Schaatssucces verklaard: 'In Nederland schaatst men van dorp naar dorp'

Of iedereen in Nederland er een verklaring voor heeft is misschien de vraag, maar wat zou het? Nederland rijgt in Sotsji de ene schaatsmedaille aan de andere. Waarom, vragen buitenlandse media zich af. Voorbij het Calimerogevoel: een overzicht van de verklaringen.

Stefan Groothuis tijdens zijn gouden 1000 meter, gisteren. Beeld reuters

Te beginnen een van de meest opvallende. The International Business Times ('De Nederlandse koning vroeg de koningin ten huwelijk op de schaats') schrijft het toe aan het simpele gegeven dat we allemaal nogal veel schaatsen. 'Lange afstanden schaatsen is in Nederland een gangbare praktijk voor velen. (...) In de wintermaanden is de schaats een logische vorm van vervoer, forensen schaatsen over bevroren grachten en kanalen naar familie en vrienden die vele dorpen verderop wonen. Een groot deel van het land ligt onder zeeniveau, dus het is meestal niet erg zwaar om de afstand met de schaats af te leggen.' Ook dragen we als peuters al schaatsen volgens de krant, en schaatsen we soms 'uren en uren achter elkaar, zonder daar iets vreemds aan te vinden'.

 
Forensen schaatsen over bevroren grachten en kanalen naar familie en vrienden die vele dorpen verderop wonen.
International Business Times
Margot Boer tijdens de 500 meter waarmee ze brons zou winnen. Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant

Waar Shani Davis, anders dan thuis in Chicago, een bekendheid is? In Nederland, schrijft The Wall Street Journal. Want dat is het land van de Elfstedentocht - het feit dat de koning die tocht in 1986 uitreed, kwalificeerde hem waarschijnlijk voor het koningschap, schrijft de krant. En afgezien van of het schaatsen nu in onze genen zou zitten of niet: kijk naar de cijfers. In de hele Verenigde Staten zijn zes schaatsbanen, in Nederland, waar 19 keer minder mensen wonen dan in Amerika, zijn er 20. Davis zelf, gevraagd naar zijn populariteit in ons land: 'Hun land is kleiner, ze hebben meer succes, er is een publiek voor en het is traditie. Het zit in hun bloed.'

 
Het zit in hun bloed.
Shani Davis in The Wall Street Journal
Beeld epa

Zwijgzame koppigheid als deugd
The Economist was in Haarlem op de dag dat het complete podium van de 5000 meter bij de mannen oranje kleurde, met Sven Kramer, Jan Blokhuijsen en Jorrit Bergsma. En uiteraard was de verslaggever op een schaatsbaan. 'In Amerika zou het spektakel [van de 5000 meter] spreekkoren 'USA!' doen ontstaan, maar de Nederlanders zijn ingetogener over dat soort dingen. De Haarlemmers beperkten zich tot een applaus alvorens terug te keren op de schaatsbaan, hun slagen iets langer en met een zelfvoldane grijns.' Ook The Economist zoekt de verklaring voor ons kloppende schaatshart in de geschiedenis van het land, in de lange vaarten in Friesland, waar boeren 'zwijgzame koppigheid als een deugd zien', in de Elfstedentocht. Maar het schaatsen kan ook iets oplossen: de opgelopen spanningen tussen Nederland en Rusland in uitgerekend het Nederland-Ruslandjaar. 'Sotsji was opeens niet meer het toneel van vernederende diplomatieke nederlagen, maar van opwindende sportieve overwinningen.'

 
Sotsji was opeens niet meer het toneel van vernederende diplomatieke nederlagen.
The Economist
Beeld epa

Wat cijfers nog op een rij in The Guardian vandaag, onder meer over hoe zeer Nederland het schaatsen domineert. Van de (inmiddels) 96 medailles behaald op Winterspelen zijn er vier niet bij het langebaanschaatsen behaald. Nederland heeft meer goud, meer zilver en meer brons gewonnen dan elk ander land in het schaatsen. In de 54 keer dat in Nederland een sportman van het jaar werd gekozen, was het 17 keer een schaatser - twee keer een voetballer. Het eerste wereldkampioenschap schaatsen was in Nederland.

De Canadese krant The Globe and Mail vroeg een aantal Canadese schaatsers naar hun reactie op het Nederlandse succes. 'Het is wat ze doen, en ze laten zien dat ze er echt geweldig in zijn', zegt Jamie Gregg. Canada, schrijft de krant, was lang een schaatsnatie om rekening mee te houden, maar Nederland haalt het land links en rechts in. Door het langebaanschaatsen zo te benaderen als ijshockey in Canada: niet als een amateursport. Ze hebben hier het geld, zegt Gregg, en het zijn professionele atleten. 'Ze kunnen 100 procent van hun energie inzetten voor het schaatsen, training en dat soort dingen. Dat is makkelijker als je er goed voor betaald krijgt.' Excuses zijn er volgens de Canadees overigens niet: het enige antwoord is harder trainen.

Tot overmaat van ramp is de Adler Arena, de schaatsbaan, ook nog eens voornamelijk oranje van binnen. En ontworpen door de Nederlander Bertus Butter overigens, een expert in het bouwen van schaatsbanen. The Globe and Mail: 'Niemand zegt het hardop, maar hij zou een hand in het ontwerp van het decor kunnen hebben gehad.'

De eerste zin van het artikel over de Nederlandse overheersing: 'The Dutch are just too much.'

 
Ze kunnen 100 procent van hun energie inzetten voor het schaatsen, training en dat soort dingen.
Jamie Gregg in The Globe and Mail
De Zuid-Koreaan Tae-Yun Kim tijdens de 1000 meter. Beeld getty
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.