende marathon tegen Wawrinka, die na vier uur door een fotofinish werd beslist: 1-6, 6-2, 6-4, 2-6, 9-7.

De negen jaar jongere Zwitser mocht op 5-4 in de laatste set serveren voor een overwinning, die het team van captain Tjerk Bogtstra fataal had kunnen worden. In die elfde game gebeurde alles wat tennis in de Davis Cup zo bijzonder maakt. Eerst verzuimde de Spaanse umpire Molina een fout van de lijnrechters te corrigeren, zodat Wawrinka op 40-15 over twee matchpoints had kunnen beschikken.

Bij het tweede matchpoint voor de Zwitser durfde Molina wel een overrule aan, toen een bal van Schalken ten onrechte uit werd gegeven. In die moordende spanning trilde de arm van Wawrinka bij het serveren, al toonde hij geen zenuwen in de adembenemende rally's met zijn hoger aangeslagen tegenstander. De tobbende Schalken leek bij een dubbele break- achterstand op 4-1 in de vijfde set al verloren. Maar met het mes op de keel toonde hij zijn beste tennis.

Schalken weigerde te capituleren bij het derde matchpoint en toverde op het vierde wedstrijdpunt voor Wawrinka een magistrale backhand-passing uit zijn racket. Toch leek de fascinerende partij wederom te kantelen, toen Schalken op zijn beurt twee matchpoints op 6-5 liet liggen. 'Die klap kwam te hard aan', zei Schalken, die prompt zijn opslagbeurt inleverde.

Wederom kon Wawrinka de partij niet uitserveren en uit pure frustratie sloeg de jonge Zwitser zijn racket kapot, toen hij Schalken met 9-7 had laten ontsnappen. Alleen in de Davis Cup kan de modale nummer 118 van de wereld soms lijken op een wereldtopper, al wist Schalken bijtijds de kwetsbare forehand van Wawrinka te bestoken. En de Nederlander besefte maar al te goed dat hij in Fribourg zelden zijn topvorm etaleerde.

De intense ontlading in het Nederlandse kamp deed wellicht overdreven aan in de wetenschap dat met een Zwitserse B-ploeg was afgerekend. Maar de emoties bij captain Bogtstra weerspiegelden vooral de opluchting over het uitblijven van een vijfde partij, die Peter Wessels vermoedelijk niet had kunnen voltooien. 'Ik voelde extra druk, omdat Peter al twee zware partijen had gespeeld', zei Schalken.

De toch al lichamelijk gesloopte Schalken reist vandaag meteen door naar Californië, waar hij eerst 'drie dagen gaat slapen' alvorens zaterdag zijn eerste partij op het Masters-toernooi in Indian Wells te spelen. Het overwerk in Fribourg had hem bespaard kunnen blijven, als Dennis van Scheppingen in het dubbelspel tegen de Zwitsers niet mentaal én speltechnisch door het ijs was gezakt.

De revaliderende Verkerk en de geblesseerde Van Lottum waren in Fribourg slechts als supporters aanwezig. Dat gemis was pijnlijk voelbaar, toen Wessels en Van Scheppingen in een karikatuur van een dubbelpartij drie matchpoints lieten liggen. Captain Bogtstra had Raemon Sluiter aan Wessels willen koppelen, maar de Rotterdamse Davis Cup-held had in Fribourg te veel last van zijn knie.

Omdat het Zwitserse gelegenheidsduo Yves Allegro en Georg Bastl er in de eerste twee sets niets van bakte, leek het afzichtelijke duel nog goed af te lopen voor de stroef communicerende Nederlanders. Op 5-4 in de derde reeks mocht Van Scheppingen serveren voor het derde punt, toen een oude kwaal de kop weer opstak.

In 1995 had de 29-jarige baseliner in een hilarische finale van de nationale Masters Jan Siemerink aan de titel geholpen door maar liefst twaalf matchpoints te verknoeien. Een killer is Van Scheppingen met zijn vlakke slagen nooit meer geworden. Na een bizarre inhaalrace over vijf sets (5-7, 4-6, 7-6, 7-5, 9-7) trapten Allegro en Bastl vol op de achilleshiel van de Nederlandse ploeg.

Was Paul Haarhuis er nog maar, zal Bogtstra hebben gedacht. Hij wil zijn vriend graag inzetten als mentor van het Nederlandse dubbel. In die discipline putte Schalken vroeger inspiratie uit 'een gesprekje met de grootmeester'. Er ligt een schone taak voor Haarhuis om een betere combinatie op te leiden voor de Davis Cup dan Bogtstra nu kan formeren.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden